II SA/Gd 760/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Kaszubowski po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. R. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 4 lipca 2025 r. nr WOP.7721.243.2024.EL w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Z. R. (dalej jako: "strona", "skarżący") w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, sporządzonej i nadanej w urzędzie pocztowym w dniu 18 sierpnia 2025 r., zawarł wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Uzasadniając wniosek podniósł, że zaskarżoną decyzję odebrał w dniu 10 lipca 2025 r. Z uwagi na wcześniejsze plany wakacyjno-urlopowe skargę na powyższe rozstrzygnięcie zamierzał napisać w weekend 9-10 sierpnia 2025 r., jednak z uwagi na ból zęba uniemożliwiający jakąkolwiek koncentrację nie był w stanie skargi tej sporządzić. Po wizycie u stomatologa w dniu 11 sierpnia 2025 r., jego stan zdrowia poprawił się na tyle, że był w stanie przystąpić do pisania. Wskazał jednocześnie, że na potwierdzenie powyższych okoliczności przedkłada zaświadczenie od stomatologa, którego jednak nie dołączył do skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej "P.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, przy czym postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.) w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 87 § 4 P.p.s.a.).Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 ustawy). Z treści powyższych przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i tylko kumulatywne zaistnienie przywołanych przesłanek może stanowić podstawę faktyczną i prawną do wydania przez sąd administracyjny postanowienia o przywróceniu wnioskodawcy terminu do dokonania czynności procesowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zasadniczym warunkiem przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest uprawdopodobnienie przez stronę braku jej winy w uchybieniu danego terminu. Uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu wiąże się natomiast z tym, że strona powinna uwiarygodnić swoją staranność oraz fakt, iż przeszkoda uniemożliwiająca jej dokonanie czynności w terminie była od niej niezależna. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że przesłanka braku winy w uchybieniu terminu powinna być oceniana na tle wszystkich okoliczności danej sprawy, z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy i przy rozważeniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (por. postanowienie NSA z dnia 24 marca 2004 r., sygn. akt FZ 13/04; wszystkie przywołane w treści uzasadnienia orzeczenia dostępne są na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Usprawiedliwione przyczyny uchybienia terminu do dokonania czynności są bowiem ograniczone do okoliczności, które nie tyle utrudniają, ale faktycznie uniemożliwiają dokonanie czynności, nawet przy zachowaniu największej możliwej staranności, takich jak: przerwa w komunikacji, powódź, pożar, inna katastrofa, nagła choroba strony przy równoczesnej niemożliwości wyręczenia się inną osobą, mylne poinformowanie strony o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia (por. T. Woś [red.], Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis 2005, s. 333). Strona wnosząca wniosek, celem uprawdopodobnienia braku swojej winy w uchybieniu terminu, powinna zatem wskazać na okoliczności, które nastąpiły nagle i niespodzianie, uniemożliwiając prawidłowe dokonanie czynności procesowej. Przed merytorycznym rozpoznaniem wniosku konieczne jest sprawdzenie jego dopuszczalności, tj. czy został on złożony w terminie. Terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem § 2, który stanowi, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada w sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (art. 83 § 1 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 10 lipca 2025 r. W tej sytuacji trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 11 sierpnia 2025 r., albowiem ostatni dzień terminu (tj. 9 sierpnia 2025 r.) przypadał na sobotę będącą dniem wolnym od pracy. Jak wynika z akt sprawy, przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, zawarty w samej skardze, został sporządzony i złożony natomiast w dniu 18 sierpnia 2025 r. za pośrednictwem poczty. Tym samym wniosek złożony w dniu 18 sierpnia 2025 r. należało uznać za dopuszczalny i złożony w terminie. W dalszej kolejności, odnosząc się do przedstawionej we wniosku argumentacji Sąd uznał, że okoliczności podane przez skarżącego nie pozwalają na uznanie, że wniosek o przywrócenie terminu jest zasadny. Podkreślić należy, że przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności (por. wyrok NSA z dnia 11 lutego 2003 r., sygn. akt II SA 4162/03). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/03). Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadniają niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa (por. postanowienia NSA: z 8 lipca 2008 r., II OZ 712/08, z 12 lutego 2015 r., I OZ 91/15). Skoro przepis art. 87 § 2 P.p.s.a. stanowi, że we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu, to należy uznać, że jakikolwiek stopień zawinienia strony w uchybieniu terminu (nawet lekkie niedbalstwo) powoduje niedopuszczalność jego przywrócenia (zob. postanowienie NSA z 26 maja 2020 r., II FZ 124/20). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy uznać należy, że przedstawiona we wniosku o przywrócenie terminu argumentacja nie przekonuje, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącej. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jaki można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Podniesiona przez skarżącego okoliczność związana z uprzednimi planami urlopowo – wakacyjnymi a także z planowaniem sporządzenia skargi w ostatnim dniu do jej złożenia, która została udaremniona przez ból zęba nie może – w ocenie Sądu - stanowić przyczyny stanowiącej przesłankę do przywrócenia terminu. Skarżący powinien zorganizować się w taki sposób, aby skorzystanie przez niego z urlopu i ewentualny wyjazd nie wpłynęły negatywnie na możliwość wysłania skargi w terminie. Skarżący nie wykazał także, że problemy zdrowotne związane z bólem zęba uniemożliwiły mu dokonanie czynności, o której przywrócenie terminu wnosi. Poza gołosłownym twierdzeniem, że w dniu 11 sierpnia 2025 r. skorzystał z pomocy stomatologicznej, skarżący nie przedstawił bowiem jakiegokolwiek dowodu potwierdzającego tę okoliczność. Końcowo należy zauważyć, że zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. termin na wniesienie skargi do sądu administracyjnego wynosi 30 dni. Strona ma oczywiście pełne prawo do sporządzenia i wniesienia skargi w ostatnim dniu tego terminu, niemniej jednak powinna wziąć pod uwagę, że w takiej sytuacji pojawienie się niespodziewanych okoliczności znacznie zwiększa ryzyko niedokonania czynności w terminie. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.