II SA/Gd 794/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. G. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. G. i D. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 31 sierpnia 2011 r., Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: przyznać adwokatowi M. G. wynagrodzenie od Skarbu Państwa w kwocie 664,20 zł (słownie: sześćset sześćdziesiąt cztery złote 20/100, w tym podatek od towarów i usług w kwocie 124,20 zł) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwotę 100 zł (słownie: sto) tytułem zwrotu poniesionych wydatków. Postanowieniem z dnia 3 lipca 2012 r. Sąd przyznał skarżącym prawo pomocy, ustanawiając im adwokata, którym wyznaczony został adwokat M. G. Nastąpiło to już po oddaleniu skargi, co uczyniono wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2012 r. Pełnomocnik ten wniósł jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Postanowieniem z 14 września 2012 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez D. G. oraz przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej A. G. Zażalenie od tego ostatniego postanowienia wniósł ustanowiony w sprawie z urzędu pełnomocnik. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 19 października 2012 r. sygn. akt II OZ 920/12 oddalił wspomniane zażalenie oraz wyrokiem z 15 maja 2014 r. sygn. akt II OSK 2987/12 oddalił skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2014 r., sygn. akt II FZ 568/14 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wspomniane zażalenie. Pismem z 23 czerwca 2014 r. pełnomocnik stron złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu. Wniósł o przyznanie wynagrodzenia w wysokości 150% stawki minimalnej z tytułu sporządzenia i wniesienia w imieniu stron skargi kasacyjnej i udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz 150% stawki minimalnej z tytułu reprezentacji w postępowaniu zażaleniowym, tj. łącznie kwoty 540 zł, podwyższonej o stawkę podatku od towarów i usług (664,20 zł z VAT). Jednocześnie zwrócił się o zwrot wydatków w łącznej kwocie 100 zł związanych z przejazdem z Gdańska do Warszawy i z Warszawy do Gdańska celem wzięcia udziału w rozprawie wyznaczonej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wskazaną wysokość wynagrodzenia 150% stawek minimalnych uzasadnił pełnomocnik znacznym nakładem pracy związanym ze skomplikowanym charakterem niniejszej sprawy. Podkreślił, że wyznaczony został w niniejszej sprawie już po upłynięciu stronom terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i zobowiązany był do złożenia wraz ze skargą dodatkowego wniosku o przywrócenie terminu. W związku ze sporządzeniem skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie (w której najistotniejszą była kwestia wzajemnej relacji toczących się postępowań w sprawie umorzenia opłaty legalizacyjnej i nakazu rozbiórki) poza zapoznaniem się z aktami sprawy, osobiście spotkał się w celu omówienia sprawy ze stronami. Dodatkowo w toku sprawy wniósł zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej w odniesieniu do D. G. Powyższe czynności wymagały poświęcenia kilku dni pracy. Wzięcie udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym to dodatkowy poświęcony cały dzień pracy. Referendarz sądowy mając powyższe na względzie, zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W rozpatrywanym zakresie należy zatem sięgnąć do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 2013 r. poz. 461, dalej powoływanego jako "rozporządzenie"). Stosownie do § 19 pkt 1 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w jego rozdziałach 3-5. Stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi zostały określone w § 18 ust. 1 znajdującym się w rozdziale 5 rozporządzenia. W pkt 1 tego przepisu wskazano takie stawki za postępowanie przed sądami administracyjnym w pierwszej instancji, a w punkcie 2 – w instancji drugiej. Pełnomocnik w niniejszej sprawie, ustanowiony już po zakończeniu postępowania w instancji pierwszej, podejmował czynności, za które, w myśl § 18 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, przysługuje wynagrodzenie za instancję drugą, czyli złożył skargę kasacyjną oraz wziął udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz zainicjował postępowanie zażaleniowe przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed NSA należy się wynagrodzenie w wysokości 100 % stawki za postępowanie w pierwszej instancji (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit c), jeżeli, jak w niniejszej sprawie, w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnym w pierwszej instancji w sprawach innych niż wymienione dwóch wcześniejszych jednostkach redakcyjnych wynoszą 240 zł. Sprawa objęta wnioskiem zalicza się właśnie do tej kategorii. Jej przedmiot stanowi bowiem skarga na decyzję dotyczącą rozbiórki obiektu budowlanego. Z kolei według § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d rozporządzenia za postępowanie zażaleniowe należy się kwota 120 zł. W niniejszej sprawie pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w wysokości 150% stawek minimalnych. Zdaniem referendarza sądowego wniosek ten zasługuje na uwzględnienie, gdyż rodzaj podjętych przez pełnomocnika czynności oraz ich zakres i kompleksowość uzasadniają podwyższenia wynagrodzenia ponad minimalne. Tym samym za udział w postępowaniu w drugiej instancji należne wynagrodzenie wynosi 360 zł oraz za postępowanie zażaleniowe 180 zł, co daje łącznie kwotę 540 zł. W myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia przyznane wynagrodzenie (opłatę), tj. łącznie kwotę 540 zł, trzeba podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, tj. o 23% ( 124,20 zł). W ocenie referendarza wnioskodawcy przysługuje także zwrot niezbędnych wydatków związanych ze stawiennictwem na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zgodnie z przedstawionymi biletami jest to koszt 100 zł. Wobec powyższego na podstawie art. 250 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i z uwzględnieniem § 2 ust. 3, § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) i pkt 2 lit. b) i d) oraz § 19 pkt 1 rozporządzenia orzeczono jak w sentencji.