II SA/Gd 850/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 6 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Ć., J. C., Z. M., L. S., J. S. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 18 grudnia 2007 r., Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia odrzucić skargę. W dniu 4 listopada 2008 r. skarżący J. Ć., J. C., Z. M., L. S. i J. S., reprezentowani przez pełnomocnika adwokata J. P. L., za pośrednictwem Rady Gminy, wnieśli skargę na opisaną wyżej uchwałę Rady Gminy (vide: data nadania na kopercie k. 10). Z akt sprawy oraz treści skargi wynika, iż skarżący pismem datowanym 15 maja 2008 r., a nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 20 maja 2008 r., skierowali do Rady Gminy wezwanie do usunięcia naruszenia prawa poprzez zmianę uchwały Nr [...] z dnia 18 grudnia 2007 r. oraz uwzględnienie uwag wniesionych do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (vide: wezwanie wraz z kopertą w aktach administracyjnych). Rada Gminy rozpatrując przedmiotowe wezwanie, uchwałą Nr [...] podjętą w dniu 29 września 2008 r. odmówiła jego uwzględnienia, o czym powiadomiła pełnomocnika skarżących adw. J. P. L. w dniu 6 października 2008 r. (vide: pismo z dowodem nadania w aktach administracyjnych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z treścią art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służy ona skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (§ 1). Natomiast przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć także sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (§ 4). Natomiast stosownie do treści art. 53 p.p.s.a., regulującego terminy wniesienia skarg do sądu administracyjnego, stanowi on w § 2, że w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Niniejsza skarga wniesiona została na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591, ze zm.), który przewiduje, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W zakresie wezwania do usunięcia naruszenia prawa przytoczony przepis stanowi odrębne unormowanie, o którym mowa w art. 52 § 4 p.p.s.a. (por. art. 102a ustawy o samorządzie gminnym). Ponadto w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia prawa na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym (regulowanych w art. 35 kpa). Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu uchwały z dnia 2 kwietnia 2007 r., II OPS 2/07 (publ. ONSAiWSA z 2007 r., nr 3, poz. 60), podjętej w składzie siedmiu sędziów, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 52 § 4 p.p.s.a., i wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, mają taki sam charakter prawny i służą temu samemu celowi, którym jest wykorzystanie możliwości załatwienia sprawy przez organ bez konieczności wnoszenia skargi do sądu. Zgodnie z treścią opisanej uchwały NSA, przepis art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Skarga na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym jest wniesiona po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, także wówczas, gdy skargę wniesiono w terminie 60 dni od dnia wezwania przed upływem terminu załatwienia wezwania (art. 35 § 3 kpa w związku z art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym), jeżeli organ nie uwzględnił wezwania. W uzasadnieniu przytoczonej uchwały NSA stwierdził również, że ustawa o samorządzie gminnym nie wiąże wniesienia skargi z terminem załatwienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Jedynym warunkiem wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy jest uprzednie bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia, co można rozumieć w ten sposób, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skarżący ma obowiązek wezwać organ do usunięcia naruszenia i to wezwanie ma być bezskuteczne. O bezskuteczności tego wezwania można mówić zarówno wówczas, gdy organ nie uwzględnił wezwania i to stanowisko przedstawił w odpowiedzi na wezwanie, jak i wtedy, gdy właściwy organ gminy nie zajął stanowiska w sprawie wezwania i nie udzielił odpowiedzi skarżącemu. Początek biegu terminu sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi rozpoczyna się już z dniem wniesienia wezwania, mimo otwartej jeszcze kwestii udzielenia odpowiedzi na to wezwanie (por. także postanowienie NSA z dnia 29 maja 2007 r., II GSK 15/07, Baza orzeczeń LEX nr 351169). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że bieg sześćdziesięciodniowego terminu do wniesienia skargi rozpoczął się dla skarżących z dniem złożenia do Rady Gminy wezwania do usunięcia naruszenia prawa, to jest od dnia 20 maja 2008 r., a upłynął z dniem 21 lipca 2008 r. Nie ulega zatem wątpliwości, że przedmiotowa skarga została zaś wniesiona po upływie sześćdziesięciu dni liczonych od wniesienia wezwania, które jak wynika z przytoczonych wyżej okoliczności sprawy było bezskuteczne. W konsekwencji skarga podlegała odrzuceniu, na skutek uchybienia terminu do jej wniesienia. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.