II SA/Gd 905/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz Sędziowie: Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz Asesor sądowy WSA Wojciech Wycichowski (sprawozdawca) Protokolant Sekretarz Sądowy Karolina Zielińska po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2026 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi Z. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 12 września 2025 r. nr SKO Gd/1231/25 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie warunków zabudowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy Trąbki Wielkie z dnia 12 lutego 2025 r. nr WGP.PP.6730.155.2022; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku na rzecz skarżącego Z. C. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępownia. Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: Wnioskiem z 15 września 2022 r. T. B. (dalej: "Inwestor") wystąpił do Wójta Gminy Trąbki Wielkie (dalej: "Wójt", "organ pierwszej instancji") o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] w Z., gmina T. Decyzją z 14 grudnia 2022 r. Wójt, na podstawie art. 4 ust. 2 pkt 2, art. 59 ust. 1 i art. 60 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2022 r., poz. 503 ze zm.) - dalej: "u.p.z.p.", ustalił warunki zabudowy dla wnioskowanego przedsięwzięcia. Pismem z 14 grudnia 2023 r. Wójt, na podstawie art. 156 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.) - dalej: "k.p.a.", zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku (dalej: "Kolegium", "organ odwoławczy") o uchylenie decyzji z 14 grudnia 2022 r. wskazując, że w toku postępowania poprzedzającego wydanie tej decyzji zostały pominięte strony postępowania, tj. B. B., M. B., E. C., Z. C. i Powiat [..]. Pismem z 17 lipca 2024 r. Kolegium poinformowało Wójta, że nie ma podstaw prawnych do wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z 14 grudnia 2022 r., ponieważ w sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek nieważności decyzji z art. 156 k.p.a. Kolegium wyjaśniło, że pominięcie stron postępowania stanowi przesłankę wznowienia postępowania, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., przy czym następuje to tylko na żądanie strony. Wnioskiem z 27 września 2024 r. E. C. i Z.C. (dalej: "Wnioskodawcy", "Skarżący"), na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., wystąpili do Wójta o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją tego organu z 14 grudnia 2022 r. o ustaleniu warunków zabudowy. Pismem z 14 października 2024 r. (sprostowanym w dniu 29 października 2024 r.) Wójt, na podstawie art. 145 § 1 k.p.a. oraz art. 59 ust. 1 u.p.z.p., zawiadomił o ponownym wszczęciu na wniosek E. C. i Z. C. postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] w Z., gmina T. Pismem z 16 października 2024 r. Wójt przesłał Wnioskodawcom oryginał decyzji z 14 grudnia 2022 r. Decyzją z 12 lutego 2025 r. Wójt, na podstawie art. 4 ust. 2 pkt 2, art. 59 ust. 1 i art. 60 u.p.z.p., ustalił warunki zabudowy dla inwestycji: budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] w Z., gmina T. W wyniku odwołania wniesionego od ww. decyzji przez Z. C. Kolegium decyzją z 12 września 2025 r. uchyliło ją w całości i umorzyło postępowanie pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy opisał dotychczasowy przebieg postępowania, przeprowadził wywód prawny dotyczący instytucji wznowienia postępowania, wskazując następnie, że podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (art. 148 § 1 k.p.a.), zaś termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 k.p.a.). Odwołując się do orzecznictwa sądów administracyjnych Kolegium wskazało, że w postępowaniu w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego wyróżnia się fazę wstępną, w której dokonuje się oceny wniosku o wznowienie postępowania pod kątem dopuszczalności wznowienia postępowania oraz postępowanie rozpoznawcze, którego celem jest ustalenie, czy istnieją podstawy wznowienia, a także etap rozstrzygania o losach decyzji zapadłej w postępowaniu, które zostało wznowione. Pierwsza faza postępowania polega na zbadaniu czysto formalnych przesłanek dopuszczalności wznowienia postępowania. Skuteczność składanego przez stronę żądania wznowienia postępowania uzależniona jest zatem od zachowania określonego przepisami k.p.a. terminu. Początek biegu terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. jest wyznaczony przez dowiedzenie się o decyzji. Zaznaczono, że powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji nie jest tożsame z zawiadomieniem o pełnej treści decyzji. Informacja o wydanej decyzji nie musi pochodzić od organu wydającego decyzję, lecz może pochodzić z innych źródeł, byleby wskazywała na organ, który wydał decyzję i treść rozstrzygnięcia w danej sprawie. Wyjaśniono, że ponieważ art. 148 § 2 k.p.a. dotyczy instytucji wznowienia postępowania to przez dowiedzenie się o decyzji należy rozumieć powzięcie wiedzy o samym fakcie wydania rozstrzygnięcia w sposób umożliwiający złożenie podania o wznowienie. Chodzi o takie dane jak nazwa organu, który wydał decyzję oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy. Jeśli chodzi o tę ostatnią informację to nie jest tu konieczne, aby strona dokładnie poznała treść rozstrzygnięcia, wystarczy jeśli posiadała informację, czego dana decyzja dotyczy. Dla terminowego złożenia wniosku o wznowienie nie jest zatem wymagane zaznajomienie się danego podmiotu z treścią samej decyzji. Organ odwoławczy wskazał następnie, że zachowanie terminu z art. 148 § 2 k.p.a. musi być przez stronę udowodnione; to strona powinna wykazać, kiedy dowiedziała się o decyzji, a udowodnienie tej okoliczności musi być na tyle ścisłe, aby możliwe było ustalenie, że podanie strony o wznowienie postępowania wpłynęło przed upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o decyzji. Zastrzeżono, że nie zwalnia to organu z obowiązku przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w tym zakresie, a następnie weryfikacji twierdzeń wnioskodawcy. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy Kolegium wskazało, że Wójt oceniając wniosek E. C. i Z. C. z 27 września 2024 r. o wznowienie postępowania powinien w pierwszej kolejności ustalić, czy termin do jego złożenia został zachowany. W przypadku niedotrzymania terminu organ pierwszej instancji powinien wydać postanowienie o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 k.p.a.), natomiast w sytuacji ustalenia, że wniosek o wznowienie postępowania spełnia wszystkie przesłanki formalne - postanowienie o wznowieniu postępowania, o którym mowa w art. 149 § 1 k.p.a. W skardze na decyzję Kolegium Z. C. wskazał, że jako strona bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu, ponadto dowody, na podstawie których ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne są fałszywe. Zdaniem Skarżącego mapy, które zostały użyte do wydania decyzji przez Wójta (dostarczone przez Inwestora) są niezgodne z rzeczywistością. Geodeta na zlecenie Inwestora wykonał bowiem mapę, na której widnieje staw, a stawu częściowo nie było i nie ma nadal. Skarżący wyjaśnił, że na działce nr [...] staw jest znacznie pomniejszony, również pod budowę budynku gospodarczego. W ocenie Skarżącego decyzja została wydana prawdopodobnie w wyniku przestępstwa z powodów finansowych, ponieważ jej wydanie bez wiedzy prawnych współwłaścicieli spowodowało wzrost wartości działki. Poinformowano, że z Inwestorem toczy się nadal sprawa o zniesienie współwłasności również działki nr [...]. Skarżący wyjaśnił, że w pierwszej decyzji sąd przyznał jemu i żonie wszystkie działki, a Inwestora mieli oni spłacić, stąd odwołanie Inwestora i dostarczenie decyzji, o której nie zostali poinformowani, a która znacznie podniosła wartość działki. Podkreślono, że na moment wydania decyzji przez sąd ceny działek były dużo niższe. Skarżący podał, że posiada mapy na przestrzeni lat, na których widać brak części stawu na działce nr [...]. Tym samym, mapa wykonana przez geodetę jest niezgodna z rzeczywistością. Zdaniem Skarżącego staw został wykopany bez wymaganego zezwolenia, aktualnie zaś jest zasypywany, na dowód czego załączono mapy z 2020 r. i 2021 r. Końcowo Skarżący podał, że w starostwie powiatowym uzyskał mapę z operatem z 14 sierpnia 2020 r., zaś zdjęcia na jego raporcie są wykonane w datach przed operatem i po operacie. Kolegium w odpowiedzi na skargę, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymało dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku ustalił i zważył, co następuje: Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143) - dalej: "P.p.s.a.", stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c P.p.s.a.). Z przepisu art. 134 § 1 P.p.s.a. wynika z kolei, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tym samym, sąd ma prawo i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Należy również wskazać, że w myśl art. 119 pkt 2 P.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Aktem poddanym sądowej kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z 12 września 2025 r. uchylająca w całości decyzję Wójta Gminy Trąbki Wielkie z 12 lutego 2025 r. i umarzająca postępowanie pierwszej instancji. Należy wyjaśnić, że decyzją z 12 lutego 2025 r. Wójt ustalił warunki zabudowy dla inwestycji: budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] położonej w Z., gmina T. Decyzja ta została wydana w następstwie rozpoznania wniosku E. C. i Z. C. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wójta z 14 grudnia 2022 r., którą ustalono warunki zabudowy dla inwestycji: budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] w Z., gmina T. Przystępując do oceny wydanych w sprawie rozstrzygnięć w pierwszej kolejności należy wskazać, że jedną z naczelnych zasad postępowania administracyjnego jest zasada trwałości decyzji. Zgodnie z art. 16 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r., poz. 1691) decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub ustawach szczególnych. Jakakolwiek wykładnia rozszerzająca przepisów regulujących ten tryb postępowania jest niedopuszczalna. W konsekwencji wzruszenie decyzji ostatecznych nie jest poddane pełnej swobodzie, lecz ogranicza się do ściśle określonych przypadków, do których należą m.in. tzw. tryby nadzwyczajne, w tym tryb wznowienia postępowania. Wznowienie postępowania jest instytucją procesową mającą na celu stworzenie prawnej możliwości przeprowadzenia ponownego postępowania wyjaśniającego i ponownego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, w której została już wydana decyzja ostateczna. Potrzeba stosowania tego rodzaju instytucji pojawia się w sytuacjach, kiedy po wydaniu decyzji ostatecznej ujawniła się wadliwość postępowania, albo też gdy wystąpiły później okoliczności, które pozbawiają znaczenia przesłanki, na jakich oparto rozstrzygnięcie sprawy. Samo jednak złożenie wniosku o wznowienie postępowania nie prowadzi do jego wznowienia. Zanim bowiem dojdzie do wznowienia postępowania w konkretnej sprawie muszą zostać zweryfikowane przesłanki jego dopuszczalności - przesłanki rozumiane jako warunki, od których zależy samo uruchomienie odnośnego trybu nadzwyczajnego. W pierwszej fazie rozpatrywania podania o wznowienie postępowania organ administracji publicznej obowiązany jest badać następujące kwestie: czy podanie o wznowienie postępowania odpowiada ogólnym wymogom k.p.a. dotyczącym podań w postępowaniu administracyjnym (tj. czy zostało podpisane, wskazuje konkretną decyzję, której dotyczy wniosek o wznowienie postępowania), czy zostało wniesione przez osobę będącą stroną w sprawie i czy zostały w nim wskazane przyczyny wznowienia określone w art. 145-145b k.p.a. oraz czy został zachowany miesięczny termin do jego złożenia. Przenosząc dotychczasowe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy w pierwszej kolejności należy wskazać, że po wpłynięciu do organu pierwszej instancji wniosku E. C. i Z. C. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją tego organu z 14 grudnia 2022 r. Wójt w piśmie z 14 października 2024 r. (sprostowanym w dniu 29 października 2024 r.) zawiadomił o: "ponownym wszczęciu na wniosek E. C. i Z. C. postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] położonej w miejscowości Z., gmina T.". Powyższe zawiadomienie jest oczywiście nieprawidłowe, gdyż Wójt nie mógł "ponownie wszcząć" postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy. Po wpłynięciu do organu pierwszej instancji wniosku o wznowienie postępowania powinien on był wydać jedno z postanowień, o których mowa w art. 149 k.p.a., tj. o wznowieniu postępowania (§ 1) albo o odmowie wznowienia (§ 3). W powyższym zakresie Kolegium prawidłowo zwróciło uwagę, że po wpłynięciu wniosku o wznowienie postępowania Wójt powinien był w pierwszej kolejności ustalić, czy wniosek ten został złożony z zachowaniem miesięcznego terminu. Zgodnie bowiem z art. 148 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (§ 1). Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (§ 2). W doktrynie podkreśla się, że zachowanie miesięcznego terminu, o którym mowa w art. 148 k.p.a. musi być przez stronę udowodnione, nie wystarczy uprawdopodobnienie (tak: E. Iserzon, J. Starościak, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, teksty, wzory i formularze, Warszawa 1970). Również w dawnej judykaturze wskazuje się, że strona ze skutkiem prawnym może złożyć podanie o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania w terminie miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia postępowania. Zachowanie powyższego terminu musi być udowodnione przez stronę, zaś organ administracji swobodnie ocenia dowody w tej mierze (zob. wyroki NSA: z 16 października 1998 r. sygn. akt III SA 2802/97 i z 19 maja 2000 r. sygn. akt I SA/Wr 1038/97, przywołane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Strona musi więc udowodnić, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia postępowania, ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem terminu miesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia. Zachowanie omawianego terminu jest badane także przez organ administracji publicznej, na co zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 21 marca 2012 r. sygn. akt I OSK 463/11. W wyroku tym zaznaczono, że mimo iż z regulacji zawartej w art. 148 k.p.a. wynika, że to strona musi wykazać, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia postępowania, ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem terminu miesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia, organ nie jest zwolniony z obowiązku przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie ustalenia tej okoliczności. Podobnie w wyroku z 8 marca 2018 r. sygn. akt II OSK 2101/17 Naczelny Sąd Administracyjny z jednej strony podkreślił, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wskazania podstaw wznowienia i udowodnienia, kiedy konkretnie dowiedział się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, czy też wydaniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu, ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie postępowania wpłynęło przed upływem terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 i 2 k.p.a., zaznaczając, że nie zwalnia to organu z obowiązku przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie ustalenia tej okoliczności, a następnie weryfikacji twierdzeń strony i przedłożonych przez nią dowodów oraz rzeczowego przedstawienia swojego stanowiska, w oparciu o cały zgromadzony w sprawie materiał dowodowy. Obowiązek badania, czy wniosek o wznowienie postępowania wpłynął w terminie, spoczywa zatem na organach administracji publicznej. W dalszej kolejności należy wskazać, że decyzja, którą wydał Wójt w dniu 12 lutego 2025 r. jest niezgodna z treścią art. 151 k.p.a., z którego wynika, że po przeprowadzeniu postępowania wznowieniowego organ może wydać trzy rodzaje decyzji. Po pierwsze, może odmówić uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a, art. 145aa lub art. 145b. Po drugie, może uchylić decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a, art. 145aa lub art. 145b, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. Wreszcie po trzecie, w przypadku gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146, organ ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji. Tymczasem w niniejszej sprawie Wójt, po przeprowadzeniu postępowania wznowieniowego, wydał decyzję, którą ustalił warunki zabudowy dla inwestycji: budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] w Z., gmina T., czyli identyczną w swej treści z pierwotną decyzją z 14 grudnia 2022 r. W piśmiennictwie wskazuje się, że uzyskanie cechy ostateczności przez decyzję powoduje niemożność ponownego orzekania w tej sprawie bez usunięcia z obrotu prawnego tej decyzji. Jeżeli pomimo to została wydana kolejna decyzja, konieczne staje się stwierdzenie jej nieważności. Warunkiem stwierdzenia nieważności na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. jest ustalenie, że w tej samej sprawie kolejno po sobie wydane zostały dwie decyzje, z których ta pierwsza jest ostateczna (zob. P. Przybysz, Komentarz aktualizowany do art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el., teza 23 oraz przywołane tam orzecznictwo). Okoliczność ta (res iudicata) następuje w przypadku stwierdzenia, że istnieje tożsamość sprawy rozstrzygniętej kolejno po sobie dwiema decyzjami, z których pierwsza jest ostateczna. Tożsamość ta będzie istniała, gdy występują te same podmioty w sprawie, dotyczy ona tego samego przedmiotu i tego samego stanu prawnego w niezmienionym stanie faktycznym tej sprawy. Również w judykaturze wskazuje się, że decyzja organu administracji publicznej rozstrzygająca ponownie sprawę wcześniej rozstrzygniętą inną decyzją ostateczną tego organu, a niestanowiąca o uchyleniu tej pierwotnej decyzji na podstawie odpowiednich przepisów, jest dotknięta wadą określoną w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. Ewentualne ponowne rozstrzygnięcie przez organ sprawy załatwionej wcześniej decyzją ostateczną, bądź w sposób milczący, możliwe jest tylko po uchyleniu pierwotnej decyzji (domniemania milczącego załatwienia sprawy) w ustalonym przez prawo trybie. Dopóki w obrocie prawnym funkcjonuje decyzja rozstrzygająca sprawę merytorycznie w sposób ostateczny, kolejne postępowanie dotyczące tej samej materii staje się niedopuszczalne i to niezależnie od prawidłowości tej decyzji (zob. wyrok NSA z 6 grudnia 2016 r. sygn. akt I OSK 1467/16). Końcowo Sąd wskazuje, że nie dokonywał oceny kwestii podnoszonych przez Skarżącego zarówno w skardze, jak i w pismach procesowych składanych w toku postępowania sądowego, albowiem - z uwagi na opisane wyżej uchybienia - byłoby to przedwczesne. Biorąc pod uwagę, że Kolegium nie dostrzegło opisanych wyżej nieprawidłowości w postępowaniu Wójta (ograniczając się jedynie do kwestii zachowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c P.p.s.a., uchylił zarówno zaskarżoną, jak i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Ponownie rozpatrując sprawę Wójt w pierwszej kolejności ustali, czy wniosek E.C. i Z.C. z 27 września 2024 r. o wznowienie postępowania został złożony z zachowaniem miesięcznego terminu, o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a. W zależności od poczynionych ustaleń organ pierwszej instancji wyda postanowienie o wznowieniu postępowania (art. 149 § 1 k.p.a.) bądź o odmowie wznowienia (art. 149 § 3 k.p.a.). W przypadku wznowienia postępowania Wójt przeprowadzi postępowanie wznowieniowe (w ramach którego odniesie się do wszystkich podstaw wznowienia wskazywanych przez Skarżącego), po czym wyda jedno z rozstrzygnięć, o których mowa w art. 151 k.p.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 1 i art. 209 P.p.s.a. zasądzając od Kolegium na rzecz Skarżącego kwotę 500 zł, na którą składa się uiszczony wpis sądowy od skargi.[pic]