II SAB/Gd 128/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. T. i K. T. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie rozpoznania wniosku o zmianę uchwały dotyczącej wyrażenia zgody na zawarcie kolejnej umowy dzierżawy nieruchomości gruntowej postanawia odrzucić skargę. F. T. i K. T. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Rady Gminy i Wójta Gminy w rozpoznaniu wezwania skarżących z dnia 30 czerwca 2014 r. do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego uchwałą Nr [...] Rady Gminy z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie wyrażenia zgody na zawarcie kolejnej umowy dzierżawy nieruchomości gruntowej oznaczonej nr [...] położonej w obrębie B., z dotychczasowym dzierżawcą na czas oznaczony do 3 lat oraz naruszenia prawa wynikającego z zaniechania sprzedaży wskazanej działki na ich rzecz. Ze skargi wynika, że pismem z dnia 30 czerwca 2014 r. skarżący wezwali Radę Gminę i Wójta Gminy do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego opisaną wyżej uchwałą poprzez jej zmianę i przedłużenie umowy dzierżawy na czas nieokreślony od dnia 1 lipca 2014 r. oraz do sprzedaży działki nr [...] w trybie art. 37 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 r., poz. 518). Skarżący zażądali zobowiązania Wójta Gminy do przygotowania projektu uchwał Rady Gminy o zmianie uchwały Nr [...] Rady Gminy z dnia 6 listopada 2013 r. poprzez przedłużenie umowy dzierżawy na czas nieokreślony od dnia 1 lipca 2014 r. oraz o sprzedaży na rzecz skarżących wskazanej działki i zobowiązania Rady Gminy do wprowadzenia tych projektów uchwał pod obrady Rady Gminy. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Wójt Gminy i Przewodnicząca Rady Gminy pismem z dnia 7 lipca 2014 r. zawiadomili skarżących o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy do najbliższej planowanej sesji Rady Gminy, tj. do dnia 30 września 2014 r. Informację tą ponowiono w piśmie z dnia 30 lipca 2014 r. W dniu 27 sierpnia 2014 r. podczas nadzwyczajnej sesji Rady Gminy rozpatrzono wezwanie do usunięcia naruszenia prawa dotyczącego sprzedaży bezprzetargowej nieruchomości gruntowej oznaczonej nr [...] położonej w B. podejmując uchwałę Nr [...] nieuwzględniającą przedmiotowego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Rozpatrzono również wezwanie dotyczące uchwały Nr [...] Rady Gminy z dnia 6 listopada 2013 r. podejmując uchwałę Nr [...] nieuwzględniającą przedmiotowego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Zarządzeniem z dnia 10 września 2014 r. Przewodnicząca Wydziału w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku rozdzieliła skargi na bezczynność zawarte w piśmie F. i K. T. z dnia 26 sierpnia 2014 r. poprzez odrębne zarejestrowanie skargi na bezczynność Wójta Gminy (sygn. akt II SAB/Gd 128/14) oraz skargi na bezczynność Rady Gminy (sygn. akt II SAB/Gd 129/14) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami, a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem legalności. Poddanie wykonywania administracji publicznej kontroli sądu administracyjnego nie oznacza, jednak, że cała działalność administracji publicznej została taką kontrolą objęta. Ograniczenie jej zakresu wynika z treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., który enumeratywnie wylicza formy działania administracji publicznej podlegające kontroli sądów administracyjnych. W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z przepisu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. wynika, że skarga na bezczynność może być wniesiona w przypadku, gdy właściwy organ nie podejmuje rozstrzygnięć lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Oznacza to, że skarga na bezczynność organu administracji publicznej przysługuje jedynie wtedy, gdy jego działanie zakończyć się powinno wydaniem decyzji administracyjnej, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty, postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, a także innych niż wymienione aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Podkreślić należy, że nie zawsze działania lub zaniechania organów administracji publicznej objęte będą kognicją sądów administracyjnych. Z akt sprawy wynika, że skarżący wnieśli skargę na bezczynność Wójta Gminy w zakresie niepodjęcia przez ten organ czynności zmierzających do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego uchwałą Rady Gminy z dnia 6 listopada 2006 r. oraz ze sprzedażą działki nr [...]. Ze skargi wynika, że oczekują od Wójta Gminy przygotowania projektów uchwał zgodnie z ich wnioskiem z dnia 30 czerwca 2014 r. i przedłożenia ich Radzie Gminy. Powyższe wskazuje na zakres skarżonej przez nich bezczynności. Przy tak określonym przedmiocie zaskarżenia sąd uznał, że przedmiotowa skarga na bezczynność Wójta Gminy jest niedopuszczalna, albowiem jej rozpoznanie nie należy do kognicji sądów administracyjnych. Zakwestionowana przez skarżących bezczynność nie mieści się bowiem w katalogu aktów i czynności podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego, wymienionych w sposób wyczerpujący w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Podkreślić należy, że inicjatywa uchwałodawcza wójta jest w istocie czynnością wstępną, będącą elementem sformalizowanej procedury, prowadzącej do ewentualnego podjęcia przez radę gminy stosownej uchwały. Kontroli sądowoadministracyjnej podlega jedynie akt w postaci uchwały rady gminy, będącej następstwem podjętej przez wójta inicjatywy uchwałodawczej. Z uwagi na treść przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594) brak jest bowiem podstaw do uznania za zasadną tezy, że kontroli sądowej podlegają czynności poprzedzające wydanie uchwały, do jakich należy czynność przekazania projektu uchwały (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 29 grudnia 2008 r., sygn. akt II SAB/Sz 47/08, dostępne na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy przy tym zwrócić uwagę, że kontrola sądowoadministracyjna sprawowana na podstawie art. 3 § 2 p.p.s.a., jak i art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, obejmuje akty już podjęte przez organy jednostek samorządu terytorialnego, a nie ich projekty. W świetle powyższego należało uznać, że przygotowanie projektu uchwał nie mieści się w katalogu aktów i czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., nie jest bowiem działaniem organu w indywidualnej sprawie wynikającej ze stosunku administracyjnoprawnego, podjętego w formie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a p.p.s.a. Wobec powyższego nie może podlegać zaskarżeniu do sądu w ramach skargi na bezczynność. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.