II SAB/Gd 133/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Górska Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2016 r. w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w P. na bezczynność A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w C. w sprawie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. A. (w skrócie określane jako "Stowarzyszenie") w dniu 23 sierpnia 2016 r. wniosło skargę na bezczynność B. (w skrócie określanej jako "Spółka") w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej objętej wnioskiem Stowarzyszenia z dnia 14 kwietnia 2016 r. W skardze domagało się zobowiązania Spółki do wykonania czynności określonych we wniosku, uznania, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, oraz ukarania Spółki grzywną. W uzasadnieniu skargi wyjaśniło, że w dniu 14 kwietnia 2016 r. zwróciło się do Spółki o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: 1) przekazania kopii umów zawartych przez Spółkę z podmiotami, które były partnerami organizowanych przez Spółkę "Dni [..]" - ze wskazaniem na podmioty takie, jak: [..]; 2) przekazania kopii umowy zawartej z podmiotem, którego nie dało się zidentyfikować, a którego logo na plakacie okolicznościowym stanowi [...]; 3) wskazania, jeżeli nie jest to określone w ww. umowach, na czym polegała współpraca partnerska z wymienionymi podmiotami. W odpowiedzi na ten wniosek Spółka – przy piśmie z dnia 18 maja 2016 r. - przekazała wnioskodawcy umowę zawartą z C., jednak co do pozostałych podmiotów - partnerów "Dni [..]" w 2015 r. oraz określenia, na czym polegała współpraca partnerska - stwierdziła, że nie dysponuje tego rodzaju informacjami. Stowarzyszenie wskazało, że Spółka wykonuje zadania publiczne, a żądane informacje, tj. kopie umów dotyczących organizacji przedsięwzięcia "Dni [..]", zawartych przez podmiot gospodarujący środkami publicznymi - mają walor informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Jednocześnie, w opinii skarżącego, przesłanie kopii umowy zawartej tylko z jednym podmiotem – podczas gdy z informacji zawartych na plakacie okolicznościowym wynika, że podmiotów współpracujących było więcej – nie stanowi o wywiązaniu się z obowiązku udostępnienia żądanych informacji. W konsekwencji Stowarzyszenie uznało, że z uwagi na okoliczności sprawy zasadne jest także uzyskanie odpowiedzi, na jakiej zasadzie oparta była współpraca z pozostałymi wymienionymi we wniosku podmiotami. Niewystarczające i nieprawidłowe jest bowiem twierdzenie, że informacja taka nie została wytworzona, gdyż nie ulega wątpliwości, że Spółka znajduje się w posiadaniu informacji o warunkach współpracy z patronami wydarzenia. W odpowiedzi na skargę B. wniosła o jej odrzucenie z powodów formalnych, ewentualnie o jej oddalanie. W uzasadnieniu Spółka wskazała, że w sprawie kluczowe znaczenie ma okoliczność, iż informacją publiczną są wszelkie informacje wytworzone. W tym zakresie podała, że w czasie "Dni [..]" – oprócz umowy, której kopia została przekazana - nie wytworzyła innych umów, ani informacji, na czym polegała jej partnerska współpraca z podmiotami wyszczególnionymi na plakacie. Spółka wyjaśniła też, że zakres jej działania pozwalał na inne operacje gospodarcze, niż tylko działanie na podstawie pisemnych umów z innymi podmiotami życia społecznego i gospodarczego, dlatego też umowy takie nie zostały zawarte. W konsekwencji, nie jest możliwe udostępnienie dokumentów, których Spółka w ogóle nie wytworzyła. Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W myśli przepisów art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", kontrola ta obejmuje również bezczynność organów, a w przypadku informacji publicznej - także innych podmiotów zobowiązanych do jej udzielenia. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie spełniała formalne wymogi jej dopuszczalności, albowiem w sprawach skarg na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej nie ma wymogu wyczerpania środków zaskarżenia określonego w art. 52 § 1 p.p.s.a. Skarga została także prawidłowo podpisana przez upoważnionego do jednoosobowej reprezentacji A. prezesa zarządu – R. S. (vide informacja z KRS-u skarżącego k. 21 akt sądowych). Bezczynność na gruncie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2015 r., poz. 2058), zwana dalej "u.d.i.p.", polega na tym, że organ lub inny podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, czyli zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, nie podejmuje takiej czynności, ani nie wydaje decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej lub decyzji o umorzeniu postępowania. Jedynie w przypadkach, gdy żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej lub podmiot nie posiada żądanej informacji publicznej załatwienie sprawy może nastąpić poprzez pisemne poinformowanie wnioskodawcy o przyczynach uzasadniających nieudostępnienie informacji. W niniejszej sprawie Stowarzyszenie zarzucało Spółce bezczynność w rozpatrzeniu jego wniosku z dnia 14 kwietnia 2016 roku, w którym domagało się – w oparciu o przepisy u.d.i.p., przesłanie mu: kopii umów zawartych przez Spółkę z podmiotami, które w roku 2015 były partnerami "Dni [..]", tj. [..] i podmiot, którego logo na okolicznościowym plakacie stanowi [...], a także wnioskowało - jeżeli nie jest to określone w ww. umowach, o wyczerpujące informacje odpowiadające na pytanie, na czym polegała partnerska współpraca Spółki z ww. podmiotami. W odpowiedzi na ten wniosek Spółka przesłała Stowarzyszeniu - przy piśmie z dnia 18 maja 2016 r. – kopię umowy zawartej z C. Odnosząc się do pozostałej części wniosku, wyjaśniła, że nie dysponuje dochodzoną informacją publiczną. W zakresie pytania, na czym polegała współpraca partnerska z wymienionymi w piśmie podmiotami, poinformowała dodatkowo, że informacja taka nie została wytworzona. Oceniając, czy Spółka pozostaje w bezczynności w rozpatrzeniu wniosku skarżącego z dnia 14 kwietnia 2016 roku, Sąd w pierwszej kolejności zważył, że każdy wniosek o udostępnienie informacji publicznej podlegać winien ocenie z punktu widzenia przesłanek podmiotowych i przedmiotowych. Udostępnienie informacji objętej wnioskiem może bowiem nastąpić jedynie wówczas, gdy podmiot, do którego zostało skierowane żądanie, należy do katalogu podmiotów zobowiązanych do udostępniania informacji publicznej określonych w art. 4 ust. 1 i 2 u.d.i.p. oraz, gdy stwierdzone zostanie, że żądana informacja stanowi informację o charakterze publicznym w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. W rozumieniu powyższego przepisu podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji publicznej są również spółki komunalne działające na podstawie art. 9 i następnych ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (Dz. U. z 2016 r., poz. 573). Przepisy powołanej ustawy umożliwiają bowiem tworzenie spółek z ograniczoną odpowiedzialnością, spółek akcyjnych, a także przystępowanie do takich spółek przez jednostki samorządu terytorialnego takich samych oraz różnych szczebli. Wówczas takie spółki samorządowe realizują zadania publiczne będące zadaniami własnymi gminy (np. zaopatrzenie mieszkańców w wodę, odprowadzanie ścieków, upowszechnianie kultury i promocja regionu) i przez udział gminy w strukturze właścicielskiej dysponują funduszami publicznymi (por. wyroki WSA w Olsztynie z 13 grudnia 2005 r., sygn. II SA/Ol 799/05, LEX nr 871096 oraz z 5 stycznia 2006 r., sygn. II SA/Ol 894/05, LEX nr 871155). Z takim podmiotem mamy do czynienia w niniejszej sprawie, albowiem adresat żądania skarżącego – B. jest samorządową spółką kapitałową powołaną przez trzech udziałowców: Gminę Miejską, Gminę Wiejską oraz Starostwo Powiatowe, do realizacji zadań własnych gminy z zakresu szeroko pojętej kultury, sportu i promocji walorów turystyczno – krajoznawczych regionu, co potwierdza załączony do akt odpis postanowienia o wpisie tego podmiotu do Krajowego Rejestru Sądowego (k. 12 – 16 akt sądowych). Wobec powyższego - z punktu widzenia podmiotowego – B. jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 u.d.i.p., znajdującej się w jej posiadaniu. W tej sytuacji rozważyć należało charakter żądanej informacji w świetle dyspozycji art. 1 ust. 1 w związku z art. 6 u.d.i.p. Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonym w tej ustawie. Innymi słowy informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych rozumianych jako działalność organów władzy publicznej oraz samorządów, osób i jednostek organizacyjnych w zakresie wykonywania zadań władzy publicznej oraz gospodarowania mieniem publicznym, komunalnym lub Skarbu Państwa. W orzecznictwie za informację publiczną uznaje się każdą wiadomość wytworzoną przez władze publiczne, a także wytworzoną przez inne podmioty wykonujące funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa (vide wyrok WSA w Poznaniu z dnia 19 grudnia 2007 r., sygn. IV SA/Po 652/07, LEX nr 460751). Takie też stanowisko wyrażono w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. II SAB/Lu 19/06 (LEX nr 236231), Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 maja 2004 r., sygn. IV SA/Wa 221/04 (LEX nr 146742) oraz postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 21 sierpnia 2008 r., sygn. II SAB/Bk 36/08 (LEX nr 146742). W niniejszej sprawie pozostawało bezsporne, że żądane informacje stanowią informację publiczną. Dotyczą one bowiem działań Spółki związanych z realizacją zadań publicznych. Organizując wydarzenie kulturalne integrujące społeczność lokalną jakim są "Dni [..]", Spółka realizuje działalność promocyjną i kulturalną stanowiącą wykonywanie zadań własnych gminy z zakresu promocji regionu i kultury. Przedmiotowe informacje stanowią zatem informacje o charakterze publicznym w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. i jako takie winny podlegać udostępnieniu. Reasumując, żądane przez skarżącego w piśmie z dnia 14 kwietnia 2016 roku informacje stanowiły informację publiczną, a podmiot, do którego zostało skierowane owe żądanie, był co do zasady zobowiązany do ich udostępnienia. Podkreślić jednak należy, że wniosek zainteresowanego rodzi po stronie podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej obowiązek jej udostępnienia jedynie w sytuacji, gdy dana informacja publiczna znajduje się w jego posiadaniu. Oczywistym jest, że zobowiązany podmiot, który nie dysponuje informacją publiczną w żądanej przez wnioskodawcę formie, nie ma możliwości jej udostępnienia. Z art. 14 ust. 1 u.d.i.p. wynika bowiem, że udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zawarte we wniosku skarżącego z dnia 14 kwietnia 2016 roku żądanie zostało przez Spółkę zrealizowane w takim zakresie, w jakim żądana informacja publiczna znajdowała się w posiadaniu Spółki. B. udostępniła skarżącemu kopię - zawartej przez nią z C. w dniu 15 czerwca 2015 roku, umowy dotyczącej współpracy z tym podmiotem w czasie "Dni [..]" i określającej zasady tej współpracy, a co do pozostałych żądanych informacji, wyjaśniła w piśmie z dnia 18 maja 2016 roku, że ich nie udostępni, ponieważ nie jest w ich posiadaniu. Jak bowiem wyjaśniła Spółka, nie zawierała innych pisemnych umów, których kopie mogłaby doręczyć skarżącemu, nie wytworzyła także informacji publicznej w postaci zasad partnerskiej współpracy Spółki z podmiotami będącym jej partnerami podczas "Dni [..]". Spółka nie pozostaje zatem w bezczynności. Sąd wyjaśnia przy tym, że powyższej oceny nie może zmienić stanowisko skarżącego, który uważa, że współpraca między Spółką, a wszystkimi podmiotami, których logo widniało na plakacie okolicznościowym "Dni [..]", powinna zostać udokumentowana. Powinno zostać także określone, na jakiej zasadzie oparta była współpraca z tymi podmiotami. W ocenie Sądu, nie ma podstaw aby kwestionować wyjaśnienia Spółki, zgodnie z którymi zawarła tylko jedną pisemną umowę z podmiotem wskazanym na ww. plakacie, której kopię przekazała Stowarzyszeniu. Z treści tej umowy wynikają zasady współpracy pomiędzy podmiotami, które ją zawarły. Jedynie na marginesie można dodać, że jeżeli Spółka zawarła jakieś ustne porozumienie z innym podmiotem, to niewątpliwie jego kopii nie mogła skarżącemu przekazać, a żądanie zawarte we wniosku dotyczyło wyraźnie przekazania kopii umów. Skoro zatem Spółka nie dysponuje innymi pisemnymi umowami, a także – jak wyjaśniła, innymi dokumentami, które określałyby współpracę między nią i podmiotami wskazanymi na plakacie (w piśmie z dnia 18 maja 2015 roku wyjaśniła skarżącemu, że żadna informacja dotycząca zasad tej współpracy nie została wytworzona), to nie może udzielić skarżącemu pozostałej żądanej we wniosku z dnia 14 kwietnia 2016 roku informacji publicznej, ponieważ jej nie posiada, nie można więc – zdaniem Sądu, zarzucił jej bezczynności. Skarga Stowarzyszenia jest zatem bezzasadna, bowiem Spółka nie pozostaje w stanie prawnej bezczynności w rozpoznaniu jego wniosku z dnia 14 kwietnia 2016 roku. Spółka udostępniła skarżącemu kopię umowy z C. przy piśmie z 18 maja 2016 roku, skarga w tym zakresie dotyczyła zatem czynności Spółki, która została już dokonana. Natomiast w pozostałym zakresie wniosek Stowarzyszenia, ja to również wyjaśniono mu w ww. piśmie Spółki, dotyczył informacji publicznej, którą Spółka nie dysponuje. Brak było zatem podstaw aby zobowiązywać ją do rozpoznania wniosku skarżącego również w tym zakresie. Zobowiązanie Sądu może bowiem zostać skierowane jedynie do podmiotu, który dysponuje żądaną informacją publiczną. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę za bezzasadną i na podstawie art. 151 p.p.s.a. ją oddalił. Sąd orzekł na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a., gdyż przedmiotem skargi jest bezczynność.