II SAB/Gd 150/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2017 r. w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. H. na przewlekłość postępowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie dotyczącej stanu technicznego obiektu budowlanego oddala skargę. Będąca przedmiotem niniejszej sprawy skarga T. H. na przewlekłe prowadzenie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego postępowania dotyczącego stanu technicznego lokalu mieszkalnego w budynku przy ul. S. w G. wniesiona została w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: W dniu 7 maja 2007 r. skarżąca złożyła w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego pismo zawierające wniosek o przeprowadzenie w lokalu mieszkalnym nr [..] znajdującym się w budynku przy ul. S. w G. kontroli: instalacji wentylacyjnej (grawitacyjnej); zgodności materiałów budowlanych i wykończeniowych użytych w mieszkaniu z obowiązującymi normami oraz sprawdzenia, czy posiadają one stosowne atesty; zgodności niektórych elementów z zasadami projektowania i prawem budowlanym. Skarżąca stwierdziła, że przedmiotowy lokal został jej przekazany do użytkowania, mimo że nie został wykończony. Z materiałów ulatniały się zapachy, powodując duszność. Poza tym wskazała na nieprawidłowości w lokalu polegające na niewłaściwym działaniu wentylacji, nieprawidłowym zamontowaniu drzwi, niewłaściwych rozwiązaniach przyjętych w łazience, pęknięciach na suficie i ścianach oraz źle położonym tynku. W powyższym zakresie skarżąca nie mogła porozumieć się z administratorem. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowalnego, pismem z dnia 15 maja 2007 r., stanowiącym, jak w nim wskazano, odpowiedź na pismo skarżącej, poinformował skarżącą, że brak jest podstaw do interwencji Inspektoratu w niniejszej sprawie, gdyż: decyzją z dnia 23 marca 2005 r. udzielił pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. S. w G. a do wniosku o wydanie tego pozwolenia inwestor dołączył dokumenty wymagane art. 57 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane; budynek znajduje się w okresie gwarancji a więc wszelkie nieprawidłowości w jego stanie technicznym winny być usunięte przez inwestora i wykonawcę jako wady ukryte, powstałe w procesie budowlanym, w ramach gwarancji i rękojmi według zasad regulowanych przepisami Kodeksu cywilnego a wszelkie spory powinny być rozstrzygane na drodze sądowej z powództwa cywilnego. W piśmie tym organ poinformował ponadto wnioskującą o obowiązkach wynikających z art. 61 i art. 62 ustawy Prawo budowlane a także o treści art. 70 ust. 1 tej ustawy. W dniu 31 sierpnia 2015 r. skarżąca złożyła w Wojewódzkim Inspektoracie Nadzoru Budowlanego zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania i niezałatwienie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru budowlanego sprawy z jej wniosku z dnia 7 maja 2007 r. w terminie, podnosząc, że do dnia złożenia zażalenia organ nie wydał w tej sprawie ani postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania ani decyzji orzekającej o istocie sprawy ani decyzji umarzającej postępowania, czym naruszył zasadę opisaną w art. 35 § 1 k.p.a. Jednocześnie skarżąca wniosła o niezwłoczne wyłączenie z eksploatacji lokalu nr [..] przy ul. S. w G. Pismem z dnia 4 lutego 2016 r. organ I instancji poinformował Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że na pismo skarżącej z dnia 7 maja 2007 r. udzielił wyczerpującej odpowiedzi zgodnie z kompetencjami w piśmie z dnia 15 maja 2007 r. Jednocześnie, odnosząc się do wniosku skarżącej o wyłączenie z eksploatacji lokalu nr [..], organ wskazał, że nie ma podstaw do prowadzenia postępowania w sprawie wyłączenia lokalu z użytkowania, ponieważ lokal obecnie jest niezamieszkały i nieużytkowany. Wskazał przy tym, że przeprowadził postępowanie wyjaśniające, podczas którego ustalił, że właścicielem i zarządcą budynku przy ul. S. w G. jest A., które przedłożyło do akt książkę obiektu oraz aktualne protokoły wymagane art. 62 ustawy Prawo budowlane. W dokumentach tych, jak stwierdził organ, brak jest jakichkolwiek informacji i zapisów świadczących o nieodpowiednim stanie technicznym lokalu mieszkalnego nr [..] a także brak jest zapisów świadczących o zagrożeniu kwalifikującym lokal do wyłączenia z użytkowania. Zarządca oświadczył ponadto, że nie posiada żadnych zgłoszeń T. H. dotyczących nieodpowiedniego stanu technicznego i zagrożeń występujących w przedmiotowym lokalu a A. dołączył do akt protokół zdawczy lokalu nr [..] podpisany w dniu 27 listopada 2015 r. przez T. H. Pismem z dnia 1 marca 2016 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego poinformował skarżącą, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania jest niezasadna, gdyż na złożone przez nią pismo z dnia 7 maja 2007 r. organ I instancji, stwierdzając, że brak jest podstaw do prowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie stanu technicznego przedmiotowego budynku, udzielił odpowiedzi w piśmie z dnia 15 maja 2007 r. Organ odwoławczy zauważył przy tym, że organ I instancji nie mógł wydać postanowienia na podstawie art. 61a § 1 k.p.a., gdyż w 2007 r. przepis ten nie obowiązywał. We wniesionej do Sądu skardze skarżąca zarzuciła Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego naruszenie: art. 8, art. 12, art. 35 § 1 i art. 36 § 1 k.p.a. poprzez rażące przekroczenie terminów do załatwienia sprawy w postępowaniu i wniosła o: 1. zobowiązanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w terminie 14 (czternastu) dni od daty doręczenia akt organowi; 2. dokonanie kontroli przewlekłości postępowania administracyjnego, którego dotyczy skarga; 3. przeprowadzenie dowodu z dokumentów dotyczących budowy i odbioru budynku przy ul. S. w G.na podstawie akt spraw: [..]-[..] na okoliczność dopuszczenia budynku do eksploatacji pomimo licznych istnienia licznych wad, usterek i niedoróbek; 4. zobowiązanie Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego do dyscyplinarnego ukarania pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie; 5. zobowiązanie Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego do przedłożenia Sądowi Kompletnych akt przedmiotowej sprawy; 6. przeprowadzenie dowodu z treści kk. nr 17 i 72 (I 1 [..]) na okoliczność wad, usterek i niedoróbek w lokalu nr [..] w budynku nr [..] przy ul. S. w G. wg stanu na dzień 4 kwietnia 2005 r. i 30 maja 2005 r. oraz k. 69 na okoliczność projektowanego układu lokalu, wymiarów pomieszczeń oraz k. 324 - 326 na okoliczność zaleceń pokontrolnych wydanych przez uprawnionego mistrza Kominiarskiego (bez kontroli w mieszkaniach) jedynie na podstawie dokumentacji budowlanej budynku; 7. zobowiązanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do przedłożenia kompletnej dokumentacji przedmiotowej sprawy oraz kompletnych akt związanych z wydaniem decyzji zezwalającej na użytkowanie, położonego w G. – Ł., na działce o nr [..] budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. S. wydanej w dniu 23 marca 2005 r. na wniosek A., złożony w dniu 16 marca 2005 r.; 8. zobowiązanie A. do przedłożenia następujących dokumentów: datowanego na 21 grudnia 2006 r. pisma kierowanego do skarżącej znak: [..]; datowanego na 10 listopada 2006 r. pisma skarżącej kierowanego do A.; datowanego na 27 września 2012 r. pisma skarżącej kierowanego do A.; dokumentów dotyczących drzwi wejściowych do lokalu nr [..] położonego w budynku przy ul. S. w G. oraz drzwi wewnętrznych, w szczególności dokumentów wymaganych przepisami prawa budowlanego dla drzwi antywłamaniowych oraz drzwi do łazienek w kontekście dokumentacji projektowej; dokumentów dotyczących okien i drzwi balkonowych zamontowanych w lokalu nr [..] położonym w budynku przy ul. S. w G., w szczególności atestów i certyfikatów zgodności oraz liczby zamontowanych w lokalu nawietrzników i ich wydajności w kontekście dokumentacji projektowej; protokołów corocznych przeglądów instalacji wentylacyjnej oraz przeglądów szczelności instalacji gazowej w lokalu nr [..] położonym w budynku przy ul. S. w G. od roku 2006 do roku 2015 włącznie; kierowanego do A. pisma skarżącej datowanego na 27 maja 2010 r.; sporządzonej przez pracownika A. mgr inż. M.C. Opinii technicznej z dnia 18 kwietnia 2011 r. na okoliczność wielokrotnego zgłaszania wad występujących w należącym do A. lokalu nr [..] położonym w budynku przy ul. S. w G.; wydanego przez upoważniony organ certyfikatu energetycznego dla lokalu nr [..] położonego w budynku przy ul. S. w G. na okoliczność spełniania przez przedmiotowy lokal przepisów ustawy Prawo budowlane; 9. w przypadku uwzględnienia skargi o orzeczenie, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa lub, że naruszenie prawa nie było rażące, mimo że będą podstawy do umorzenia postępowania sądowego w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu administracyjnego, jeśli taki zostanie wydany przez organ po wniesieniu skargi do sądu; 10. w przypadku stwierdzenia rażącego naruszenia prawa wymierzenie organowi Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywny na postawie art. 149 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w maksymalnej wysokości. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując stan faktyczny sprawy zgodny z aktami sprawy i podkreślając, że po stwierdzeniu braku podstaw do prowadzenia postępowania administracyjnego na wniosek skarżącej złożony w dniu 7 maja 2007 r. mógł jedynie udzielić odpowiedzi w formie pisma, gdyż zgodnie z ówczesnymi przepisami k.p.a., nie był zobligowany do wydania postanowienia. Rozpoznając wniesioną skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje; Skarga T. H. spełnia wymogi formalne, warunkujące możliwość jej merytorycznego rozpatrzenia. Art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, między innymi w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie dotyczy przewlekłego prowadzenia przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego postępowania w sprawie stanu technicznego lokalu mieszkalnego nr [..] w budynku przy ul. S. w G. a art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r., poz. 156, poz. 118 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym na dzień 15 maja 2007 r., stanowił, że w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany: 1) jest w nieodpowiednim stanie technicznym albo 2) jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, środowisku lub bezpieczeństwu mienia, albo 3) powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia - właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania obowiązku. Skarga poprzedzona została zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie, skierowanym do właściwego organu wyższego stopnia (tj. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego), zawartym w piśmie z dnia 24 sierpnia 2015 r. Tym samym skarga spełnia warunek określony w art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Wniesienie do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie przez niego postępowania dopuszczalne jest po wyczerpaniu trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. Stanowi on, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Na marginesie zauważyć przy tym należy, że skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest dopuszczalna niezależnie od tego, czy zażalenie złożone na podstawie art. 37 k.p.a. zostanie rozpatrzone przez właściwy organ (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1478/12; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2013 r., sygn. akt I OZ 854/13 – oba dostępne na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zasadniczym bowiem celem tego środka zaskarżenia jest doprowadzenie do jak najszybszego załatwienia sprawy, stąd też nieuzasadniony staje się wymóg, aby strona po złożeniu zażalenia musiała czekać na jego rozpoznanie bądź upływ miesięcznego terminu, zwłaszcza, że nie wynika to wyraźnie z unormowań ustawowych (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 grudnia 2014 r., sygn. akt I OSK 3158/14, dostępne na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Dlatego przyjąć należy, że wybór terminu do wniesienia skargi na gruncie omawianego przepisu pozostawiony został do decyzji samej strony skarżącej i to od strony wyłącznie zależy, czy skargę wniesie po udzieleniu przez organ odpowiedzi, czy też przed (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 1 kwietnia 2015 r., sygn. akt I OSK 2247/14, dostępny na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przechodząc więc do merytorycznego rozpoznania niniejszej sprawy Sąd podkreśla, że jej przedmiotem jest skarga na przewlekłe prowadzenie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego postępowania dotyczącego pisma skarżącej z dnia 7 maja 2007 r. W piśmie tym skarżąca zwróciła się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o przeprowadzenie w lokalu mieszkalnym nr [..] znajdującym się w budynku przy ul. S. w G. kontroli: instalacji wentylacyjnej (grawitacyjnej); zgodności materiałów budowlanych i wykończeniowych użytych w mieszkaniu z obowiązującymi normami oraz sprawdzenia, czy posiadają one stosowne atesty; zgodności niektórych elementów z zasadami projektowania i prawem budowlanym. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 k.p.a. postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, stwierdzając brak podstaw do wszczęcia postępowania administracyjnego, pismem z dnia 15 maja 2007 r., poinformował o tym fakcie skarżącą, wskazując jednocześnie, że decyzją z dnia 23 marca 2005 r. udzielił pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. S. w G., a do wniosku o wydanie tego pozwolenia inwestor dołączył dokumenty wymagane art. 57 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Organ wyjaśnił nadto, że budynek znajduje się w okresie gwarancji, a więc nieprawidłowości w jego stanie technicznym winny być usunięte przez inwestora i wykonawcę jako wady ukryte, powstałe w procesie budowlanym, w ramach gwarancji i rękojmi według zasad regulowanych przepisami Kodeksu cywilnego, a wszelkie spory w tym zakresie powinny być rozstrzygane na drodze sądowej z powództwa cywilnego. Ze znajdującej się w aktach administracyjnych decyzji z dnia 23 marca 2005 r. wynika, że organ udzielił pozwolenia na użytkowania po przeprowadzeniu obowiązkowej kontroli, w czasie której stwierdził, że budowa została zrealizowana zgodnie z projektem budowanym, a inwestor przedłożył komplet dokumentów niezbędnych do udzielenia pozwolenia na użytkowanie. Wyjaśnić przy tym należy, że stroną postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie jest wyłącznie inwestor. Forma wystosowanego do skarżącej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego pisma z dnia 15 maja 2007 r. była zgodna z prawem. W tamtym czasie przyjmowano bowiem, że o niemożności wszczęcia postępowania organ powinien zawiadomić na piśmie wnoszącego żądanie (zob. Z. Janowicz, Komentarz do Kodeksu postępowania administracyjnego [w:] Kodeks postępowania administracyjnego. Ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Komentarz, Opubl. Wydawnictwo Prawnicze PWN 1996). Również w orzecznictwie wskazywano, że w takiej sytuacji organ administracyjny winien zawiadomić na piśmie wnoszącego żądanie wszczęcia postępowania o przyczynach uzasadniających niemożność wszczęcia postępowania (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu z dnia 4 kwietnia 2000 r., sygn. akt II SA/Po 366/09, dostępny na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl). W obowiązujących, na dzień 15 maja 2007 r., rozwiązaniach kodeksowych nie było bowiem podstaw do wyprowadzenia formy orzeczenia o odmowie wszczęcia postępowania. Formę prawną odmowy wszczęcia postępowania ustanowił dopiero, obowiązujący od dnia 11 kwietnia 2011 r., przepis art. 61a § 1 i § 2 k.p.a., który został wprowadzony ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2011 r. Nr 6, poz. 18). W uzasadnieniu tej nowelizacji wskazano, że celem regulacji polegającej na dodaniu art. 61a jest odróżnienie postępowania wstępnego polegającego na wszczęciu lub odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego od postępowania właściwego, które kończy się rozstrzygnięciem sprawy co do istoty przez wydanie decyzji administracyjnej. Uprzednio jedynie art. 157 § 3 k.p.a. określał formę prawną odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji - stanowiąc, że jest to decyzja. Zgodnie jednak z utrwaloną linią orzecznictwa sądów administracyjnych w tej formie - decyzji - powinna następować odmowa wszczęcia postępowania w każdej sprawie. W decyzji tej należy badać jedynie pod uwagę, czy wniosek o wszczęcie postępowania w danej sprawie pochodzi od strony w rozumieniu art. 28 k.p.a. Jak dalej wskazano w uzasadnieniu projektu ustawy, w związku z powyższym wydaje się, że właściwszą formą rozstrzygnięcia w sprawie wszczęcia lub odmowy wszczęcia postępowania jest postanowienie. Takie rozwiązanie w sposób bardziej zrozumiały dla wnioskodawców odróżni etap wstępny dotyczący wszczęcia lub odmowy wszczęcia postępowania od etapu merytorycznego rozstrzygnięcia wniosku (druk sejmowy nr 2987 Sejmu VI kadencji). Obowiązujący od dnia 11 kwietnia 2011 r. art. 61a § 1 k.p.a., stanowi więc, że: gdy żądanie, o którym mowa w art. 61 zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Przepis ten ma przy tym charakter ściśle procesowy a w stosunku do przepisów procesowych obowiązuje zasada bezpośredniego stosowania przepisów nowych, chyba że ustawa stanowi inaczej (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 grudnia 2011 r., sygn. akt II SA/Wr 633/11, dostępny na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Niezwłoczne wystosowanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do skarżącej pisma z dnia 15 maja 2007 r., stanowiło informację o braku podstaw do przeprowadzania przez ten organ, w związku z pismem skarżącej z dnia 7 maja 2007 r., czynności wyjaśniających, z uwagi na udzielenie pozwolenia na użytkowanie dla obiektu budowanego, w którym znajduje się wskazany przez skarżącą lokal. Stan ten uniemożliwia zarzucenie temu organowi przewlekłości w prowadzeniu postępowania w sprawie pisma skarżącej z dnia 7 maja 2007 r. Dokonując tej oceny, Sąd wziął pod uwagę, że pod pojęciem "przewlekłego prowadzenia postępowania" należy rozumieć sytuację działania przez organ w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących że tylko formalnie organ nie jest bezczynny (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 44; J. Drachal, J. Jasielski, R. Stankiewicz, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser i M. Wierzbowski, Warszawa 2011, s. 69 - 70). Przewlekłością postępowania będzie również mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy (zob. J. Borkowski (w): B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2011, s. 238). "Przewlekłość postępowania" obejmować będzie zatem opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu, w sytuacji gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1031/12, dostępny na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przez przewlekłe prowadzenie postępowania należy także rozumieć sytuację, w której organ prowadzący postępowanie kilkakrotnie wyznaczał nowy termin załatwienia sprawy bez wyczerpującego podania przyczyny niedotrzymania poprzednio wyznaczonych terminów (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 2015 r., sygn. akt I FSK 1881/14, dostępny na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Stan "bezczynności organu" od "przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ" różni się tym, iż o ile w pierwszym przypadku dochodzi do przekroczenia terminu załatwienia sprawy poprzez to, iż organ zasadniczo nie podejmuje żadnych istotnych czynności zmierzających do rozstrzygnięcia sprawy, o tyle w drugim przypadku - organ nie podejmuje skutecznych działań na podstawie przepisów k.p.a., przez co nie dochodzi do wydania rozstrzygnięcia (zob. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo C.H.Beck, Warszawa 2011 r., str. 70). Dla stwierdzenia, czy organ administracyjny pozostawał w "przewlekłości" nie ma znaczenia to, czy podejmował w trakcie postępowania jakiekolwiek czynności, a nawet rozstrzygnięcia, lecz to czy rzeczywiście podjęte przez niego działania doprowadziły do sprawnego załatwienia postępowania bez zbędnej zwłoki. Przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania administracyjnego zaistnieje wówczas, gdy będzie mu można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut przeprowadzania czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 2 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SAB/Go 24/14, dostępny na stronie internetowej https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga podlega oddaleniu, o czym orzekł na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.