II SO/Gd 17/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T. P. o wymierzenie grzywny Prezydentowi Miasta z powodu nieprzekazania skargi dotyczącej bezczynności organu w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości postanawia 1. wymierzyć Prezydentowi Miasta grzywnę w kwocie 2.500 zł ( dwa tysiące pięćset złotych) za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku skargi z dnia 25 listopada 2007r. złożonej przez T. P., D. P. i A. B. na bezczynność w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na tą skargę, 2. zasądzić od Prezydenta Miasta na rzecz T. P. kwotę 100 zł (sto) tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 21 listopada 2008r. T.P. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniosek o wymierzenie Prezydentowi Miasta grzywny w maksymalnej dopuszczonej prawem wysokości ze względu na rażące naruszenie art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez nieprzekazanie wniesionej w dniu 14 grudnia 2007r. skargi na bezczynność organu do sądu administracyjnego. W odpowiedzi na powyższy wniosek Prezydent Miasta wniósł o jego odrzucenie z uwagi na niezachowanie przez skarżącą wymogów formalnych przewidzianych w art. 52 § 4 oraz art. 53 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu wskazano, że Prezydent Miasta prowadzi postępowanie o zwrot nieruchomości oznaczonej jako działki nr 648/28, 649/28 oraz 540/25 i 541/25 położonej w G. przy ul. C. Organ stwierdził, że w świetle art. 52 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniesienie skargi w niniejszej sprawie winno zostać poprzedzone wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, wskazując przy tym na wyroki w sprawach IV SA/Wa 2179/06 i II OSK 986/06. Ze złożonej w dniu 14 grudnia 2007r. skargi nie wynika aby skarżąca dopełniła obowiązek, o którym mowa w art. 52 § 4 oraz art. 53 § 2 ustawy. Dlatego też skarga ta nie była traktowana jako złożona zgodnie z obowiązującym prawem i tym samym nie została przekazana. Dodatkowo organ wskazał, że zgodnie z art. 54 § 3 ustawy podjął czynności zmierzające do zakończenia postępowania. Z uwagi na konieczność przeprowadzenia przetargów na usługi biegłych rzeczoznawców, których opinie są wykorzystywane w postępowaniach administracyjnych, w niniejszej sprawie operat został sporządzony w sierpniu 2008r. Wskazując na niedopełnienie przez skarżącą wymogów formalnych przy składaniu skargi na bezczynność oraz na podjęcie czynności zmierzających do zakończenia postępowania organ wniósł o odrzucenie wniosku o wymierzenie grzywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W dniu 14 grudnia 2007r. T. P., D. P. i A. B. złożyli do Urzędu Miasta datowaną na dzień 25 listopada 2007r. skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. Skarga została skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku za pośrednictwem Prezydenta Miasta. Zgodnie z treścią art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( DZ.U. Nr 153, poz,1270 ze zm.) organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Stosownie zaś do treści art. 55 §1 tej ustawy w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Przepis art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma na celu dyscyplinowanie organów. Nie obliguje jednak sądu orzekającego do wymierzenia grzywny, co oznacza, iż kwestię tą pozostawia jego uznaniu. Sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny, zatem przy rozstrzygnięciu wniosku w przedmiocie grzywny bierze pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, w tym czas jaki upłynął od wniesienia skargi, jak i czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wynikający z art. 54 § 2 ustawy wypełnił. (T.Woś, H.Knysiak- Molczyk, M.Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Warszawa 2005.s.259). W niniejszej sprawie okolicznością bezsporną jest, że termin do przekazania skargi na bezczynność Prezydenta Miasta upłynął z końcem dnia 14 stycznia 2008r. Skarga ta została złożona w trybie odpowiadającym wymogowi z art. 54 § 1 ustawy, a więc za pośrednictwem organu, którego bezczynność jest przedmiotem skargi. W ustawowym terminie Prezydent Miasta nie dokonał czynności określonych w art. 54 § 2 ustawy. Przede wszystkim wskazać należy, że złożenie wniosku o wymierzeniu organowi grzywny nie wymaga uprzedniego spełnienie wymogów formalnych przewidzianych w art. 52 § 4 oraz art. 53 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skutkiem czego domaganie się przez organ odrzucenia wniosku z tego powodu nie jest zasadne. Z treści cytowanego wyżej art. 54 § 2 ustawy wynika kategoryczny obowiązek przekazania skargi sądowi. Nie znajduje zatem uzasadnienia wyrażony przez organ pogląd, że z uwagi na niedopełnienie przez skarżącą obowiązków wynikających z art. 52 § 4 oraz art. 53 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w odniesieniu do złożonej w dniu 14 grudnia 2007r. skargi na bezczynność, skarga ta nie była traktowana jako złożona zgodnie z obowiązującym prawem i tym samym nie została przekazana tutejszemu Sądowi. Ocena warunków formalnych skargi należy wyłącznie do sądu właściwego do jej rozpoznania. W takiej sytuacji organ jest również zobowiązany do postępowania zgodnie z dyspozycją art. 54 § 2 ustawy, a stanowisko swoje może przedstawić w odpowiedzi na skargę. Podjęcie przez organ czynności zmierzających do zakończenia postępowania nie może również zwolnić organu z obowiązku przekazania sądowi skargi na bezczynność. Okoliczności dotyczące przebiegu postępowania mogą być bowiem badane przez sąd jedynie w sprawie ze skargi na bezczynność. Z obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 19 lutego 2009 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2008 r. i w drugim półroczu 2008 r. wynika, że przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej, pomniejszone o potrącone od ubezpieczonych składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe oraz chorobowe, w 2008 r. wyniosło 2578,26 zł. W świetle powyższych okoliczności Sąd uznał, że wniosek zasługuje na uwzględnienie i wymierzył organowi grzywnę w kwocie 2 500 zł. Niniejsza grzywna nie stanowi kary za niezachowanie terminu do przekazania skargi, a jedynie środek mający na celu zdyscyplinowanie organu do wykonania czynności nakazanych prawem. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł w postanowieniu na podstawie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec uwzględnienia wniosku Sąd na podstawie art. 200 w zw. z art. 210 ustawy Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi zasądził od organu na rzecz wnioskodawczyni zwrot kosztów postępowania przyjmując stosownie do treści art. 205 § 1 tej ustawy, że na koszty te składa się uiszczony wpis sądowy.