III SA/Gd 1027/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Jacek Hyla, Sędzia WSA Alina Dominiak,, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Januszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi W. F. w przedmiocie wymierzenia grzywny Wójtowi Gminy z powodu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 kwietnia 2014 r. sygn. akt III SA/Gd 39/14 oddala skargę. Wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2014 r. wydanym w sprawie o sygnaturze III SA/Gd 39/14 ze skargi W. F. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 grudnia 2013 r., nr [...] oraz poprzedzające je postanowienie Wójta Gminy z dnia 31 lipca 2013 r., nr [...] wydane w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości. Ww. wyrok uprawomocnił się w dniu 12 czerwca 2014 r. W dniu 25 czerwca 2014 r. odpis prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi wpłynął do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Pismem z dnia 2 sierpnia 2014 r. Wójt Gminy zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o wykładnię ww. wyroku z dnia 2 kwietnia 2014r. Postanowieniem z dnia 19 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił dokonania wykładni wyroku w sprawie o sygn. III SA/Gd 39/14. Wcześniej, to jest pismem z dnia 11 czerwca 2014 r. W. F. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na niewykonanie przez Wójta Gminy ww. wyroku z dnia 2 kwietnia 2014 r. Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2014 r. w sprawie o sygn. III SA/Gd 511/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku ww. skargę odrzucił. Akta administracyjne związane z ww. postępowaniem rozgraniczeniowym wpłynęły do Urzędu Gminy [...] w dniu 10 listopada 2014 r. Decyzją z dnia 9 grudnia 2014 r. nr [...] Wójt Gminy zgodnie z wytycznymi Sądu zawartymi w uzasadnieniu ww. wyroku z dnia 2 kwietnia 2014 r. umorzył postępowanie w sprawie o rozgraniczenie nieruchomości wszczęte postanowieniem z dnia 7 maja 2012 roku. Jednocześnie Wójt Gminy niezwłocznie podjął czynności niezbędne do ustalenia czy zachodzi konieczność wszczęcia postępowań obejmujących wszystkie granice i sąsiadujące nieruchomości, co również było jego obowiązkiem wynikającym z ww. wyroku. Wcześniej, to jest pismem z dnia 26 września 2014 r. W. F. wezwał Wójta Gminy do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 kwietnia 2014 r. W dniu 23 grudnia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga W. F. na niewykonanie przez Wójta Gminy wyroku wydanego w sprawie o sygnaturze III SA/Gd 39/14. W ocenie skarżącego Wójt Gminy do dnia wniesienia skargi nie wykonał ww. wyroku. Taka postawa organu świadczy w ocenie skarżącego o lekceważeniu obowiązujących norm i działaniu na szkodę skarżącego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że w następstwie uprawomocnienia się ww. wyroku sprawa została załatwiona w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Zgodnie z § 3 tego przepisu wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Dla skuteczności wniesienia przedmiotowej skargi konieczne jest spełnienie dwóch niezależnych przesłanek. Po pierwsze, strona przed wniesieniem skargi zobowiązana jest pisemnie wezwać organ do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Instytucja przedmiotowego wezwania związana jest z zobowiązaniem organu do zastosowania się do treści wyroku przed interwencją sądu administracyjnego. Wezwanie takie można skierować do organu w każdym czasie po upływie ustawowego terminu do załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. Skarga niepoprzedzona przez stronę takim wezwaniem podlega odrzuceniu (zob.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 września 2013 r., sygn. akt I OSK 1920/13, dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Po drugie, organ administracji publicznej, który został zobowiązany wyrokiem sądu administracyjnego do podjęcia określonych działań musi pozostawać w bezczynności lub przewlekle prowadzić postępowanie. Bezczynność lub przewlekle prowadzenie przez organ postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności o których mowa w art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oznacza sytuację, gdy organ w ponownym postępowaniu, prowadzonym na skutek wydanego uprzednio wyroku w sprawie sądowo-administracyjnej, pomimo upływu stosownych terminów nie załatwił sprawy, to znaczy nie wydał nowego rozstrzygnięcia kończącego sprawę administracyjną. Zatem o niewykonaniu wyroku może być mowa wyłącznie wówczas, gdy takie rozstrzygnięcie - bez względu na jego treść i zakres poprzedzającego je postępowania - nie zostało wydane. Przy czym mając na względzie treść art. 154 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi trzeba stwierdzić, że stan w postaci niewykonania wyroku musi istnieć w chwili złożenia skargi (zob. R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 550). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentowany jest pogląd, że skarga o wymierzenie organowi grzywny jest skargą w odrębnej, samodzielnej z punktu widzenia jej podstaw prawnych sprawie. Jej celem nie jest kontrola zgodności z prawem konkretnego aktu lub czynności organu administracji. Zastosowanie się przez ten organ do oceny prawnej zawartej w wykonywanym wyroku podlega bowiem kontroli na ogólnych zasadach w ramach skargi od nowego rozstrzygnięcia sprawy (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 5 lipca 2011 r., sygn. akt I OSK 230/11 oraz z dnia 17 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OSK 2413/11, dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Nadto, co równie istotne, jeżeli – tak jak w niniejszej sprawie – nie został określony termin wydania aktu lub podjęcia czynności, w sprawie mają zastosowanie terminy ustawowe do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca, a w sprawach szczególnie skomplikowanych – w ciągu dwóch miesięcy. Przy czym termin ustawowy liczyć należy od dnia doręczenia wyroku. Ustalając fakt przekroczenia terminu, sąd powinien mieć na uwadze, że zgodnie z art. 35 § 5 k.p.a. do terminów załatwienia sprawy nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy trzeba zaznaczyć, że skarżący pismem z dnia 26 września 2014 r. wezwał Wójta Gminy do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 kwietnia 2014 r. (zob. pismo w aktach administracyjnych - k.[...]), zatem skarga spełniła formalny warunek dopuszczalności. Natomiast wywiedziona przez W. F. skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem wbrew wywodom skarżącego, w przedstawionych i niespornych okolicznościach sprawy nie można twierdzić, że Wójt Gminy nie wykonał wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 kwietnia 2014 r. w sprawie o sygn. III SA/Gd 39/14 w terminie przewidzianym ustawą. Wyrokiem tym uchylono postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 grudnia 2013 r. oraz poprzedzające je postanowienie Wójta Gminy z dnia 31 lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości. Orzeczenie to uprawomocniło się w dniu 12 czerwca 2014 roku. Jednakże jeszcze przed jego uprawomocnieniem, w dniu 11 czerwca 2014 r. W.F. złożył skargę w przedmiocie wymierzenia grzywny organowi z powodu niewykonania wyroku w sprawie III SA/Gd 39/14. W związku z tym, organ pismem z dnia 18 czerwca 2014 r. przesłał skargę do WSA w Gdańsku. W tej dacie akta sprawy III SA/Gd 39/14 znajdowały się w WSA w Gdańsku. Wskazane akta sprawy do organu wpłynęły w dniu 3 lipca 2014 r. wraz z pismem SKO z dnia 27.06.2014 r. W związku ze złożoną w dniu 11 czerwca 2014 r. skargą akta sprawy pismem z dnia 14 lipca 2014 r. zostały przesłane do WSA w Gdańsku. Organ zaś w dniu 2 sierpnia 2014r. złożył wniosek do WSA w Gdańsku o wykładnię wyroku WSA w Gdańsku z dnia 2 kwietnia 2014r. w sprawie o sygn. III SA/Gd 39/14. Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2014 r. w sprawie o sygn. III SA/Gd 511/14 WSA w Gdańsku odrzucił skargę w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny. Z kolei postanowieniem z dnia 19 września 2014 r. WSA w Gdańsku odmówił dokonania wykładni wyroku w sprawie o sygn. III SA/Gd 39/14. Ponownie akta sprawy III SA/Gd 39/14 wpłynęły do organu w dniu 10 listopada 2014 r. (patrz pismo z WSA w Gdańsku z dnia 6 listopada 2014 r.- sygn. akt III SA/Gd 511/14). Zatem od tego dnia liczyć należy termin do wykonania przedmiotowego wyroku. Zgodnie z wytycznymi zawartymi w wyroku, Sąd zobowiązał Wójta Gminy "w pierwszej kolejności umorzyć postępowanie wszczęte postanowieniem z dnia 7 maja 2012 r., co umożliwi prawidłowe wszczęcie postępowań w sprawach objętych wnioskiem R. F. o rozgraniczenie nieruchomości". W dalszej kolejności ,,organ przy czynnym udziale wnioskodawcy i pozostałych właścicieli nieruchomości reprezentowanych przez kuratora spadku, winien ustalić czy wszystkie granice objęte wnioskiem są sporne i czy tym samym zachodzi konieczność wszczęcia postępowań obejmujących wszystkie granice i sąsiadujące nieruchomości". W dniu 9 grudnia 2014 r. decyzją nr [...] Wójt Gminy zgodnie z wytycznymi Sądu umorzył postępowanie w sprawie o rozgraniczenie nieruchomości wszczęte postanowieniem z dnia 7 maja 2012 roku. Jednocześnie niezwłocznie podjął czynności niezbędne do ustalenia czy zachodzi konieczność wszczęcia postępowań obejmujących wszystkie granice i sąsiadujące nieruchomości, co również było jego obowiązkiem wynikającym z ww. wyroku. W tym celu organ zwrócił się do wnioskodawcy oraz do wszystkich osób i podmiotów mających interes prawny w sprawie zobowiązując do wskazania – czy i które granice nieruchomości objętej wnioskiem R. F. są sporne. Organ wyznaczył 7 dniowy termin do zajęcia stanowiska. Wskazać należy przy tym, że ustalenia wymagały kontaktu z 26 podmiotami. Nadto organ pismami z dnia 15 stycznia i 11 lutego 2015 roku zwrócił się do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej z zapytaniem, czy i dla których granic nieruchomości objętej wnioskiem R. F. istnieją dokumenty pozwalające na odtworzenie położenia znaków graficznych, bez konieczności przeprowadzenia postępowania rozgraniczeniowego. Odpowiedź w tym przedmiocie organ otrzymał w pismach z dnia z 28 stycznia oraz 26 lutego 2015 roku, co umożliwiło mu wydanie w dniu 26 marca 2015 r. rozstrzygnięcia w sprawie wniosku R. F. o rozgraniczenie wskazanej w nim nieruchomości, zgodnie z wytycznymi zawartymi w wyroku w sprawie III SA/Gd 39/14. Zatem wbrew twierdzeniom strony skarżącej, z akt administracyjnych wynika, że Wójt Gminy wykonał wyrok ww. sprawie w terminie ustawowym. Decyzja o umorzeniu postępowania została wydana przez organ przed upływem miesiąca od zwrotu akt z WSA w Gdańsku. Zaś do zaistniałych obiektywnie, opóźnień w wykonaniu wyroku przyczynił się sam skarżący, uniemożliwiając zwrot akt z Sądu wobec konieczności rozpoznania przedwcześnie złożonej przez niego skargi w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie wyroku, jeszcze przed jego uprawomocnieniem. Z kolei dalszym działaniom organu zmierzającym do ustalenia, w myśl wytycznych Sądu, czy w ogóle zachodzi konieczność prowadzenia postępowania rozgraniczeniowego, nie sposób zarzucić przewlekłości. Organ zasadnie zwrócił się do kręgu podmiotów posiadających interes prawny w sprawie oraz ustalił we właściwym urzędzie istnienie dokumentacji istotnej dla jej rozstrzygnięcia. I w tym wypadku zebranie materiału w wyniku podejmowanych czynności nastąpiło bez zbędnej zwłoki, tak jak i wydanie rozstrzygnięcia. Przy tym wymaga stanowczego podkreślenia, że sąd w niniejszym postępowaniu nie kontroluje merytorycznego załatwienia sprawy postanowieniem z dnia 26 marca 2015 r., pod kątem realizacji wskazań sądu zawartych w opisanym wyroku, do tego służy bowiem odrębna skarga po ostatecznym zakończeniu postępowania przed organami administracji. Z uwagi na powyższe ustalenia, podkreślić trzeba, że w niniejszej sprawie nie mogło dojść do załatwienia sprawy administracyjnej zgodnie z wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2014 r. przed wniesieniem skargi, gdyż skarżący złożył skargę już w dniu 25 listopada 2014 r., a zatem przed upływem terminu określonego w art. 35 § 2 k.p.a. Ustawa nie ogranicza wniesienia skargi żadnym terminem, należy w związku z tym przyjąć, że może to nastąpić w każdym czasie nie później jednak niż do wykonania wyroku. Jednakże aby skarga mogła być oceniona jako zasadna wezwanie do wykonania wyroku można skierować do organu w każdym czasie po upływie ustawowego terminu do załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. Tymczasem w niniejszej sprawie skarżący wezwał organ do wykonania wyroku w dniu 26 września 2014 r., tj. w czasie zanim Sąd zwrócił akta sprawy, które zostały zwrócone w dniu 10 listopada 2014 r. Zatem po wezwaniu organ nie mógł wykonać wyroku. Z wyżej zaprezentowanych rozważań wynika, że nie ma podstaw do uznania jego bezczynności jak też prowadzenia przewlekle postępowania przed 25 listopada 2014r., tj. dniem złożenia skargi. Wydanie decyzji o umorzeniu jak i sprawne podjęcie dalszego postępowania po zwrocie akt z WSA w Gdańsku, z zachowaniem terminów ustawowych do załatwienia sprawy, doprowadziło do wykonania wyroku w sprawie III SA/Gd 39/14, co czyni żądanie skarżącego na podstawie art. 154 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi niezasadnym. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.