III SA/Gd 224/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. na decyzję Wojewody z dnia 12 stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu zwrotu pomocy finansowej na spłatę kredytu mieszkaniowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. E. S. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Wojewody z dnia 12 stycznia 2016 r. (nr [...]), utrzymującą w mocy decyzję Starosty Powiatu z dnia 23 listopada 2015 r. (nr [...]) o odmowie umorzenia należności z tytułu zwrotu pomocy państwa w spłacie kredytu mieszkaniowego w kwocie 8.114,47 zł. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania sprawy przez Sąd. Zdaniem skarżącej wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż wiąże się bezpośrednio z wszczęciem wobec niej postępowania egzekucyjnego, które wygeneruje dodatkowe, wysokie koszty postępowania. W obecnej sytuacji finansowej skarżącej, wobec braku możliwości spłaty ciążących na niej zobowiązań oraz z uwagi na nieposiadanie żadnych innych wartościowych przedmiotów, będzie to tożsame z zajęciem komorniczym sprzętów zwykłego wyposażenia, co w dalszej kolejności uniemożliwi skarżącej - wychowującej niepełnosprawne dziecko - normalną egzystencję. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie oraz o odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Skarżący uprawniony jest do złożenia stosownego wniosku o udzielenie mu ochrony tymczasowej przez wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie bowiem z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Osoba wnioskująca o wstrzymanie wykonania decyzji jest obowiązana wykazać, że w konkretnej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 września 2008 r., sygn. akt II SA/Gd 652/08; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy jednak zwrócić uwagę, że w niniejszej sprawie skarżąca domaga się wstrzymania decyzji organu odwoławczego z dnia 12 stycznia 2016 r., którą organ utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji o odmowie umorzenia należności. Niewątpliwie zaskarżona decyzje ma charakter "odmowny", a zatem nie nadaje skarżącej żadnego uprawnienia ani też nie nakłada nań obowiązku. Stosownie do ugruntowanej linii orzeczniczej i poglądów doktryny przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania (zob. J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 122). Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Cechy tej nie mają decyzje odmawiające uwzględnienia żądania strony (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 sierpnia 2014 r., sygn. akt II OZ 796/14, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W odniesieniu do twierdzeń skarżącej Sąd zauważa, że zobowiązanie do uiszczenia ww. kwoty z tytułu zwrotu pomocy państwa w spłacie kredytu mieszkaniowego, wynika z innych, wcześniejszych decyzji organów administracji (wskazanych w uzasadnieniu decyzji wydanych w sprawie), a nie decyzji Starosty z dnia 23 listopada 2015 r. czy zaskarżonej decyzji organu odwoławczego. Zaskarżona decyzja dotycząca odmowy umorzenia należności sama w sobie nie kreuje po stronie skarżącej żadnych praw ani obowiązków. Skoro tak, to decyzja ta nie podlega wykonaniu i z tego powodu nie można wstrzymać jej wykonania. Mając powyższe na uwadze Sąd - na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. - odmówił wstrzymania wykonania decyzji Wojewody z dnia 12 stycznia 2016 r. Jedynie na marginesie Sąd pragnie wyjaśnić, że rozstrzygniecie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, nie przesądza o zasadności skargi.