III SA/Gd 312/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J. L. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia I. przyznać wnioskodawcy od Skarbu Państwa wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy) za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej; II. oddalić wniosek w zakresie żądania zwrotu wydatków. Wyrokiem z dnia 28 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę A.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego. W dniu 24 lipca 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynął wniosek ustanowionego pełnomocnika skarżącej o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyżej wskazanego wyroku oraz o zwrot niezbędnego i udokumentowanego wydatku w kwocie 6,10 zł z tytułu opłaty pocztowej od listu poleconego z potwierdzeniem odbioru. W złożonym piśmie pełnomocnik wskazał, iż koszty te nie zostały zapłacone ani w całości ani w części. Pełnomocnik wykazał przy tym, że sporządzona opinia została skarżącej przekazana. W tym stanie uznano, co następuje. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W świetle postanowień § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują m.in. opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 rozporządzenia. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) tego rozporządzenia stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zgodnie zaś z § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Ponieważ w niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia wynosi 240 zł, wynagrodzenie należne pełnomocnikowi wyznaczonemu po wydaniu orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie za sporządzenie powyższej opinii przysługuje w wysokości 180 zł (75 % x 240 zł), co po podwyższeniu o 23 % stawkę podatku od towarów i usług daje finalnie kwotę 221,40 zł. Z powyższych względów, referendarz sądowy działając na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz cytowanych powyżej przepisów orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. Odnosząc się natomiast do wniosku o zwrot wydatków tytułem kosztów korespondencji w łącznej wysokości 6,10 zł przypomnieć należy, że zgodnie z przywołanym wyżej art. 250 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie w zakresie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Użyte w tym przepisie pojęcie "niezbędnych wydatków" nie zostało przez ustawodawcę sprecyzowane. Niemniej nie powinno budzić wątpliwości, że niezbędnym wydatkiem jest tylko taki wydatek, którego konieczność poniesienia jest bezpośrednio związana z ochroną interesu prawnego mocodawcy w toku prowadzonego postępowania sądowego. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się w związku z tym, że zakres wydatków profesjonalnego pełnomocnika nie może być rozszerzany na wydatki drobne i zwykle występujące przy okazji prowadzenia procesu sądowego. Do takich wydatków orzecznictwo zalicza m.in. wydatki na korespondencję (zob. w tej materii m.in.: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 28 września 2005 r., sygn. akt I SA/Op 73/05; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2012 r., sygn. akt II FZ 3012; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lipca 2010 r., sygn. akt II OZ 626/10; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto należy mieć na uwadze, że w świetle art. 39 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pełnomocnictwo ogólne obejmuje, między innymi, umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem. Oznacza to, iż w ramach istniejącego umocowania profesjonalny pełnomocnik jest uprawniony, a jednocześnie zobowiązany do dokonywania w imieniu strony wszelkich czynności procesowych stosownie do stanu sprawy, w tym sporządzania i składania pism procesowych obejmujących określone wnioski i oświadczenia. Skoro wnoszenie przez adwokata pism procesowych w imieniu strony dokonywane jest w ramach istniejącego pełnomocnictwa do prowadzenia danej sprawy (zob. art. 244 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), to wynagrodzenie, które należne mu jest za prowadzenie tej sprawy, pokrywa również koszty związane z wysyłaniem przesyłek pocztowych. W ocenie referendarza sądowego nie można bowiem przyjąć, że koszty wnoszenia i doręczenia pism procesowych są odrębnymi wydatkami pełnomocnika, podlegającymi zwrotowi niezależnie od przyznanego mu wynagrodzenia. Z powyższych względów, referendarz sądowy działając na podstawie art. 250 i 258 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.