III SA/Gd 356/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. N. – T. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia 16 marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie skargi na działalność Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w S. postanawia: odrzucić skargę. Uchwałą z dnia 16 marca 2018 r. nr [...] w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w S. wydaną na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym i art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego Rada Gminy S. uznała za zasadną skargę R. K. - V. z dnia 2 stycznia 2018 r. na działalność Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w S. Skargę na powyższą uchwałę wniósł Dyrektor Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w S.– A. N.- T. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy S. d wniósł o jej odrzucenie. Wskazał, że skarga jest niedopuszczalna, ponieważ skarga na działalność Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w S. została wniesiona w trybie tzw. postępowania skargowego, regulowanego przepisami działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Zdaniem organu, postępowanie skargowe stanowi jednoinstancyjne postępowanie administracyjne uproszczone, które nie kończy się decyzją administracyjną, lecz czynnością materialno-techniczną, tj. zawiadomieniem o sposobie załatwienia sprawy, które wykracza poza zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu, została bowiem wniesiona w sprawie nienależącej do właściwości sądu administracyjnego. Skarga podlega merytorycznemu rozpoznaniu w razie stwierdzenia, że jej przedmiot podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny. Uznanie, że nie mieści się ona w zakresie kognicji sądów administracyjnych powoduje odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, co wynika z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.). Zakres kognicji sądów administracyjnych określa art. 3 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, sądy administracyjne orzekają w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarga dotyczy uchwały Rady Gminy S. podjętej w wyniku rozpatrzenia skargi powszechnej złożonej na działalność Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w S. Analiza akt sprawy, w tym treści skargi i podjętej w jej wyniku uchwały Rady Gminy pozwala na stwierdzenie, że skarga została złożona w trybie skargowo-wnioskowym uregulowanym w dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257, dalej k.p.a.). i w tym też trybie została przez Radę Gminy S. rozpoznana. Należy jednak zaznaczyć, że wynik postępowania przeprowadzonego przez organ w trybie działu VIII k.p.a. nie daje podstaw do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, bowiem ocena prawidłowości postępowania skargowego nie podlega kontroli sądowej. Działania lub czynności podejmowane w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków nie są bowiem aktami lub czynnościami o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. W podsumowaniu stwierdzić należy, że na czynność informującą o sposobie załatwienia skargi, skarga do sądu administracyjnego nie służy ( por. postanowienie Naczelnego Sąd Administracyjnego z dnia 20 listopada 2013 r., sygn. akt II OSK 2783/13, LEX nr 1440514). Czynność ta nie jest rozstrzygnięciem indywidualnym mającym postać decyzji administracyjnej lub postanowienia, nie jest również aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 p.p.s.a. Bez znaczenia pozostaje również fakt, że zaskarżona czynność podjęta została w formie uchwały, gdyż jest to właściwa forma podejmowania czynności przez organ kolegialny, jakim jest rada gminy. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.