III SA/Gd 384/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla, Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak, Asesor WSA Adam Osik (spr.), Protokolant: Starszy asystent sędziego Renata Rombel, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2025 r. sprawy ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 31 maja 2024 r. nr 2201-IGC.4303.11.2023.KR w przedmiocie cła antydumpingowego oraz podatku od towarów i usług 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza na rzecz A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku kwotę 8476 (osiem tysięcy czterysta siedemdziesiąt sześć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 31 maja 2024 r. (nr 2201-IGC.4303.11.2023.KR) w przedmiocie cła antydumpingowego oraz podatku od towarów i usług. W sprawie zaistniały następujące istotne dla rozstrzygnięcia okoliczności faktyczne i prawne: W dniu 8 lutego 2023 r. P. sp. z o.o., działająca w charakterze przedstawiciela bezpośredniego A. spółki z o.o., dokonała zgłoszenia celnego, w którym w pozycji nr 1 w polu nr 31 ujęto towary opisane jako "aluminiowe elementy i akcesoria do produkcji osłon okiennych: profile, prowadnice, belki" i zadeklarowano je do kodu TARIC 7610 90 90 95 Wspólnej Taryfy Celnej ze stawką celną (A00) w wysokości 6%. Towary pochodziły z Chińskiej Republiki Ludowej. W wyniku dokonanej rewizji towaru oraz sprawdzenia zgodności z załączonymi dokumentami, powiadomieniem z dnia 18 kwietnia 2023 r. Naczelnik Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni poinformował stronę, że w sprawie zgromadzony został materiał dowodowy dający podstawę do wydania niekorzystnej decyzji w zakresie zmiany klasyfikacji taryfowej towaru. W wyniku przeprowadzonego postępowania, decyzją z 18 lipca 2023 r. nr 328000-322080.4303.26.2023.8.MM Naczelnik Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w orzekł w stosunku do spółki o: 1/ klasyfikacji taryfowej towaru, ujętego w pozycji nr 1 zgłoszenia celnego, w postaci "aluminiowe elementy i akcesoria do produkcji osłon okiennych: profile, prowadnice, belki" do kodu TARIC 7604 29 90 90 z kodem dodatkowym C999, ze stawką cła (Typ A00) w wysokości 7,5% oraz ostatecznego cła antydumpingowego (A30) w wysokości 32,1 %; 2/ zaksięgowaniu wymaganej kwoty należności celnych w wysokości 6 850 zł; 3/ zaksięgowaniu wymaganej kwoty cła antydumpingowego wysokości 146 580 zł; 4/ określeniu różnicy między kwotą podatku w prawidłowej wysokości a kwotą podatku wykazaną w zgłoszeniu celnym w wysokości 35 289 zł. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji przedstawił argumentację wyjaśniającą powody, dla których zmieniono klasyfikację taryfową profili aluminiowych, podkreślając, że nie kwestionuje przeznaczenia importowanego towaru. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła skarżąca, zarzucając w nim naruszenie: 1/ art. 56 ust. 1 i 2 oraz art. 105 ust. 3 i 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. Urz. UE L nr 269 z 10 października 2013, dalej: "UKC") w związku z art. 1 i art. 2 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2022/1998 z dnia 20 września 2022 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L nr 282, s 1 z 31 października 2022 r.), poprzez ich błędną wykładnię i co za tym idzie niewłaściwe zastosowanie polegające na nieprawidłowej klasyfikacji celnej importowanego towaru do pozycji 7604 (kod TARIC 7604 29 90 90), podczas kiedy prawidłowa klasyfikacja tych towarów to pozycja 7610 (kod TARIC 7610 90 90 95) i w konsekwencji retrospektywne zaksięgowanie cła w nieprawidłowej wysokości oraz bezzasadne nałożenie cła antydumpingowego; 2/ art. 30b ust. 1 i art. 33 ust. 1 i 2a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.) - dalej: "u.p.t.u.", poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że kwota VAT z tytułu importu wykazana w zgłoszeniu celnym została określona nieprawidłowo w sytuacji, w której kwota ta została określona przez skarżącą zgodnie z przepisami; naruszenie ww. przepisów u.p.t.u. jest konsekwencją nieprawidłowej klasyfikacji celnej importowanych towarów w decyzji; 3/ art. 180 § 1, art. 181, art. 187 § 1, art. 188 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 2838 ze zm.) – dalej: "o.p.", poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego, tj. właściwości importowanego towaru, a w szczególności bezzasadne przyjęcie, że towar ten nie jest elementem konstrukcyjnym osłon okiennych, będące m.in. skutkiem zignorowania wyjaśnień skarżącej złożonych w trakcie postępowania, a także przedłożonych dowodów, w szczególności Opinii Technicznej nr [...] przygotowanej na zlecenie skarżącej przez dr hab. inż. M. D., biegłego sądowego Sądu Okręgowego w K.; 4/ zasad klasyfikacji celnej towarów określonych w Ogólnych Regułach Interpretacji Nomenklatury Scalonej zawartych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2658/87, a w szczególności reguł 1, 2a, 3a oraz 6 poprzez ich błędne zastosowanie lub niezastosowanie oraz uznanie, że same noty wyjaśniające do pozycji (HS 7610 oraz 7604 oraz odpowiednio - HS 7308 i 7407) są wystarczające do dokonania prawidłowej klasyfikacji taryfowej importowanego towaru. W uzasadnieniu odwołania wskazano, że zarówno importowany towar w postaci aluminiowych elementów i akcesoriów do produkcji osłon okiennych: profile, prowadnice, belki, stanowią jeden z wielu elementów konstrukcyjne wykorzystywanych do montażu gotowych osłon okiennych, tym samym są to profile, prowadnice oraz belki, przygotowane do stosowania w konstrukcjach i jako takie powinny być klasyfikowane do kodu 7610 90 90 95 jako części składowe całkowicie wykończone i przygotowane do zastosowania w konkretnych konstrukcjach osłon okiennych. Importowane profile są także objęte ochroną jako wzory użytkowe. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej: "organ odwoławczy", "Dyrektor IAS"), po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia 31 maja 2024 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W ocenie Dyrektora IAS sporne towary nie wypełniają brzmienia kodu TARIC 7610 90 90 95. W zgłoszeniu celnym towary zostały opisane jako aluminiowe elementy i akcesoria do produkcji osłon okiennych: profile, prowadnice, belki. Zgodnie z pismem z 26 maja 2023 r., nadesłanym w toku postępowania przed wydaniem zaskarżonej decyzji, strona importuje towar wykorzystywany do montażu gotowej osłony okiennej. Ich montaż polega jedynie na przycięciu profilu na konkretny wymiar oraz połączeniu poszczególnych podzespołów w jedną całość. Czynności te nie mogą stanowić istotnej obróbki. Zdaniem organu jednak, cięcie nie stanowi czynności, która mieści się w procesie określanym mianem montażu, podczas którego następuje jedynie łączenie ze sobą (montowanie) poszczególnych elementów w celu uzyskania gotowego produktu. Nadto zdaniem organu specjalne zaprojektowanie profili oraz sposób ich wykończenia nie stanowią okoliczności mających decydujący wpływ na ich klasyfikację taryfową. Organ odwoławczy w pierwszej kolejności ustalił zakres pozycji 7610, do której zastosowanie mają Noty wyjaśniające do pozycji 7308 (z uwzględnieniem istniejących różnic do pozycji 7610) i stwierdził, że w dniu przyjęcia przedmiotowego zgłoszenia celnego towar zadeklarowany w poz. 1 nie był towarem objętym pozycją 7610 – Konstrukcje z aluminium (z wyłączeniem budynków prefabrykowanych objętych pozycją 9406) i części takich konstrukcji (na przykład mosty i części mostów, wieże, maszty kratowe, dachy, szkielety konstrukcji dachów, drzwi i okna oraz ramy do nich i progi drzwiowe, balustrady, filary i kolumny); płyty, pręty, kształtowniki, rury i temu podobne, z aluminium, przygotowane do stosowania w konstrukcjach. Pod pojęciem "konstrukcji" należy rozumieć obiekt powstały w wyniku wzajemnego powiązania wielu elementów (części) składowych. Są one zazwyczaj zbudowane ze sztab, prętów, rur, kątowników, kształtowników, profili, blach grubych i cienkich, szerokich elementów płaskich, włączając tzw. płyty uniwersalne, bednarki, taśmy, odkuwki lub odlewy elementów tworzących konstrukcje połączone przez nitowanie, skręcanie śrubami, spawanie itp., co wynika z Not wyjaśniających do pozycji 7308. W przypadku zaś "części konstrukcji", to ich klasyfikacja do pozycji 7610 uzależniona jest od posiadania cech świadczących o przygotowaniu do stosowania w konstrukcjach, co jest kluczowe dla potrzeb klasyfikacji profili aluminiowych do pozycji 7610. Mając na uwadze powyższe, organ odwoławczy stwierdził, że sporne towary nie wypełniają brzmienia kodu TARIC 7610 90 90 95. Dla celów klasyfikacji taryfowej nie można utożsamiać pojęcia profili gotowych do użycia w konkretnych konstrukcjach (wykończonych) z profilami (kształtownikami) przygotowanymi do stosowania w konstrukcjach wymienionymi w pozycji 7610 Taryfy celnej. Odnosząc się do powoływanych przez skarżącą wiążących informacji taryfowych (WIT) Dyrektor IAS wyjaśnił, że nie zostały one wydane na jej wniosek i nie dotyczą przedmiotowego towaru, zatem nie mają charakteru wiążącego i nie mogą stanowić podstawy klasyfikacji taryfowej przedmiotowego towaru. Analiza istniejących WIT-ów potwierdza, iż zróżnicowana klasyfikacja profili aluminiowych wynika z indywidualnych cech towaru tj. ze stanu towaru w dniu dokonania zgłoszenia, który należy rozumieć jako jego rodzaj, jakość, formę (postać), ilość oraz inne właściwości np. budowa, rodzaj materiału, skład itp. odróżniające go od innych towarów. Niewątpliwie inaczej będą klasyfikowane profile aluminiowe przygotowane do stosowania w konstrukcjach (pozycja 7610), niż te które nie zostały w ten sposób przygotowane (7604). Odmienna klasyfikacja dotyczy również towarów stanowiących opakowane zestawy do sprzedaży detalicznej zawierające części niezbędne części do montażu produktu końcowego bez dalszego wykańczania (7610 90 90 92) oraz zestawów, które nie zawierają wszystkich elementów do montażu towaru kompletnego (7610 90 90 95). W świetle powoływanych przez skarżącą decyzji WIT za nieuprawnione uznał organ stanowisko wyrażone w przedłożonej przez skarżącą Opinii Technicznej [...], zgodnie z którym analiza dostępnych dokumentów WIT wskazuje, że profile, w zależności od kształtu i zastosowania, mogą być deklarowane do TARIC 7610 90 90 10 i do kodu TARIC 7610 90 90 95. Organ dodał, że w sytuacji gdyby przedmiotem importu były profile aluminiowe przygotowane do stosowania w konstrukcjach (co jednakże nie ma miejsca w niniejszej sprawie), to zgodnie z brzmieniem Taryfy celnej za prawidłowy należałoby uznać kod TARIC 7610 90 90 10 - - - sztaby, pręty, kształtowniki (nawet drążone), rury, przewody rurowe, niezmontowane, niespawane, wykonane z aluminium, nawet w postaci stopu, zawierającego nie więcej niż 99,3 % aluminium. Powyższe wynika z faktu, iż zgodnie z zasadami klasyfikacji pozycja opisująca towar w sposób bardziej szczegółowy ma pierwszeństwo przed pozycjami opisującymi towar w sposób bardziej ogólny. Przy klasyfikacji taryfowej w ramach konkretnej pozycji dokonuje się najpierw przyporządkowania na poziomie jednej kreski -, później na poziomie dwóch - -, następnie trzech - - - itd., w zależności od układu poszczególnych pozycji w Taryfie celnej. Techniką prawodawczą powszechnie przyjętą przez ustawodawcę wspólnotowego w Taryfie Celnej Wspólnot Europejskich jest klasyfikowanie jako "pozostałe" towarów o cechach innych niż wyszczególnione w poprzedzających podpozycjach na tym samym poziomie w ramach danej pozycji. Nie budzi przy tym wątpliwości, że różnego rodzaju towary prawidłowo klasyfikowane do podpozycji określonej jako "pozostałe" są scharakteryzowane w sposób wystarczająco szczegółowy przez zakres podpozycji na wyższym poziomie. W dalszej części uzasadnienia organ odwoławczy wskazując na brak podstaw do zaklasyfikowania przedmiotowych towarów do pozycji 8302 Taryfy celnej, którą objęto oprawy, okucia i podobne wyroby nadające się do użytku w budynkach, wyjaśnił, że ustalony w sprawie stan faktyczny wskazuje, że importowane towary nie mieszczą się w ww. pozycji. W przypadku profili, które nie zostały przygotowane do stosowania w konstrukcjach przed ich przedstawieniem do odprawy, należy rozważyć klasyfikację do pozycji 7604 WTC. Organ odwoławczy nie podzielił żadnego z podniesionych w odwołaniu zarzutów naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 188 i art. 191 o.p. Na powyższą decyzję A. Spółka z o.o. w K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Podniosła zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego: - art. 56 ust. 1 i 2 oraz art. 105 ust. 3 i 4 UKC w zw. z art. 1 i art. 2 Rozporządzenia Wykonawczego Komisji nr 2022/1998, poprzez ich błędną wykładnię i co za tym idzie niewłaściwe zastosowanie polegające na nieprawidłowej klasyfikacji celnej importowanego towaru do pozycji 7604 (kod celny CN 7604.29.90.90), podczas kiedy prawidłowa klasyfikacja tego towaru to pozycja CN 7610 (kod celny CN 7610.90.90.95) i w konsekwencji retrospektywne zaksięgowanie cła w nieprawidłowej wysokości oraz bezzasadne nałożenie cła antydumpingowego; - art. 30b ust. 1 i art. 33 ust. 1 i 2a u.p.t.u., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że kwota VAT z tytułu importu wykazana w zgłoszeniu celnym została określona nieprawidłowo w sytuacji, w której kwota ta została określona przez skarżącą zgodnie z przepisami; naruszenie ww. przepisów u.p.t.u. jest konsekwencją nieprawidłowej klasyfikacji celnej importowanych towarów w decyzji; oraz przepisów prawa procesowego, tj.: - art. 180 § 1, art. 181, art. 187 § 1, art. 188 i art. 191 o.p., poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego, tj. właściwości importowanego towaru, a w szczególności bezzasadne przyjęcie, że towar ten jest nie jest elementem konstrukcyjnym osłon okiennych, będące m.in. skutkiem zignorowania wyjaśnień spółki złożonych w trakcie postępowania, a także przedłożonych dowodów, w tym, w szczególności Opinii Technicznej nr [...] przygotowanej na zlecenie skarżącej przez dr hab. inż. M. D., biegłego sądowego Sądu Okręgowego w K.; - zasad klasyfikacji celnej towarów określonych w Regułach 1, 2a, 3a oraz 6 ORINS poprzez ich błędne zastosowanie lub niezastosowanie oraz uznanie, że same noty wyjaśniające do pozycji (HS 7610 oraz 7604 oraz odpowiednio - HS 7308 i 7407) są wystarczające do dokonania prawidłowej klasyfikacji taryfowej importowanego towaru; - art. 197 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez brak powołania biegłego w zakresie inżynierii materiałowej i materiałoznawstwa, który mógłby ocenić czy importowane profile aluminiowe mają rzeczywiście charakter uniwersalny, jak nieprawidłowo przyjął Naczelnik, gdy z przedstawionych przez stronę dowodów wynikało, iż profile te są przygotowane do stosowania w konstrukcjach. W uzasadnieniu skargi, a także w piśmie procesowym z dnia 7 lutego 2025 r., strona skarżąca wskazała, że analiza brzmienia pozycji, jak również not wyjaśniających, w szczególności do Sekcji XV Taryfy Celnej, lecz również do pozycji HS 7604, 7610 oraz 7308, wskazuje, że kształtowniki, które są elementami konstrukcji lub są przygotowane do stosowania w konstrukcjach, należy klasyfikować do pozycji HS 7610. W świetle przedstawionych w trakcie postępowania dowodów nie ulega wątpliwości, że importowane przez nią profile są przygotowane do zastosowania w konstrukcjach. Organ odwoławczy nie przedstawił żadnych dowodów na poparcie tezy, jakoby importowane profile uzyskiwały status przygotowania do zastosowania w konstrukcji dopiero po imporcie. W szczególności, nie powołał biegłego, który mógłby odnieść się do przedłożonej opinii technicznej. Całą argumentację organ odwoławczy oparł na rozważaniach "o niezwykle istotnym znaczeniu cięcia", które wyklucza możliwość uznania, że czynności wykonane po imporcie stanowią jedynie prosty montaż. Dodatkowo, wbrew przedstawionym dowodom, organ stanowczo twierdzi, że profile aluminiowe nie posiadają żadnych cech, świadczących o ich przygotowaniu w konstrukcjach w rozumieniu pozycji 7610. Tymczasem w powołanych przez organ odwoławczy uwagach do Sekcji XV, pkt 9(a) oraz 9(b) Taryfy Celnej, mowa jest o "zwykłym przycinaniu", jako procesie nie wpływającym na zasadniczy charakter wyrobu. Co więcej, tezę tę potwierdza Komitet Kodeksu Celnego w odniesieniu do profili schodowych, a także w odniesieniu do karniszy. W tym ostatnim przypadku Komitet dodatkowo wskazał, że "pręty z metalu nieszlachetnego należy klasyfikować jako karnisze, jeżeli można wywnioskować, w szczególności z ich wyglądu zewnętrznego lub konstrukcji, że ich przeznaczeniem są karnisze. Obiektywne cechy na podstawie których można to wywnioskować, obejmują: indywidualne owinięcie, ich powierzchnię (ocynkowaną, pomalowaną, lub inną powierzchnię nadającą produktowi dekoracyjny wygląd), obecność zatyczek lub innych elementów, na przykład elementów dekoracyjnych lub funkcjonalnych, wskazujących na zastosowanie (...)". Jak wskazała skarżąca, podobnie jak w odwołaniu, potencjalnie alternatywną do 7610.90.90.95 klasyfikacją importowanych profili może być 8302 41 50 00 lub 8302 41 90 00. Organ odwoławczy stwierdził jednak krótko, że ustalony stan faktyczny wskazuje, że importowane towary nie mieszczą się w pozycji CN 8302. Organ ten nie był jednak w stanie wyjaśnić, czym różni się profil sklasyfikowany do pozycji CN 8302 41 90 00 w polskim WIT nr PLBTIWIT-2021-001155 od profili importowanych przez spółkę. Odnosząc się do argumentacji organu, że cło antydumpingowe zostało wprowadzone w celu przeciwdziałania niepożądanym zjawiskom oraz ochrony interesów unijnych przedsiębiorców i ekonomicznych interesów państw członkowskich, strona podniosła, że wskazana w rozporządzeniu wykonawczym Komisji 2021/546 średnia ważona cen przywozu z Chin wynosi 2.967 EUR/tonę (dla towarów objętych kodem CN 7610 90 90). W przypadku zaś spółki, ceny importowanych z Chin profili aluminiowych były zdecydowanie wyższe, przekraczając zawsze 3.000 EUR/tonę, a w niektórych przypadkach nawet 4.000 EUR/tonę. Zdaniem skarżącej, o ile w pozycji 7604 klasyfikowane są wskazane wyroby z aluminium o charakterze uniwersalnym, które nie mają określonego przeznaczenia, o tyle w pozycji 7610 należy klasyfikować wyroby z aluminium, których przeznaczenie jest określone jako jedno ze wskazanych w pozycji 7610 zastosowań. Z tego względu, w odniesieniu do importowanych towarów, klasyfikacja do CN 7604.29.90.90 wskazana w zaskarżonej decyzji jest wykluczona. Wprawdzie importowane profile mieszczą się w opisach uwag do Sekcji XV Taryfy Celnej, 9(a) i 9(b), jednakże, w obydwu przypadkach jest poczynione zastrzeżenie, iż wyroby pozostają kształtownikami (sztabami, czy prętami) pod warunkiem że podczas obróbki nie przyjęły charakteru artykułów lub wyrobów objętych innymi pozycjami, a tak właśnie jest z importowanymi profilami. Tym samym nie mogą być klasyfikowane w pozycji 7604, która jest przeznaczona dla zwykłych profili uniwersalnych, wykorzystywanych w przemyśle, czy budownictwie. Z zacytowanych przez organ odwoławczy uwag wynika jednoznacznie, że "zwykłe przycinanie" nie zmienia charakteru wyrobu. Tym samym okoliczność, że importowane profile są przycinane na długość w celu dopasowania do konkretnej wnęki okiennej nie ma znaczenia dla klasyfikacji celnej. Spółka wskazała, że w wyroku z 10 marca 2016 r. w sprawie C-499/14 TSUE uznał, że zaklasyfikowanie towarów jako zestawów do sprzedaży detalicznej jest możliwe nawet jeśli w momencie importu towary te nie są pakowane razem, lecz można w inny sposób udowodnić, iż przeznaczone są do sprzedaży jako zestawy. Analiza tego orzeczenia prowadzi do wniosku, że obiektywne wykazanie przeznaczenia jest elementem mającym znaczenie dla klasyfikacji. Nieuzasadniona jest również sugestia organu, że importowane towary nie posiadają cech potwierdzających, że zostały przygotowane do stosowania w konstrukcjach, jako że np. nie wykonano w nich otworów, nie zostały wygięte czy, pokarbowane. Importowane profile są w pełni przygotowane do stosowania w konstrukcjach, a do ich zmontowania w plisy nie potrzebują żadnych otworów, czy innych tego typu obróbek dla potrzeb scalenia z innymi elementami. Kształt profili, a w szczególności ich przekrój poprzeczny jest wykonany w taki sposób, że powstają kanały mocujące (montaż odbywa się poprzez wsunięcie poszczególnych elementów), co powoduje, iż nie są potrzebne żadne inne rozwiązania mocujące (w tym otwory, nawiercenia, wygięcia lub karbowania). W dalszej kolejności spółka zaznaczyła, że z opisów przedstawionych w trakcie postępowania decyzji WIT wynika, że klasyfikują one profile aluminiowe stosowane do żaluzji plisowanych, a więc towary rodzajowo tożsame z importowanymi profilami. Co więcej, niektóre wskazane decyzje WIT, w swoich uzasadnieniach, zawierają dodatkowe informacje i komentarze odnośnie zasad klasyfikacji zarówno do HS 7610, jak również do poszczególnych podpozycji w ramach tej pozycji. Powołując się na uzasadnienie WIT nr DEBTI28869/21-1 spółka wskazała, że organ wydający interpretację uznał, iż w pozycji CN 7610 90 90 95 należy klasyfikować elementy konstrukcyjne posiadające cechy gotowych produktów, których nie można zaklasyfikować w CN 7610 90 90 92 ze względu na to, że nie tworzą one pełnych zestawów. Zdaniem skarżącej w ramach podpozycji 7610.90.90.10 klasyfikowane są profile i inne wyroby aluminiowe o pewnym stopniu uniwersalności, przeznaczone do ogólnego stosowania w konstrukcjach, natomiast do podpozycji 7610.90.90.95 klasyfikuje się profile i inne wyroby aluminiowe o indywidualnych cechach, które to cechy wskazują na przeznaczenie do konkretnej konstrukcji, a więc takie, które stanowią integralną część tej konstrukcji, niewymienionych jednak we wcześniejszych podpozycjach. Odnosząc się z kolei do tezy organu odwoławczego, że importowane towary nie mieszczą się w pozycji CN 8302 skarżąca spółka wskazała, że tę pozycję podała jako alternatywną do stosowanej pozycji CN 7610.90.90.95, ponieważ dla tej pozycji wydano również ogromną ilość decyzji WIT, pośród których wprost zostały wskazane profile aluminiowe wraz z innymi częściami do systemów żaluzji plisowanych. Wśród tych decyzji były również wydane dla polskich podmiotów. W sprawie organ odwoławczy nie zauważa, że w nocie D.5. wskazano, że w pozycji tej klasyfikuje się m.in.: "(5) Okucia do kurtyn, zasłon i portier (np. pręty, rurki, rozetki, wsporniki, taśmy, haczyki z ozdobami, zaciski, pierścienie lub kółka do karniszy, ograniczniki); haczyki z zaciskami, prowadnice i uchwyty węzłowe do ściągaczy itp.; Importowane profile aluminiowe pełnią rolę prowadnic do plis (a więc zasłon, czy też kurtyn). Z tego względu nie wydaje się zasadne odrzucenie argumentacji skarżącej bez zbadania, w jakim zakresie przedłożone decyzje WIT klasyfikujące profile do plis są tożsame z profilami importowanymi przez skarżącą. Odnosząc się zaś do długości importowanych profili spółka dodała, że plisy okienne są takim produktem, który musi być dopasowany do wnęki okiennej. Ze względu na małą tolerancję błędów, przycięcie prowadnic do plis jest prawie zawsze konieczne. To oznacza, że nawet marketowe produkty prawie zawsze muszą być przycinane w celu ich dopasowania. Spółka mogłaby zamawiać profile 1,2 m, czy 2,4 m, ale to zawsze oznaczałoby, że przycinanie będzie konieczne i powstanie więcej odpadów. Rozmiar 5 m z jednej strony ogranicza ilość odpadów, z drugiej pozwala na zapakowanie do opakowania o długości 6 m innych akcesoriów do plis. Organy naruszyły art. 187 § 1 oraz art. 197 § 1 o.p. błędnie ustalając stan faktyczny, nie wzięły bowiem pod uwagę wyjaśnień strony, jak również przedstawionych opinii technicznych, a także okoliczności, że importowane towary są elementami konstrukcji objętych ochroną dla wzorów przemysłowych. Jednocześnie, odrzucając te dowody, nie powołano biegłego, co powinno być naturalną konsekwencją nieuwzględnienia opinii technicznych. Zdaniem strony zmiana klasyfikacji importowanych towarów po kilkunastu latach importu wg. tego samego kodu taryfy celnej, przy jednoczesnym braku konsekwencji widocznym poprzez próby klasyfikacji do różnych pozycji i podpozycji, świadczą o tym, że organy naruszyły wywiedzioną z art. 2 Konstytucji RP zasadę zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa. Niezależnie od wniosków skargi skarżąca spółka wniosła o rozważenie skierowania na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej pytań prejudycjalnych do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej o treści: "Czy profile aluminiowe przeznaczone do użycia w systemach żaluzji plisowanych, wykonane na zamówienie według projektu opatentowanego jako wzór przemysłowy, które zasadniczo są wykończonymi produktami, a po dopuszczeniu do obrotu są jedynie przycinane na wymiar dopasowany do wnęki okiennej, powinny być klasyfikowane do podpozycji TARIC 7610.90.90.95 jako pozostałe części przygotowane do stosowania w konstrukcjach, czy też do podpozycji TARIC 7604.29.90.90 jako pozostałe kształtowniki?" Jeżeli Trybunał uznałby, że żadna ze wskazanych podpozycji TARIC nie jest właściwa dla profili aluminiowych, o których mowa w pytaniu pierwszym, to czy tak opisane towary powinny być klasyfikowane do podpozycji TARIC 8302.41.50.00 lub 8302.41.90.00, jako że Noty wyjaśniające do pozycji HS 8302, w pkt D.5) wskazują, iż w pozycji tej klasyfikowane są m.in. okucia do kurtyn, zasłon i portier, a także prowadnice, a importowane profile pełnią rolę prowadnic do plis?" W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 - dalej jako "p.p.s.a."), uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa (pkt 3). Stosownie natomiast do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga zasługiwała na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Stosownie do art. 56 ust. 1 UKC, podstawą ustalenia należności celnych przywozowych i wywozowych jest Wspólna Taryfa Celna. Inne środki, ustanowione w przepisach unijnych regulujących określone dziedziny wymiany towarowej, stosowane są w odpowiednich przypadkach zgodnie z klasyfikacją taryfową danych towarów. Natomiast klasyfikacja taryfowa towarów do celów stosowania WTC polega na określeniu jednej podpozycji lub dalszych podpodziałów w Nomenklaturze scalonej, do których towary te mają zostać zaklasyfikowane (art. 57 ust. 1 UKC). Zgłoszenie celne w niniejszej sprawie zostało złożone w 2023 r., a zatem za podstawę rozstrzygnięcia przyjęto prawidłowo rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/1998 z dnia 20 września 2022 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE seria L nr 282 z dnia 31 października 2022 r. ze zm.). Wspólna Taryfa Celna ma charakter wyczerpujący. Ze względu na brak możliwości wymienienia i opisania wszystkich towarów, które mogą różnić się między sobą oraz zmieniać, w pozycjach taryfowych często stosuje się sformułowania otwarte. Nie zmienia to jednak faktu, że do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy, z przyporządkowaną do niego stawką celną, co oznacza, że sprowadzony towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Zaznaczenia jednocześnie wymaga, że Wspólna Taryfa Celna oparta jest o nazewnictwo i zasady interpretacji Nomenklatury Scalonej, będącej rozszerzeniem 6-znakowego międzynarodowego systemu klasyfikacji towarów o nazwie Zharmonizowany System Oznaczania i Kodowania Towarów, opracowanego przez Radę Współpracy Celnej w Brukseli (obecnie Światowa Organizacja Celna). Klasyfikację taryfową przeprowadza się na podstawie Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (dalej jako "ORINS"), uwag do sekcji i działów taryfy celnej, które uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy i są stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnych definicji pojęć zawartych w przepisach prawa oraz ustaleń dotyczących praktyki klasyfikacyjnej tego typu urządzeń w krajach Unii Europejskiej. Reguły ORINS zostały ułożone sekwencyjnie i z uwagi na to, zastosowanie kolejnej z nich uzależnione jest od uprzedniego wyeliminowania możliwości zastosowania poprzedniej reguły. Gdy pierwsza reguła ORINS nie jest możliwa do zastosowania w sprawie, należy korzystać z reguł od 2 do 6, z uwzględnieniem Not Wyjaśniających. W myśl reguły 1 ORINS tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, stosując w razie potrzeby reguły 2, 3, 4 i 5. Tak więc skorzystanie z metod określonych w regułach od 2 do 5 może nastąpić dopiero wówczas, gdy zachodzi taka potrzeba, a zatem gdy nie jest możliwe przypisanie importowanego towaru do właściwego kodu w oparciu o regułę 1. Należy przy tym wyjaśnić, że brzmienie wszystkich pozycji i kodów oraz wszystkich uwag do sekcji i działów z nim związanych jest najważniejsze, co oznacza, że ma ono podstawowe znaczenie przy ustalaniu prawidłowej klasyfikacji. W regule 6 natomiast postanowiono, że klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z reguł 1-5, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej. Oprócz aktów o charakterze normatywnym, dla klasyfikacji taryfowej znaczenie mogą mieć Noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (dalej jako "Noty wyjaśniające do HS"), wydane i uaktualniane przez Światową Organizację Celną w Brukseli. Ich dopełnienie stanowią Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich, wydawane przez Komisję Europejską na mocy art. 9 § 1(a) oraz art. 10 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (dalej jako "Noty wyjaśniające do CN"). Noty wyjaśniające nie mają wprawdzie charakteru prawnie wiążącego, ale w znaczący sposób przyczyniają się do interpretacji poszczególnych pozycji tych nomenklatur (zob. wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 grudnia 2007 r. w sprawie C-486/06; wyrok z 28 kwietnia 1999 r. w sprawie C-405/97 Mövenpick Deutschland). Dlatego ich stosowanie w procesie interpretacji nomenklatury towarowej należy traktować jako zasadę. W orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej utrwalony jest pogląd, że w interesie pewności prawa i ułatwienia kontroli, decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w obiektywnych cechach i właściwościach danego towaru, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji lub działów. W odniesieniu do tych obiektywnych cech i właściwości towarów musi istnieć możliwość ich sprawdzenia w momencie zgłoszenia celnego (zob. wyroki TSUE: z dnia 27 kwietnia 2006 r. w sprawie C-15/05 Kawasaki Motors Europe; z dnia 18 lipca 2007 r. w sprawie C-310/06 FTS International; z dnia 11 stycznia 2007 r. w sprawie C-400/05 B.A.S. Trucks; z dnia 15 lutego 2007 r. w sprawie C-183/06 RUMA i z dnia 18 lipca 2007 r. w sprawie C-142/06 Olicom, z dnia 23 kwietnia 2015 r. w sprawie C-635/13 SC ALKA CO SRL przeciwko Autoritatea Natională A Vămilor - Directia Regională Pentru Accize Si Operatiuni Vamale Galati I Direcţia Generală A Finanţelor Publice A Municipiului București,). W tym miejscu należy przytoczyć te części Wspólnej Taryfy Celnej, których analiza niezbędna jest, by ocenić prawidłowość zastosowanej przez organy administracji klasyfikacji taryfowej importowanych towarów. Zastosowany przez organ w stosunku do importowanych aluminiowych profili, prowadnic, belek kod taryfowy 7604 29 90 obejmuje kształtowniki ze stopów aluminium – wyciskane. Pozycja 7610 obejmuje natomiast konstrukcje z aluminium (z wyłączeniem budynków prefabrykowanych objętych pozycją 9406) i części takich konstrukcji (na przykład mosty i części mostów, wieże, maszty kratowe, dachy, szkielety konstrukcji dachów, drzwi i okna oraz ramy do nich i progi drzwiowe, balustrady, filary i kolumny); płyty, pręty, kształtowniki, rury i temu podobne, z aluminium, przygotowane do stosowania w konstrukcjach. Pozycja 8302 obejmuje natomiast oprawy, okucia i podobne artykuły z metalu nieszlachetnego, nadające się do mebli, drzwi, schodów, okien, żaluzji, nadwozi pojazdów, wyrobów rymarskich, waliz, kufrów, kasetek lub podobnych; wieszaki, podpórki i podobne uchwyty z metalu nieszlachetnego; kółka samonastawne z zamocowaniem, z metalu nieszlachetnego; automatyczne urządzenia do zamykania drzwi z metalu nieszlachetnego - Pozostałe oprawy, okucia i podobne artykuły 8302 41 - - Nadające się do budynków 8302 41 50 - - - Do okien i okien balkonowych 8302 41 90 - - - Pozostałe Istotą zaistniałego w sprawie sporu prawnego było to, czy importowane przez skarżącą towary określone w zgłoszeniu celnym jako "aluminiowe elementy i akcesoria do produkcji osłon okiennych: profile, prowadnice, belki" posiadają obiektywne cechy świadczące o tym, że stanowią kształtowniki w rozumieniu pozycji 7604 29 90 Taryfy Celnej, a nie spełniają cech "kształtowników przygotowanych do stosowania w konstrukcjach" związanych z zastosowaniem kodu taryfowego wskazanego w zgłoszeniach celnych czyli 7610 90 90 95 lub cech "opraw, okuć i podobnych artykułów z metalu nieszlachetnego" objętych alternatywnie powoływanym przez stronę skarżącą w toku postępowania administracyjnego kodem 8302 41 90. Organ odwoławczy podkreślał, że nie kwestionuje przeznaczenia importowanych profili. Zdaniem organu argument importera, ze jest producentem wewnętrznych osłon okiennych, w których stosuje importowane z Chin profile aluminiowe (prowadnice i belki) nie daje podstaw do uznania importowanego towaru za konstrukcje lub części konstrukcji. Importowany towar nie jest również przygotowany do zastosowania w konstrukcji, o których mowa w pozycji 7610 Taryfy celnej. Organ uznał za błędne stanowisko skarżącej, zgodnie z którym przygotowanie importowanych profili na indywidualne zamówienie wyłącznie do zamontowania w określonym systemie osłon okiennych, a które to profile nie nadają się do innych celów, czyni właściwą ich klasyfikację w ramach pozycji 7610. Organ podkreślił, że każdy produkt posiada określone cechy (budowę, kształt, rodzaj materiału, z którego zostały wykonane, itp.), jak również został wytworzony (wyprodukowany) w określonym celu (przeznaczenie nadane przez producenta). Natomiast klasyfikacji taryfowej dokonuje się na podstawie określonych w Taryfie celnej Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej, uwag do sekcji i działów taryfy celnej, które uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy i są stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnych definicji pojęć zawartych w przepisach prawa. Kryterium klasyfikacji taryfowej w pierwszej kolejności są obiektywne cechy i właściwości klasyfikowanego towaru. Obiektywnym kryterium klasyfikacji może być przeznaczenie towaru, jednakże jedynie w sytuacji, jeżeli jest ono właściwe danemu towarowi, co należy oceniać według cech i właściwości tego towaru, w odniesieniu do brzmienia pozycji i uwag do działu. Zdaniem organu odwoławczego, sporne profile wpisują się w definicję kształtowników, zawartą w uwadze 1(b) do działu 76 Taryfy celnej. W myśl not wyjaśniających do działu 72 fakt posiadania określonego kształtu, jak również pokrycie warstwą dekoracyjną nie ma wpływu na klasyfikację tego typu wyrobów. Zdaniem organu niewystarczające jest samo wskazanie, do jakich celów towar będzie przeznaczony, skoro dla takiego towaru Wspólna Taryfa Celna przewiduje dodatkowe kryterium decydujące o klasyfikacji. Profile nie stanowią części konstrukcji w rozumieniu pozycji 7610, dopóki nie zostaną przygotowane do stosowania w konstrukcji, co powinno nastąpić przed zgłoszeniem towaru do określonej procedury celnej, a nie na późniejszym etapie, np. podczas ich montażu. Odnosząc się do tak zarysowanych podstaw sporu należy w pierwszej kolejności zwrócić uwagę, że organ podkreślając istnienie kluczowej ich zdaniem różnicy pomiędzy "przeznaczeniem towaru do użycia w konkretnych konstrukcjach" i "przygotowaniem towaru do stosowania w konstrukcjach" różnicy tej precyzyjnie nie wyjaśnia. Domniemywać jedynie można, że zdaniem organu istota tej różnicy polega na tym, że "przygotowanym" jest towar, którego użycie w danej konstrukcji nie wymaga wykonania żadnych czynności przystosowawczych, ale tak jednoznacznego sprecyzowania i określenia znaczenia pojęć kluczowych dla rozstrzygnięcia sporu trudno się w zaskarżonej decyzji dopatrzeć. Organ w uzasadnieniu decyzji przytoczył definicję pojęcia "konstrukcji", pod którym należy rozumieć "obiekt powstały w wyniku wzajemnego powiązania wielu elementów (części) składowych. Są one zazwyczaj zbudowane ze sztab, prętów, rur, kątowników, kształtowników, profili, blach grubych i cienkich, szerokich elementów płaskich, włączając tzw. płyty uniwersalne, bednarki, taśmy, odkuwki lub odlewy elementów tworzących konstrukcje połączone przez nitowanie, skręcanie śrubami, spawanie itp., co wynika z Not wyjaśniających do pozycji 7308. W przypadku zaś "części konstrukcji" ich klasyfikacja do pozycji 7610 uzależniona jest od posiadania cech świadczących o przygotowaniu do stosowania w konstrukcjach, co jest kluczowe dla potrzeb klasyfikacji profili aluminiowych do pozycji 7610". Sądy administracyjne, będące sądami unijnymi, jako sądy krajowe Państwa Członkowskiego Unii Europejskiej są związane wykładnią i stosowaniem prawa unijnego wynikającą z orzecznictwa Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zastosowanie prawa unijnego w sprawach administracyjnych jest obowiązkiem zarówno sądów administracyjnych jak i organów administracji publicznej. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w dwóch orzeczeniach przywoływanych przez stronę skarżącą, odnoszących się wprawdzie wprost do innych produktów niż te, które są przedmiotem niniejszej sprawy wyraził istotne poglądy o charakterze ogólnym, które wymagały pogłębionego rozważenia w ramach oceny tego, jaka klasyfikacja taryfowa jest właściwa dla importowanego przez skarżącą towaru. Wyrok z dnia 10 marca 2016 r. w sprawie C-499/14, VAD BVBA i Johannes Josephus Maria Van Aert v. Belgische Staat dotyczył kombinacji odtwarzacza DVD z tunerem FM, ekranem ciekłokrystalicznym, odtwarzaczem MP 3 i tunerem TV oraz zdejmowalnych głośników - zgłaszanych przez importera według kodów właściwych dla części składowych zestawu. Organy belgijskie uznały jednak za prawidłowe zastosowanie pozycji klasyfikacji taryfowej właściwej dla całego zestawu. Trybunał, odpowiadając na pytanie prejudycjalne wskazał w uzasadnieniu wyroku, że Regułę 3 lit. b) ORINS należy interpretować w ten sposób, że towary przedstawiane do odprawy celnej w oddzielnych opakowaniach i pakowane razem dopiero po tej czynności, mogą mimo wszystko być uważane za "towary pakowane w zestawy do sprzedaży detalicznej' w rozumieniu tej reguły i w konsekwencji być objęte tą samą pozycją taryfową, gdy zostanie wykazane, w świetle innych obiektywnych czynników - czego ocena należy do sądu krajowego - że towary te przynależą do siebie i mają być przedstawiane jako jedna całość w handlu detalicznym. Zdaniem Trybunału pojęcie zestawu w rozumieniu rzeczonej reguły zakłada istnienie ścisłego powiązania pomiędzy danymi towarami z punktu widzenia ich sprzedaży, w sposób taki, iż nie są one jedynie przedstawiane razem do odprawy celnej, lecz również zwykle oferowane, na różnych etapach obrotu handlowego, a zwłaszcza w handlu detalicznym jako znajdująca się w jednym opakowaniu całość służąca zaspokojeniu określonej potrzeby lub wykonywaniu określonych działań. Tak oto umieszczenie towarów w jednym opakowaniu w momencie przedstawienia do odprawy celnej nie stanowi warunku sine qua non dla uznania, że przynależą one do siebie i w konsekwencji stanowią 'zestaw' w rozumieniu reguły 3 lit. b) reguł ogólnych, a jedynie jest wskazówką pozwalającą wysnuć taki wniosek. Trybunał powtórzył w ślad za swym wcześniejszym orzecznictwem zasadę wedle której decydującego kryterium klasyfikacji taryfowej należy poszukiwać w sposób ogólny w obiektywnych cechach i właściwościach towarów. Podkreślił także, że ustalenie, przy przedstawieniu danych towarów w urzędzie celnym, czy towary przynależą do siebie lub innymi słowy stanowią "zestaw" w rozumieniu reguły 3 lit. b) reguł ogólnych musi w ostateczności odbywać się w świetle sposobu, w jaki towary te mają być oferowane konsumentom, a mianowicie tego, czy są one im przedstawiane jako jedna całość. Zatem sama okoliczność, iż towary są przedstawiane w urzędzie celnym w oddzielnych opakowaniach i są pakowane razem dopiero po odprawie celnej nie może stać na przeszkodzie dla zaklasyfikowania ich jako 'towarów pakowanych w zestawy do sprzedaży detalicznej' w rozumieniu reguły 3 lit. b) reguł ogólnych, jeśli w momencie odprawy celnej z innych obiektywnych czynników wynika, że towary te przynależą do siebie i są przeznaczone do sprzedaży jako jedna całość w handlu detalicznym. Rzeczone obiektywne czynniki mogą być wysnute z okoliczności takich jak wskazane w odesłaniu prejudycjalnym, a mianowicie wspólny przywóz, transport i fakturowanie towarów, wspólne obchodzenie się z nimi, okoliczność, że mają tego samego odbiorcę, prezentacja wizualna urządzenia oraz okoliczność, że liczba par przywiezionych głośników odpowiada dokładnie liczbie kombinacji audio/wideo. Zdaniem Sądu, przenosząc na grunt niniejszej sprawy użyte w powyższym wyroku pojęcie "przynależności towarów do siebie i przeznaczenia ich do sprzedaży jako jedna całość", należy odnieść je odpowiednio do pojęcia konstrukcji, o którym mowa w pozycji 7610 Taryfy celnej. Obiektywne czynniki świadczące o tym, że dane towary przynależą do siebie jako części konstrukcji mającej być przedmiotem obrotu po zmontowaniu, mogą być bowiem wyprowadzone z takich właśnie okoliczności, jak "wspólny przywóz, transport i fakturowanie towarów, wspólne obchodzenie się z nimi, okoliczność, że mają tego samego odbiorcę". Jeśli bowiem tymi samymi zgłoszeniami celnymi oraz innymi pozostającymi w zbieżności chronologicznej objęto inne towary będące kompletnymi elementami określonej konstrukcji, to przyjąć należy, że towary te są przygotowane do stosowania w tej konstrukcji, zwłaszcza jeśli nie wymagają innej obróbki, niż proste przycięcie. Jeśli bowiem istnieje określona konstrukcja o szczególnych cechach, potwierdzonych na przykład w formie patentu czy wzoru użytkowego, a przedmiotem importu w tym samym lub zbliżonym czasie są wszystkie istotne elementy wchodzące w jej skład, to uznać należy, że ich obiektywne, zindywidualizowane cechy i wzajemna przynależność wskazują właśnie na przygotowanie do stosowania w tej konstrukcji, której budowa jest celem dokonanego importu. Co istotne, konstrukcja taka jako całość, a nie jej poszczególne elementy są przedmiotem obrotu na rynku krajowym. Drugie z istotnych dla sprawy orzeczeń TSUE, to postanowienie z dnia 27 lutego 2020 r. C-670/19 w sprawie Gardinia Home Decor GmbH v. Hauptzollamt Ulm, dotyczące klasyfikacji taryfowej karniszy z metali nieszlachetnych. Trybunał w uzasadnieniu przypisał znaczenie decydujące z punktu widzenia istnienia obiektywnych cech kwalifikujących towar jako karnisze, zamknięciu ich na końcach korkami z tworzywa sztucznego, które mogą służyć jako końcówki dekoracyjne, co wskazuje na zamierzone zastosowanie, dla którego wygląd zewnętrzny artykułu, a nawet jego funkcja ozdobna, jest ważnym kryterium. Trybunał podkreślił także, że powierzchnie importowanych karniszy są galwanizowane lub lakierowane, co nadaje im wygląd miedzi lub aspekt kolorystyczny, tak że nie chodzi tu o rury jedynie przycięte na określoną długość w rozumieniu wyjątku przewidzianego w akapicie drugim lit. D) pkt 5 in fine noty wyjaśniającej do HS dotyczącej pozycji 8302. To, że rozpatrywany produkt nie był zazwyczaj przywożony wraz ze wspornikami umożliwiającymi jego mocowanie do ściany lub sufitu, nie może samo w sobie pozbawiać tego produktu jego obiektywnych cech charakterystycznych dla karnisza z metali nieszlachetnych. Reasumując Trybunał stwierdził, że karnisze z metali nieszlachetnych są objęte podpozycją 8302 41 90, chyba że karnisze te składają się z profili, rur lub prętów, które zostały jedynie przycięte na pożądaną długość. Podsumowując zawartą w powyższym wyroku ocenę prawną Trybunału należy wskazać, że obiektywne cechy decydujące o zaklasyfikowaniu określonych rur z metali nieszlachetnych jako karniszy to ich walory ozdobne, takie jak galwanizowanie lub lakierowanie powierzchni oraz użycie zatyczek z tworzywa sztucznego, mogących mieć walor dekoracyjny. Jednoznacznie natomiast Trybunał nie uznał za fakt istotny dla klasyfikacji taryfowej braku w zestawie elementów mocujących (wsporników). Nie wynika także z analizowanego uzasadnienia, by konieczność przycięcia na określony rozmiar przed użyciem rur (karniszy) było, zdaniem Trybunału, cechą obiektywną przesądzającą o zastosowanej klasyfikacji taryfowej. Wniosek, który można wyprowadzić z powyższego orzeczenia to stwierdzenie, że obiektywne cechy towarów (rur z metali nieszlachetnych) pozwalające uznać je za karnisze w rozumieniu Wspólnej Taryfy Celnej – to nie wyłącznie ich kształt i wymiary, lecz także takie cechy jak ozdobne wykończenie i obecność elementów dekoracyjnych, zaś konieczność przycięcia towaru na wymiar nie ma znaczenia zasadniczego dla klasyfikacji taryfowej. Skarżąca podnosiła, że importowane profile aluminiowe produkowane są zgodnie ze wzorem użytkowym (patentem), zatem uznanie profili za uniwersalne jest nieuzasadnione. Wskazywała na patenty posiadane przez skarżącą, w tym w szczególności wzory użytkowe odnoszące się do kształtu profili, konstrukcji systemu plis oraz sposobu połączenia profili z innymi elementami konstrukcji (również importowanymi), a także wzory przemysłowe określające wygląd i parametry elementów konstrukcji plis, których sposób połączenia wskazują wzory użytkowe. Dodatkowo strona podnosiła, że konstrukcja plis o nazwie [...] jest zastrzeżonym znakiem towarowym, dla którego skarżąca posiada świadectwo ochronne. Strona podnosiła również, że importowane przez nią profile są idealnie wytłoczone i dopasowane do pozostałych elementów, co pozwala na ich łączenie na wcisk. Wskazywała także, że importowane profile posiadają zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego, ponieważ wymagają jedynie przycięcia na wymiar, a to nie zmienia ich charakteru. Wszystkie te okoliczności mogły, w świetle powołanych wyżej wyroków Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, mieć znaczenie dla klasyfikacji taryfowej importowanych towarów. Organ odwoławczy tymczasem, niesłusznie uznał je za nieistotne i pozbawione znaczenia z punktu widzenia klasyfikacji taryfowej. W konsekwencji, uzasadnienie decyzji organu II instancji nie wyjaśnia, czy rzeczywiście towary importowane przez skarżącą na podstawie weryfikowanych zgłoszeń objęte są wzorem użytkowym, na który skarżąca się powoływała w toku postępowania. Organ nie przeanalizował także przedmiotowego zgłoszenia celnego, pomijając fakt, że obejmowało ono w dalszych pozycjach szereg innych produktów (takich jak: plastikowe elementy i akcesoria do produkcji osłon okiennych: boczki uniwersalne, rączki uchwytu; części konstrukcji osłon okiennych: rury ze stopów aluminium), podczas gdy skarżąca twierdziła, że importuje również inne elementy konstrukcji systemu plis. Organy nie wzięły pod uwagę także innych zgłoszeń celnych dokonywanych przez skarżącą w zbliżonym czasie pod kątem oceny, czy importowane na ich podstawie towary wchodzą w skład konstrukcji systemu rolet, objętego wzorem użytkowym, na który powołała się skarżąca – co wskazywałoby na możliwość uznania ich za przygotowane do zastosowania w konstrukcji. Reasumując, należy stwierdzić, że brak odniesienia się przez organ odwoławczy do powyższych kwestii czyni zasadnym zarzut, iż nie zostało wyjaśnione zgodnie z art.180 § 1, art. 181, art. 187 § 1, art. 188 i art. 191 o.p., czy importowane profile aluminiowe mają obiektywne cechy wskazujące na to, że są nie tylko przeznaczone, ale także przygotowane do stosowania w konstrukcjach, a zatem, czy właściwa jest dla nich klasyfikacja taryfowa do pozycji 7610, zgodna z klasyfikacją zastosowaną w weryfikowanym zgłoszeniu celnym. Ponadto, nawet ewentualne wyłączenie możliwości zaklasyfikowania importowanych produktów do pozycji 7610, nie powinno zakończyć jeszcze wymaganych od organu niezbędnych czynności. Należy w tym miejscu wskazać, że w odniesieniu do analogicznych (według strony skarżącej) produktów (profili aluminiowych), WSA w Opolu wyrokami z dnia 27 listopada 2024 r. I SA/Op 723/24 i I SA/Op 724/24 uchylił decyzje utrzymujące w mocy Wiążącą Informację Taryfową określającą dla towarów "Profile aluminiowe do produkcji rolet" oraz "zestaw elementów składających się z profili aluminiowych przeznaczonych do montażu osłony okiennej w kamperach" kod Nomenklatury scalonej (CN) 7604 29 90, przy czym wnioskowane przez skarżącego w tych sprawach kody taryfowe to odpowiednio 8302 41 90 oraz 8302 20 00. W uzasadnieniu wyroku o sygn. akt I SA/Op 723/24, dostępnym w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl) wskazano, że ocena dokonana przez organy obu instancji, bez pogłębionej analizy całości materiału dowodowego, w tym w szczególności odniesienia się do argumentacji strony, wskazującej na zindywidualizowany charakter spornych profili, które produkowane są na jej zamówienie, zgodnie z wymogami wzoru użytkowego, jest co najmniej przedwczesna, aby ostatecznie stwierdzić, czy sporne profile pozbawione są rzeczywistych i obiektywnych cech świadczących o ich przygotowaniu do zastosowania jako okucia, oprawy itp. do okien i drzwi, co skutkowałoby ich wykluczeniem z pozycji 7604 CN i klasyfikacją do pozycji 8302 CN. WSA w Opolu podkreślił, że o ile zgodzić się można z twierdzeniem organu, iż sam kształt profili, nawet skomplikowany, nie stanowi jeszcze podstawy do wyłączenia ich z ogólnych zasad klasyfikowania kształtowników z aluminium i jego stopów do pozycji 7604 CN, to już jednak w sytuacji, gdy w procesie ich produkcji został im nadany zindywidualizowany kształt, jako elementu okucia, winno się rozważyć klasyfikację ich do wskazywanej przez stronę pozycji 8302 CN. Oczywiście końcowe wnioski, czy faktycznie mamy już do czynienia nie z kształtownikiem z pozycji 7604 CN lecz ze zindywidualizowanym okuciem, o którym mowa w pozycji 8302 CN, wymagają pogłębionej analizy, w tym między innym oceny, czy wnioskowany towar jest zgodny z przedłożonym opisem ochronnego wzoru użytkowego. W dalszej części uzasadnienia ww. wyroku WSA w Opolu wskazał, że decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w ich obiektywnych cechach i właściwościach. Sąd ten wskazał, że w ponownym postępowaniu należy dokonać ustaleń faktycznych z uwzględnieniem całości materiału dowodowego, celem ustalenia rzeczywistych i obiektywnych cech spornych profili aluminiowych (w tym ich zgodności z przedłożonym przez stronę zastrzeżonym ich wzorem użytkowym), co w zależności od tych ustaleń pozwoli końcowo na prawidłowe ich sklasyfikowanie do właściwej pozycji CN. Podobnie wywodził WSA w Opolu w uzasadnieniu wyroku o sygn. akt I SA/Op 724/24 (CBOSA). Jak wynika z wcześniejszych rozważań także i w sprawie niniejszej organy nie dokonały niezbędnych ustaleń faktycznych w zakresie oceny zgodności importowanych produktów z posiadanymi przez skarżącą patentami, w tym w szczególności wzorami użytkowymi odnoszącymi się do kształtu profili, konstrukcji systemu plis oraz sposobu połączenia profili z innymi elementami konstrukcji (również importowanymi), a także wzorami przemysłowymi określającymi wygląd i parametry elementów konstrukcji plis, których sposób połączenia wskazują wzory użytkowe. W tych okolicznościach nawet wyłączenie klasyfikacji taryfowej do kodu 7610 zastosowanej przez importera w zgłoszeniu celnym wymagałoby następnie dokonania oceny stanu faktycznego sprawy z punktu widzenia możliwości zaklasyfikowania importowanych profili do pozycji 8302 CN. Wymagałoby to ustalenia, czy ich obiektywne cechy (przy uwzględnieniu stanowiska TSUE w sprawie Gardinia i danych zawartych we wzorze użytkowym) nie przemawiają za uznaniem ich za okucia lub oprawy do rolet w rozumieniu tej właśnie pozycji. Dopiero szczegółowe wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, przy uwzględnieniu wszystkich cech importowanych produktów (uznanych przez TSUE w powołanych wyżej orzeczeniach za istotne), takich jak wygląd zewnętrzny, zgodność z wzorem użytkowym, łączność z innymi towarami będącymi przedmiotem importu w ramach tych samych lub zbliżonych chronologicznie zgłoszeń celnych pozwoli organowi na zastosowanie właściwej klasyfikacji taryfowej w stosunku do produktów objętych zgłoszeniem celnym. Końcowo wreszcie należy przywołać przepis art. 14 ustawy z dnia 6 marca 2018r. Prawo przedsiębiorców (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 236 ze zm.), zgodnie z którym organ bez uzasadnionej przyczyny nie odstępuje od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym. Strona skarżąca podnosiła, że przez wiele lat, wobec wielu dokonywanych przez nią zgłoszeń celnych, dotyczących identycznych produktów, organ celny po przeprowadzonych rewizjach celnych i weryfikacji przedłożonych dokumentów akceptował klasyfikację taryfową dokonywaną przez stronę. Nie odmawiając zatem organom celnym możliwości zastosowania odmiennej niż przyjmowana dotychczas klasyfikacji taryfowej, Sąd zwraca uwagę, że w każdej takiej sytuacji organ zobowiązany jest do wskazania uzasadnionych przyczyn, o których mowa w przywołanym przepisie. Obowiązek ten obciąża organ tym bardziej, im bardziej (w sensie zarówno czasowym, jak i ilościowym) utrwalona była dotychczasowa, zmieniana od jakiegoś momentu, praktyka. Brak w zaskarżonej decyzji zarówno odniesienia się do faktu istnienia takiej praktyki, jak i wyjaśnienia przyczyn odstąpienia ewentualnego od niej. Mając na uwadze powyższe rozważania, a w szczególności wykazane powyżej naruszenie przepisów postępowania przez organ odwoławczy Sąd uznał, że uwzględnienie wniosku skarżącej o zwrócenie się z pytaniem prejudycjalnym do TSUE byłoby w niniejszej sprawie przedwczesne. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 4 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 2 ust. 1 pkt 1 lit. f rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz.1687).