III SA/Gd 397/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Felicja Kajut (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędzia WSA Jolanta Sudoł, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Januszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lipca 2017 r. sprawy ze skargi J. C. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 20 marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem prawa uchyla zaskarżoną decyzję. Decyzją z dnia 30 września 2016 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego, na podstawia art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, zgodnie z ustaleniami protokołu kontroli nr [...], nałożył na J. C. prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą Firma Produkcyjno-Handlowo-Usługowa [...] w B. karę pieniężną w wysokości 15.000 zł, ograniczoną z kwoty 15.650 zł, za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. W uzasadnieniu organ wskazał, że upoważniony zespół kontrolny Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego w G. w okresie od 12.07.2016 r. do 31.08.2016 r. przeprowadził kontrolę problemową w zakresie przestrzegania przez firmę J. C., obowiązków i warunków przewozu drogowego wynikających z przepisów określonych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym. Kontrolą objęto okres od dnia 1 sierpnia 2015 r. do dnia 31 maja 2016 r. Do kontroli okazano obowiązującą licencję nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego rzeczy, wydaną przez Starostę w dniu 9 czerwca 2005 r. Zgodnie z dokumentami przedsiębiorstwo w okresie 6 miesięcy przed wszczęciem kontroli zatrudniało średnio 3 kierowców na miesiąc. Z wynikami przeprowadzonej kontroli oraz stwierdzonymi naruszeniami zapoznano stronę (protokół nr [...]). W wyniku kontroli w przedsiębiorstwie stwierdzono: • przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy - o czas powyżej 15 minut do 30 minut, - za każde następne rozpoczęte 30 minut; * naruszenie obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy - za każdego kierowcę; * naruszenie obowiązku wczytywania danych z urządzenia rejestrującego - za każdy pojazd; * nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu - za każdy dzień; * okazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy - za każdą wykresówkę; * udostępnienie podczas kontroli w przedsiębiorstwie niepełnych danych o okresach aktywności kierowcy. Organ przyporządkował poszczególnym naruszeniom stosowne kary pieniężne zgodnie z załącznikiem nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Strona odwołała się od decyzji organu pierwszej instancji podnosząc, że zostały naruszone przepisy postępowania administracyjnego, tj. art. 7 w zw. z art. 77 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, bowiem nie przeprowadził postępowania w sposób wyczerpujący i nie zgromadził zupełnego materiału dowodowego, miało miejsce również naruszenie art. 10 i art. 107 § 3 tej ustawy. Zdaniem skarżącej organ niezasadnie nie uwzględnił oświadczeń kierowcy, iż we wskazanych dniach błędnie operował selektorem tachografu w dniach. Ponadto nie odniósł się do opisanych przez kierowcę wydruków z dni: 20.11.2015 r., 15.12.2015 r., 18.12.2015 r., 30.12.2015 r., 4.01.2016 r., 26.01.2016 r., 12.02.2016 r. Naruszenia stwierdzone w tych dniach miały miejsce w zimie, a zatem w trudnych warunkach drogowych. Organ przy ustalaniu naruszeń sankcjonowanych przez lp. 6.3.11 oraz lp. 6.3.12 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym nie wziął pod uwagę wyłącznie dni zarejestrowanej działalności, zgodnie z definicją zawartą w rozporządzeniu nr 581/2010. W zakresie naruszeń z lp. 6.3.9 załącznika nr 3, przepis sankcjonujący odnosi się do konkretnych kierowców, ponadto stwierdzone krótkie okresy nierejestrowania na karcie kierowcy, tj. prowadzenia pojazdu bez karty kierowcy zalogowanej w tachografie, wynikały z faktu częstych napraw pojazdu, na którą to okoliczność zostały okazane wydruki z tachografu. Po rozpatrzeniu odwołania Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia 20 marca 2017 r. nr [...] uchylił decyzję organu pierwszej instancji w całości i nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości 15.000 zł. W podstawie prawne rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.) - dalej powoływanej jako: "k.p.a.", art. 4 pkt 22, art. 92a ust. 1 - 6, art. 92b, art. 92c ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 1907 ze zm.), lp. 5.2.1, lp. 5.2.2, lp. 6.3.7, lp. 6.3.8, lp. 6.3.9, lp. 6.3.11, lp. 6.3.12 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, art. 7, art. 9 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006 r.), art. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 581/2010 z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawie maksymalnych okresów na wczytanie danych odpowiednich danych z jednostek pojazdowych oraz kart kierowców (Dz. U. UE. L. 2010.168.16), art. 32-34 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 (Dz. UE. L. 60 z 28.02.2014 r.), art. 25 ustawy z dnia z 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (Dz. U. z 2004 r. Nr 92, poz. 879). W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że stosownie do art. 92a ust. 3 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym, suma kar pieniężnych nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas kontroli w podmiocie wykonującym przewóz drogowy nie może przekroczyć 15.000 zł - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w liczbie średnio do 10 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli. Zgodnie z art. 92a ust. 6 ww. ustawy, wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1, oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik nr 3 do ustawy. Konsekwencją uregulowań ustawy o transporcie drogowym jest: 1. lp. 5.2. załącznika nr 3, który sankcjonuje przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy: * 5.2.1 - o czas powyżej 15 minut do 30 minut - karą pieniężną w wysokości 150,00 zł, * 5.2.2 - za każde następne rozpoczęte 30 minut - karą pieniężną w wysokości 200,00 zł; 2. lp. 6.3.7 załącznika nr 3, który sankcjonuje naruszenie polegające na nieokazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu karą pieniężną w wysokości 500,00 zł - za każdy dzień; 2. lp. 6.3.8 załącznika nr 3, który sankcjonuje okazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy karą pieniężną w wysokości 300,00 zł - za każdą wykresówkę; 3. lp. 6.3.9 załącznika nr 3, który sankcjonuje udostępnienie podczas kontroli w przedsiębiorstwie niepełnych danych o okresach aktywności kierowcy karą pieniężną w wysokości 300,00 zł za każdy dzień; 4. lp. 6.3.11 załącznika nr 3, który sankcjonuje naruszenie obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy karą pieniężną w wysokości 500,00 zł za każdego kierowcę; 5. lp. 6.3.12 załącznika nr 3, który sankcjonuje obowiązku wczytywania danych urządzenia rejestrującego karą pieniężną w wysokości 500,00 zł za każdy pojazd. Następnie organ odwoławczy opisał poszczególne naruszenia oraz przypisane im kary pieniężne. I tak odnośnie naruszenia z lp. 5.2 analiza danych cyfrowych zapisanych na karcie kierowcy R. B. wykazała, iż w okresie pomiędzy godziną 2:58 dnia 10.08.2015 r. a godziną 12:43 tego samego dnia kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin i 25 minut nie odbierając w tym czasie prawidłowej, wymaganej przepisami przerwy. Kierowca przekroczył dopuszczalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 55 minut (kara pieniężna w wysokości 350 zł jest zasadna). W okresie pomiędzy godziną 5:06 dnia 4.09.2015 r. a godziną 14:19 tego samego dnia ww. kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin i 36 minut nie odbierając w tym czasie prawidłowej, wymaganej przepisami przerwy. Kierowca przekroczył dopuszczalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 1 godzinę i 6 minut (kara pieniężna w wysokości 550 zł jest zasadna). W okresie pomiędzy godziną 4:11 dnia 13.11.2015 r. a godziną 12:38 tego samego dnia kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 52 minuty nie odbierając w tym czasie prawidłowej, wymaganej przepisami przerwy. Kierowca przekroczył dopuszczalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 22 minuty (kara pieniężna w wysokości 150 zł jest zasadna). W okresie pomiędzy godziną 3:26 dnia 20.11.2015 r. a godziną 12:17 tego samego dnia kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin i 18 minut nie odbierając w tym czasie prawidłowej, wymaganej przepisami przerwy. Kierowca przekroczył dopuszczalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 48 minut (kara pieniężna w wysokości 350 zł jest zasadna). W okresie pomiędzy godziną 3:39 dnia 3.12.2015 r. a godziną 13:26 tego samego dnia kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin i 34 minuty nie odbierając w tym czasie prawidłowej, wymaganej przepisami przerwy. Kierowca przekroczył dopuszczalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 1 godzinę i 4 minuty (kara pieniężna w wysokości 550 zł jest zasadna). W okresie pomiędzy godziną 3:39 dnia 11.12.2015 r. a godziną 13:01 tego samego dnia kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin i 20 minut nie odbierając w tym czasie prawidłowej, wymaganej przepisami przerwy. Kierowca przekroczył dopuszczalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 50 minut (kara pieniężna w wysokości 350 zł jest zasadna). W okresie pomiędzy godziną 4:04 dnia 15.12.2015 r. a godziną 13:26 tego samego dnia kierowca prowadził pojazd przez 6 godzin i 5 minut nie odbierając w tym czasie prawidłowej, wymaganej przepisami przerwy. Kierowca przekroczył dopuszczalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 1 godzinę i 35 minut (kara pieniężna w wysokości 750 zł jest zasadna). W okresie pomiędzy godziną 1:03 dnia 16.12.2015 r. a godziną 10:24 tego samego dnia kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin i 26 minut nie odbierając w tym czasie prawidłowej, wymaganej przepisami przerwy. Kierowca przekroczył dopuszczalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 56 minut (kara pieniężna w wysokości 350 zł jest zasadna). W okresie pomiędzy godziną 3:59 dnia 18.12.2015 r. a godziną 12:44 tego samego dnia kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin i 26 minut nie odbierając w tym czasie prawidłowej, wymaganej przepisami przerwy. Kierowca przekroczył dopuszczalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 56 minut (kara pieniężna w wysokości 350 zł jest zasadna). W okresie pomiędzy godziną 3:58 dnia 30.12.2015 r. a godziną 13:40 tego samego dnia kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin i 33 minuty nie odbierając w tym czasie prawidłowej, wymaganej przepisami przerwy. Kierowca przekroczył dopuszczalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 1 godzinę i 3 minuty (kara pieniężna w wysokości 550 zł jest zasadna). W okresie pomiędzy godziną 5:35 dnia 4.01.2016 r. a godziną 13:23 tego samego dnia kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin i 1 minutę nie odbierając w tym czasie prawidłowej, wymaganej przepisami przerwy. Kierowca przekroczył dopuszczalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 31 minut (kara pieniężna w wysokości 350 zł jest zasadna). W okresie pomiędzy godziną 6:50 dnia 26.01.2016 r. a godziną 14:42 tego samego dnia kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin i 40 minut nie odbierając w tym czasie prawidłowej, wymaganej przepisami przerwy. Kierowca przekroczył dopuszczalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 1 godzinę i 10 minut (kara pieniężna w wysokości 550 zł jest zasadna). W okresie pomiędzy godziną 2:00 dnia 1.02.2016 r. a godziną 11:10 tego samego dnia kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin i 10 minut nie odbierając w tym czasie prawidłowej, wymaganej przepisami przerwy. Kierowca przekroczył dopuszczalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 40 minut (kara pieniężna w wysokości 350 zł jest zasadna). W okresie pomiędzy godziną 6:01 dnia 12.02.2016 r. a godziną 15:48 tego samego dnia kierowca prowadził pojazd przez 7 godzin i 33 minuty nie odbierając w tym czasie prawidłowej, wymaganej przepisami przerwy. Kierowca przekroczył dopuszczalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 3 godziny i 3 minuty (kara pieniężna w wysokości 1.350 zł z jest zasadna). W okresie pomiędzy godziną 3:32 dnia 23.02.2016 r. a godziną 12:50 tego samego dnia kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin i 14 minut nie odbierając w tym czasie prawidłowej, wymaganej przepisami przerwy. Kierowca przekroczył dopuszczalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 44 minuty (kara pieniężna w wysokości 350 zł jest zasadna). W okresie pomiędzy godziną 3:17 dnia 14.04.2016 r. a godziną 12:49 tego samego dnia kierowca prowadził pojazd przez 6 godzin i 48 minut nie odbierając w tym czasie prawidłowej, wymaganej przepisami przerwy. Kierowca przekroczył dopuszczalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 2 godziny i 18 minut (kara pieniężna w wysokości 950 zł jest zasadna). W okresie pomiędzy godziną 3:32 dnia 21.04.2016 r. a godziną 11:52 tego samego dnia kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin nie odbierając w tym czasie prawidłowej, wymaganej przepisami przerwy. Kierowca przekroczył dopuszczalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 30 minut (kara pieniężna w wysokości 150zł jest zasadna). Ponadto analiza danych cyfrowych zapisanych na karcie kierowcy B. K. wykazała, iż w okresie pomiędzy godziną 5:39 dnia 18.11.2015 r. a godziną 13:08 tego samego dnia kierowca prowadził pojazd przez 6 godzin i 13 minut nie odbierając w tym czasie prawidłowej, wymaganej przepisami przerwy. Kierowca przekroczył dopuszczalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 1 godzinę i 43 minuty (kara pieniężna w wysokości 750 zł jest zasadna). W okresie pomiędzy godziną 7:12 dnia 25.02.2016 r. a godziną 13:14 tego samego dnia kierowca prowadził pojazd przez 4 godziny i 59 minut nie odbierając w tym czasie prawidłowej, wymaganej przepisami przerwy. Kierowca przekroczył dopuszczalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 29 minut (kara pieniężna w wysokości 150 zł jest zasadna). Łączna kara pieniężna z tytułu stwierdzonych naruszeń sankcjonowanych przez lp. 5.2. załącznika nr 3 wyniosła 9.250,00 zł. Odnośnie naruszenia określonego w lp. 6.3.7 załącznika nr 3 organ stwierdził, że organ niżej instancji z okazanych do kontroli wykresówek z pojazdu o nr rej. [...] ustalił, iż strona nie okazała wykresówki z dni 1/2.09.2015 r. Ostatnia wykresówka z pojazdu została opisana przez kierowcę stanem końcowym licznika kilometrów wynoszącym 422.258 km, a na kolejnej wykresówce wpisano stan początkowy licznika kilometrów wynoszący 422.502 km. Szczegółowa analiza materiału dowodowego dokonana przez organ odwoławczy wykazała jednak, że na podstawie wykresówek oraz danych cyfrowych z karty kierowcy R. B., nie sposób stwierdzić takiego naruszenia, zatem kara pieniężna w wysokości 500 zł nie jest zasadna. Odnośnie naruszenia lp. 6.3.8 załącznika nr 3 organ zauważył, że wykresówka z dnia 25.09.2015 r. nie zawiera wszystkich wymaganych danych o okresach aktywności kierowcy. Zgodnie z zapisem wykresu przejechanej drogi, tachograf zainstalowany w pojeździe o nr rej. [...] zarejestrował przejechanie 268 km, podczas gdy kierowca zadeklarował, iż w okresie używania wykresówki rozpoczął jej używanie ze stanem licznika przejechanych kilometrów wynoszącym 423.455 km, a zakończył ze stanem licznika przejechanych kilometrów wynoszącym 423.734 km, tj. że pojazd w tym czasie przejechał 279 km. Różnica pomiędzy przejechaną drogą zarejestrowaną automatycznie przez tachograf zainstalowany w pojeździe a zadeklarowaną przez kierowcę wyniosła zatem 11 km. Na wykresówce brak informacji o powodach ww. rozbieżności (kara pieniężna w wysokości 300 zł jest zasadna). Analiza wykresówki z dnia 28.09.2015 r. opisanej przez kierowcę R. B. wykazała, iż nie zawiera ona wszystkich wymaganych danych o okresach aktywności kierowcy. Zgodnie z zapisem wykresu przejechanej drogi, tachograf zainstalowany w pojeździe o nr rej. [...] zarejestrował przejechanie 215 km, podczas gdy kierowca zadeklarował, iż w okresie używania wykresówki rozpoczął jej używanie ze stanem licznika przejechanych kilometrów wynoszącym 423.777 km, a zakończył ze stanem licznika przejechanych kilometrów wynoszącym 424.057 km, tj. że pojazd w tym czasie przejechał 280 km. Różnica pomiędzy przejechaną drogą zarejestrowaną automatycznie przez tachograf zainstalowany w pojeździe a zadeklarowaną przez kierowcę wyniosła zatem 65 km. Na wykresówce brak informacji o powodach tej rozbieżności (kara pieniężna w wysokości 300 zł jest zasadna). Analiza wykresówki z dnia 29.01.2016 r. opisanej przez kierowcę R. B. wykazała, iż nie zawiera ona wszystkich wymaganych danych o okresach aktywności kierowcy. Zgodnie z zapisem wykresu przejechanej drogi, tachograf zainstalowany w pojeździe o nr rej. [...] zarejestrował przejechanie 249 km, podczas gdy kierowca zadeklarował, iż w okresie używania wykresówki rozpoczął jej używanie ze stanem licznika przejechanych kilometrów wynoszącym 430.669 km, a zakończył ze stanem licznika przejechanych kilometrów wynoszącym 430.943 km, tj. iż pojazd w tym czasie przejechał 274 km. Różnica pomiędzy przejechaną drogą zarejestrowaną automatycznie przez tachograf zainstalowany w pojeździe a zadeklarowaną przez kierowcę wyniosła zatem 25 km. Na wykresówce brak informacji o powodach rozbieżności (kara pieniężna w wysokości 300 zł jest zasadna). Analiza wykresówki z dnia 25.05.2016 r. opisanej przez kierowcę R. B. wykazała, iż nie zawiera ona wszystkich wymaganych danych o okresach aktywności kierowcy. Zgodnie z zapisem wykresu przejechanej drogi, tachograf zainstalowany w pojeździe o nr rej. [...] zarejestrował przejechanie 14 km, podczas gdy kierowca zadeklarował, iż w okresie używania wykresówki rozpoczął jej używanie ze stanem licznika przejechanych kilometrów wynoszącym 434.382 km, a zakończył ze stanem licznika przejechanych kilometrów wynoszącym 434.401 km, tj. iż pojazd w tym czasie przejechał 19 km. Różnica pomiędzy przejechaną drogą zarejestrowaną automatycznie przez tachograf zainstalowany w pojeździe a zadeklarowaną przez kierowcę wyniosła zatem 5 km. Na wykresówce brak informacji o powodach rozbieżności (kara pieniężna w wysokości 300 zł jest zasadna). Łączna kara pieniężna z tytułu stwierdzonych naruszeń sankcjonowanych przez lp. 6.3.8 wyniosła 1.200,00 zł. Odnośnie naruszenia lp. 6.3.9 załącznika nr 3 organ odwoławczy zauważył, że analiza danych cyfrowych pobranych z urządzenia rejestrującego zainstalowanego w pojeździe o nr rej. [...] wykazała, iż w dniu 19.09.2015 r. od godziny 13:18 do godziny 13:27 zarejestrowano aktywność "prowadzenie pojazdu", jednak w tym czasie w tachografie nie było zalogowanej żadnej karty kierowcy. Podczas kontroli nie przedstawiono dokumentu uzasadniającego nierejestrowanie aktywności na karcie kierowcy (kara pieniężna w wysokości 300 zł jest zasadna). Analiza danych cyfrowych pobranych z urządzenia rejestrującego zainstalowanego w pojeździe o nr rej. [...] wykazała, iż w dniu 20.09.2015 r. od godziny 12:42 do godziny 12:50 zarejestrowano aktywność "prowadzenie pojazdu", jednak w tym czasie w tachografie nie było zalogowanej żadnej karty kierowcy (kara pieniężna w wysokości 300 zł jest zasadna). Podobnie w dniu 22.10.2015 r. od godziny 16:05 do godziny 16:09 oraz od godziny 16:27 do godziny 16:33 zarejestrowano aktywność "prowadzenie pojazdu", jednak w tym czasie w tachografie nie było zalogowanej żadnej karty kierowcy (kara pieniężna w wysokości 300 zł jest zasadna). W dniu 28.01.2016 r. od godziny 17:07 do godziny 17:29 oraz od godziny 17:55 do godziny 18:13 zarejestrowano aktywność "prowadzenie pojazdu", jednak w tym czasie w tachografie nie było zalogowanej żadnej karty kierowcy (kara pieniężna w wysokości 300 zł jest zasadna). W dniu 2.02.2016 r. od godziny 9:45 do godziny 9:51, od godziny 9:53 do godziny 10:01, od godziny 10:58 do godziny 11:05, od godziny 11:22 do godziny 11:26 oraz od godziny 11:44 do godziny 11:50 zarejestrowano aktywność "prowadzenie pojazdu", jednak w tym czasie w tachografie nie było zalogowanej żadnej karty kierowcy. Podczas kontroli nie przedstawiono dokumentu uzasadniającego nierejestrowanie aktywności na karcie kierowcy (kara pieniężna w wysokości 300 zł jest zasadna). W dniu 5.02.2016 r. od godziny 11:24 do godziny 11:28 oraz od godziny 14:57 do godziny 15:05 zarejestrowano aktywność "prowadzenie pojazdu", jednak w tym czasie w tachografie nie było zalogowanej żadnej karty kierowcy (kara pieniężna w wysokości 300 zł jest zasadna). W dniu 6.02.2016 r. od godziny 12:35 do godziny 12:48 oraz od godziny 12:50 do godziny 13:03 zarejestrowano aktywność "prowadzenie pojazdu", jednak w tym czasie w tachografie nie było zalogowanej żadnej karty kierowcy (kara pieniężna w wysokości 300 zł jest zasadna). W dniu 9.02.2016 r. od godziny 15:20 do godziny 15:32 zarejestrowano aktywność "prowadzenie pojazdu", jednak w tym czasie w tachografie nie było zalogowanej żadnej karty kierowcy (kara pieniężna w wysokości 300,00 zł jest zasadna). W dniu 22.03.2016 r. od godziny 14:44 do godziny 14:53 zarejestrowano aktywność "prowadzenie pojazdu", jednak w tym czasie w tachografie nie było zalogowanej żadnej karty kierowcy (kara pieniężna w wysokości 300 zł jest zasadna). Podsumowując, łączna kara pieniężna z tytułu stwierdzonych naruszeń sankcjonowanych przez lp. 6.3.9 załącznika nr 3 wyniosła 2.700,00 zł. Odnośnie naruszenia z lp. 6.3.11 załącznika nr 3 to według organu pierwszej instancji analiza plików zawierających dane cyfrowe pobrane z karty kierowcy R. B. wykazała, że dane te były odczytywane w dniach: 9.03.2016 r. (brak poprzedniego odczytu); 6.04.2016 r.; 21.04.2016 r.; 27.04.2016 r.; 14.05.2016 r. Pomiędzy kolejnymi odczytami z karty kierowcy nastąpiło 37 dni pracy kierowcy. Ponowna analiza materiału dowodowego dokonana przez organ odwoławczy wykazała, że od dnia 1.08.2015 r. (pierwszy dzień kontrolowanego okresu) do dnia pierwszego odczytu (tj. 9.03.2016 r.) na karcie zostało zapisanych 33 dni, w których karta kierowcy była zalogowana w tachografie cyfrowym. Powyższe oznacza, iż został przekroczony termin 28 dni zarejestrowanej działalności (kara pieniężna w wysokości 500 zł jest zasadna). Analiza plików zawierających dane cyfrowe pobrane z karty kierowcy A. C. wykazała, iż dane te były odczytywane w dniach: 8.03.2016 r. (brak poprzedniego odczytu); 6.04.2016 r.; 27.04.2016 r.; 14.05.2016 r. Organ pierwszej instancji stwierdził, iż pomiędzy kolejnymi odczytami z karty kierowcy nastąpiło 56 dni pracy kierowcy. Ponowna analiza materiału dowodowego dokonana przez organ odwoławczy wykazała, że od dnia 1.08.2015 r. (pierwszy dzień kontrolowanego okresu) do dnia pierwszego odczytu (tj. 8.03.2016 r.) na karcie zostało zapisanych 43 dni, w których karta kierowcy była załogowana w tachografie cyfrowym. Powyższe oznacza, iż został przekroczony termin 28 dni zarejestrowanej działalności (kara pieniężna w wysokości 500 zł jest zasadna). Analiza okazanych do kontroli plików zawierających dane cyfrowe pobrane z karty kierowcy B. K. wykazała, iż dane te były odczytywane w dniach: 8.03.2016 r. (brak poprzedniego odczytu); 5.04.2016 r.; 27.04.2016 r.; 14.05.2016 r.; 23.05.2016 r. Organ pierwszej instancji stwierdził, iż pomiędzy kolejnymi odczytami z karty kierowcy nastąpiło 55 dni pracy kierowcy. Ponowna analiza materiału dowodowego dokonana przez organ odwoławczy wykazała, że od dnia 1.08.2015 r. (pierwszy dzień kontrolowanego okresu) do dnia pierwszego odczytu (tj. 8.03.2016 r.) na karcie zostało zapisanych 56 dni, w których karta kierowcy była zalogowana w tachografie cyfrowym. Powyższe oznacza, iż został przekroczony termin 28 dni zarejestrowanej działalności (kara pieniężna w wysokości 500 zł jest zasadna). Łączna kara pieniężna z tytułu stwierdzonych naruszeń sankcjonowanych przez lp. 6.3.11 wyniosła 1.500,00 zł. Odnośnie naruszenia z lp. 6.3.12 organ odwoławczy podał pliki tachografu cyfrowego jakie pobrano i oczytano z pojazdu o nr rej. [...]. Analiza tych danych wykazała, iż w okresie od dnia 1.08.2015 r. do dnia 5.04.2016 r. (pierwszy kompletny odczyt) stwierdzono 203 dni zarejestrowanej aktywności. Został zatem przekroczony termin 90 dni zarejestrowanej aktywności na odczyt danych z tachografu (kara pieniężna w wysokości 500 zł jest zasadna). Biorąc pod uwagę wszystkie stwierdzone naruszenia, łączna kara wyniosła 15.150 zł, jednak z uwagi na treść art. 92a ust. 3 pkt 1 ww. ustawy została zredukowana do kwoty 15.000 zł. Zdaniem organu odwoławczego zarzuty odwołania okazały się niezasadne. W zakresie lp. 6.3.9 zarejestrowane w pojeździe aktywności "prowadzenia pojazdu" z pewnością odnoszą się do aktywności kierowcy, który prowadził pojazd w tym czasie, co nie zostało zaewidencjonowane przez przedsiębiorcę w formie zaświadczenia o działalności lub opisanego wydruku, ani też w sposób automatyczny na karcie kierowcy, który prowadził pojazd we wskazanych okresach. Przedsiębiorca zatem nie okazał w toku kontroli pełnych danych o okresach aktywności kierowcy prowadzącego pojazd w wymienionych okresach. Odnośnie zarzutu nieuwzględnienia przez organ pierwszej instancji wyłącznie dni zarejestrowanej działalności przy stwierdzonych naruszeniach sankcjonowanych przez lp. 6.3.11 oraz lp. 6.3.12 Główny Inspektor Transportu Drogowego zauważył, że organ niższej instancji oparł się na dniach zarejestrowanej działalności, co zostało wskazane w treści decyzji. Ponowna analiza materiału dowodowego wykazała, iż obliczenia w tym zakresie były nieprawidłowe, niemniej jednak nie wpłynęło to na wymiar kary, gdyż organ pomimo nieprawidłowego obliczenia dni zarejestrowanej działalności zasadnie nałożył na stronę cząstkowe kary pieniężne. Co do zarzutu błędnego operowania selektorem tachografu we wskazanych dniach organ odwoławczy zważył, że w aktach sprawy brak pisemnych oświadczeń kierowców odnośnie tych okoliczności. Ponadto strona wskazuje na wielokrotnie powtarzającą się okoliczność, co oznacza, że ewentualne błędne operowanie selektorem tachografu przez kierowcę nie miało charakteru incydentalnego. Powyższe nie może zatem stanowić okoliczności wyłączającej odpowiedzialność przewoźnika, gdyż świadczy jedynie o niewłaściwym przeszkoleniu kierowców wykonujących przewozy. Również naruszenia związane według strony z poruszaniem się pojazdów w trudnych warunkach drogowych miały miejsce wielokrotnie, co nie pozwala na odstąpienie od ich sankcjonowania. Celem wprowadzenia art. 12 rozporządzenia nr 561/2006 było umożliwienie kierowcy odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu oraz wymaganych przerw i odpoczynków w przypadku zdarzenia nagłego, którego przedsiębiorca nie mógł przewidzieć. Z całą pewnością, w naszej strefie klimatycznej, trudne warunki drogowe w okresie zimowym nie stanowią takiej okoliczności. Organ odwoławczy nie znalazł podstaw do zastosowanie w sprawie przepisów egzoneracyjnych, tj. art. 92b oraz 92c ustawy o transporcie drogowym. Wskazał przy tym na linię orzeczniczą sądów administracyjnych, która zakłada, że wystąpienie okoliczności określonych w tych przepisach powinien wykazać sam przedsiębiorca. Ciężar dowodu spoczywa na przedsiębiorcy, gdyż to on wywodzi z art. 92b ust. 1 i art. 92c ust. 1 ustawy skutki prawne prowadzące do zwolnienia się z odpowiedzialności za zaistniałe naruszenie przepisów prawa (np. wyrok WSA w Opolu z dnia 7 maja 2015 r. sygn. akt II SA/Op 123/15). J. C. zaskarżyła decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku domagając się jej uchylenia, jak również uchylenia decyzji organu pierwszej instancji, ewentualnie stwierdzenia nieważności tych rozstrzygnięć. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że zaskarżona decyzja była nielegalna, a tym samym wymaga bezwzględnego wyeliminowania z obrotu prawnego. W szczególności organ odwoławczy uchylił decyzję organu pierwszej instancji nie wskazując na powód uchylenia, czym postąpił wbrew art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. Decyzja narusza również art. 7, art. 10, art. 77, art. 107 § 3 k.p.a. W przypadku przekroczenia maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy organ nie odniósł się do wyjaśnień strony popartych oświadczeniami kierowcy dotyczącymi przyczyn tych naruszeń. Kierowca oświadczył, że omyłkowo podczas odpoczynku ustawił selektor odpoczynek na selektor praca w poszczególnych dniach (10 sierpień 2015 r. od godziny 03:00 do godziny 4:29; 4 wrzesień 2015 r. od godziny 09:09 do godziny 9:54; 13 listopad 2015 r. od godziny 04:26 do godziny 4:42; 3 grudzień 2015 r. od godziny 07:19 do godziny 7:54; 11 grudzień 2015 r. od godziny 09:22 do godziny 9:27; 16 grudzień 2015 r. od godziny 06:46 do godziny 6:52; 29 grudzień 2015 r. od godziny 06:11 do godziny 6:27; 23 luty 2016 od godziny 05:36 do godziny 6:40). Dalej przytoczono treść art. 34 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. i wskazano, że jednak zgodnie z art. 32 ust. 2 tego tachografy cyfrowe nie mogą być ustawione w sposób powodujący automatyczne przełączanie się na konkretną kategorię czynności po wyłączeniu silnika lub zapłonu pojazdu, chyba że kierowca ma w dalszym ciągu możliwość ręcznego wyboru odpowiedniej kategorii czynności. W sprawie zaś tachografy były ustawione w sposób powodujący automatycznie przełączenie się na konkretną kategorię czynności po wyłączeniu silnika lub zapłonu pojazdu dlatego też błędnie wskazywały na pracę zamiast na przerwę, co kierowca opisał w wyjaśnieniach. W przypadku gdyby była jazda (ruch pojazdu) urządzenie z automatu wskazuje "prowadzenie pojazdu" nie zaś "inną pracę". Wskazanie przez organ odwoławczy na wielokrotnie powtarzającą się czynność świadczy, że nie analizował zebranego materiału dowodowego. Kierowca, u którego nastąpiło to wykroczenie, ma zarejestrowanych 78 dni jazdy przez 11 miesięcy objętych kontrolą, zaś powyższe naruszenie wykryto jedynie w przypadku 8 dni. Gdyby pracodawca nie pilnował prawidłowego operowania przełącznikiem grup czasowych zapewne byłoby to nagminne, a nie incydentalnie jak w tym przypadku. Organizacja pracy nie ma żadnego znaczenia ponieważ przełącznik grup czasowych znajduje się w kabinie pojazdu, a nie na biurku pracodawcy i nie ma możliwości prostowania błędnego operowania sektorem. Dalej skarżąca wskazała, że kierowca w dniach: 20 listopad 2015 r., 15 grudnia 2015 r., 18 grudnia 2015 r., 30 grudnia 2015 r., 4 stycznia 2016 r., 26 stycznia 2016 r., 12 lutego 2016 r. dokonywał zapisów zgodnych z art. 12 rozporządzenia (WE) nr 561/2006. Naruszenia miały miejsce w miesiącach zimowych gdzie warunki drogowe ze względu na porę roku oraz miejsce wykonywania działalności gospodarczej są utrudnione. Drogi po których kierowca się poruszał należą do kategorii dróg gminnych i wojewódzkich nie zaś krajowych lub autostrad gdzie służby drogowe w pełni je zabezpieczają. Skarżąca kwestionowała stanowisko organu, że nie zapewniła właściwej organizacji i dyscypliny pracy ogólnie wymaganą w stosunku do prowadzenia przewozów drogowych, umożliwiającą przestrzeganie przez kierowców przepisów. Swoich pracowników szkoliła oraz nakładała kary dyscyplinujące, gdy nie wskazywał wyjaśnień lub jego wyjaśnienia nie uprawdopodobniały naruszenia. W przypadkach zaś, gdy pracownik wyjaśniał, iż omyłkowo przełączał selektor odpoczynek na selektor praca, nie miała ku temu powodów, gdyż ponad wszelką wątpliwość kierowca odpoczywał a omyłka jest oczywista. W przypadku naruszeń opisanych jako naruszenie obowiązku wczytywania wymaganych danych z karty kierowcy, naruszenie obowiązku wczytywania danych z urządzenia rejestrującego skarżąca nie może się zgodzić z interpretacją terminów. Organ stwierdził, iż kontrolowany przedsiębiorca nie wypełnia obowiązku wynikającego z § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 23 sierpnia 2007 r. w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych (Dz. U. z 2007 r. Nr 159, poz. 1128 ze zm.) w myśl którego: "dane z karty kierowcy podmiot pobiera: 1) co najmniej raz na 28 dni", zaś § 3 ust. 1 rozporządzenia wskazuje: "dane z tachografu cyfrowego podmiot pobiera: 1) co najmniej raz na 90 dni". Jednakże organ nie wziął pod uwagę definicję "dni" określoną w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 581/2010 z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawie maksymalnych okresów na wczytanie odpowiednich danych z jednostek pojazdowych oraz kart kierowców, gdzie zwrot użyty w pkt 3 preambuły mówi, że określając maksymalne okresy na wczytanie danych, należy uwzględnić wyłącznie dni zarejestrowanej działalności. Odnośnie naruszenia opisanego jako udostępnienie podczas kontroli w przedsiębiorstwie niepełnych danych o okresach aktywności kierowcy organ nie wskazał którego kierowcy powyższe dane miałyby dotyczyć. Kierowcy stosują wykresówki lub karty kierowcy w każdym dniu, w którym prowadzą pojazd, począwszy od przejęcia pojazdu. Nie wyjmuje się wykresówki ani karty kierowcy z urządzenia rejestrującego przed zakończeniem dziennego okresu pracy, chyba że jej wyjęcie jest dopuszczalne z innych powodów. Wykresówka lub karta kierowcy nie może być używana przez okres dłuższy niż ten, na który jest przeznaczona. Organ nie wskazał z imienia i nazwiska kierowcy zaś przepis odnosi się do konkretnej osoby, a nie tylko do wykonywanego zawodu. Powód nierejestrowania na karcie związany jest z częstymi naprawami co wskazuje incydentalne nierejestrowanie przez kilkanaście minut, a w niektórych przypadkach za dowód w sprawie były dołączone wydruki. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga podlegała uwzględnieniu, choć nie wszystkie podniesione w niej zarzuty są zasadne. W niniejszej sprawie na skarżącą, na podstawie art. 92a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 1907 ze zm.), zwanej dalej "ustawą", nałożono karę pieniężną za naruszenia ( wymienione szczegółowo w decyzji), określone w załączniku nr 3 do ustawy. Przywołany przepis stanowi, że podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 10 000 złotych za każde naruszenie. Organ odwoławczy w swojej decyzji, po ponownej analizie materiału dowodowego prawidłowo stwierdził, że nie można przyjąć, iż doszło do naruszenia polegającego na nieokazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu – za każdy dzień ( lp. 6.3.7. załącznika nr 3 do ustawy). Wobec tego stwierdził, że nałożona przez organ pierwszej instancji kara za to naruszenie w wysokości 500 zł jest niezasadna. Z tego względu organ odwoławczy uchylił zaskarżoną decyzję i ponownie orzekł o nałożeniu na skarżącą kary pieniężnej. W pozostałym zakresie organ odwoławczy uznał, że skarżąca dopuściła się zarzucanych naruszeń. Stanowisko to dotyczyło także kwestionowanego przez skarżącą stwierdzonego naruszenia w zakresie przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy o czas powyżej 15 minut do 30 minut oraz za każde następne rozpoczęte 30 minut. Odnosząc się do prezentowanego w odwołaniu stanowiska, że kierowca w dniach: 20 listopad 2015 r., 15 grudnia 2015 r., 18 grudnia 2015 r., 30 grudnia 2015 r., 4 stycznia 2016 r., 26 stycznia 2016 r., 12 lutego 2016 r. na wydrukach z tych dni dokonywał zapisów z powołaniem się na art. 12 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006 r.), zwanego dalej "rozporządzeniem (WE) nr 561/2006", organ stwierdził, że wydruków tych nie ma w aktach sprawy. W tym miejscu Sąd stwierdza, że jedną z naczelnych zasad postępowania administracyjnego jest określona w art. 15 k.p.a. zasada dwuinstancyjności postępowania. Istotą tej zasady jest dwukrotne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy w jej całokształcie zarówno pod kątem przepisów prawa materialnego oraz procesowego i w związku z tym organ odwoławczy ma obowiązek zbadania wszystkich okoliczności sprawy, jak i odniesienia się do zarzutów i wniosków podniesionych przez stronę w odwołaniu, co powinno znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. Innymi słowy zadaniem organu II instancji jest ponowne merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy niejako "od nowa" w jej całokształcie, co oznacza, że ma on obowiązek rozpatrzyć wszystkie żądania i argumenty strony oraz ustosunkować się do nich w uzasadnieniu swojej decyzji. (por. wyrok NSA z dnia 26 stycznia 2016 r. o sygn. akt I OSK 1436/14 ). Co więcej obowiązek dwukrotnego rozpoznania oznacza, że organ I i II instancji, zgodnie z przepisami prawa procesowego, prowadzi postępowanie wyjaśniające (B. Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski Komentarz do k.p.a., Warszawa 2011 r., s. 84). Dlatego właściwe zachowanie zasady dwuinstancyjności postępowania wymaga nie tylko podjęcia dwóch kolejnych rozstrzygnięć przez stosowne organy, ale konieczne jest, aby rozstrzygnięcia te zapadły w wyniku przeprowadzenia przez każdy z tych organów postępowania merytorycznego, tak by dwukrotnie oceniono dowody, przeanalizowano wszystkie argumenty (por. wyrok NSA z dnia 23 czerwca 2016 r., II OSK 2606/14). Nadto wskazać należy, że zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a.) w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. W świetle tej zasady również organ odwoławczy jest zobowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i ocenić cały materiał dowodowy (art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.) oraz uzasadnić swoje rozstrzygnięcie według wymagań określonych w art. 107 § 3 k.p.a. Przepis art. 138 k.p.a. przyznaje organowi kompetencje do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, czego następstwem jest utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji bądź uchylenie i zmiana zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy rozpoznaje zatem sprawę ponownie merytorycznie w jej całokształcie. Oznacza to, że ma on obowiązek rozpoznać wszystkie żądania, wnioski i zarzuty strony oraz ustosunkować się do nich w uzasadnieniu swej decyzji (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 8 listopada 2016 r., IV SA/Gl 293/16). Zdaniem Sądu, treść uzasadnienia zaskarżonej decyzji w zakresie w jakim odnosi się do złożonych w odwołaniu wyjaśnień skarżącej dotyczących popełnienia wielokrotnie naruszenia, o jakim mowa w załącznika nr 3 do ustawy lp. 5.2. dowodzi, że organ odwoławczy nie sprostał powyższym obowiązkom wynikającym z powołanych przepisów procesowych. Mimo wyraźnych stwierdzeń w odwołaniu dotyczących popełnienia ww. naruszeń, organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji odniósł się do tego w bardzo lakoniczny sposób, stwierdzając przy tym, że brak jest wspomnianych przez skarżącą wydruków w aktach sprawy. Nie wiadomo przy tym czy chodzi o wydruki z karty kierowcy czy wydruki z tachografu, organ nie podjął bowiem działań zmierzających do ustalenia, o jakie wydruki chodzi i czy znajdują się one w dyspozycji organu pierwszej instancji. Należy przy tym zauważyć, że w toku postępowania odwoławczego organ drugiej instancji wzywał organ pierwszej instancji do uzupełnienia materiału dowodowego poprzez przesłanie wykresówek z pojazdu o nr rej [...] z dni 1/2 września 2015 r., co ten uczynił, nadto przesłał również wykresówki z innych dni. Z tego wynika, że przekazany organowi odwoławczemu materiał dowody zawierający m.in. wydruki z kart kierowców i tachografów nie był kompletny. Mając zatem na uwadze treść odwołania strony, organ odwoławczy przez zajęciem merytorycznego stanowiska w powyższej kwestii, winien był zgodnie z powołanymi wyżej przepisami k.p.a., wystąpić do organu pierwszej instancji o nadesłanie wydruków ( po wcześniejszym ustaleniu o jakie wydruki chodzi) z dni, które zostały wskazane w odwołaniu ( 20 listopad 2015r., 15 grudnia 2015 r., 18 grudnia 2015r., 30 grudnia 2015r., 4 stycznia 2016 r., 26 stycznia 2016 r., 12 lutego 2016 r. ). Dopiero po zapoznaniu się z wydrukami, o których mowa w odwołaniu, organ mógł w sposób prawidłowy odnieść się do zarzutu odwołania. W takim stanie sprawy dokonana przez organ odwoławczy ocena odnośnie popełnienia przez skarżącą naruszeń, o których mowa w lp.5.2. załącznika nr 3 do ustawy jest - we wskazanym zakresie - oceną dowolną i narusza tym samym art. 80 k.p.a., który stanowi, że organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Sąd uznał również, że zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa procesowego co do stwierdzonych naruszeń terminów odczytu danych z kart kierowców. Organy obu instancji zarzuciły, że w odniesieniu do 3 kierowców odczytu danych cyfrowych z ich kart dokonano po upływie 28 dni zarejestrowanej działalności od poprzedniego odczytu. Organ odwoławczy wyjaśnił przy tym, że analizując okresy aktywności kierowcy uwzględnił jako dni zarejestrowanej działalności dni, w których karta kierowcy była zalogowana w tachografie cyfrowym. Kara pieniężna z tego tytułu wyniosła 1500 zł. Stosownie do treści § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie częstotliwości pobierania danych, dane z karty kierowcy podmiot pobiera co najmniej raz na 28 dni. Natomiast zgodnie z art. 1 pkt 3 lit. b rozporządzenia Komisji (UE) nr 581/2010 z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawie maksymalnych okresów na wczytanie odpowiednich danych z jednostek pojazdowych oraz kart kierowców (Dz.Urz.UE.L2010.168.16) - dalej: "rozporządzenie Komisji nr 581/2010", maksymalny okres na wczytanie odpowiednich danych nie może przekraczać 28 dni w przypadku danych z karty kierowcy. Oznacza to, że podmiot wykonujący przewóz naruszy powyższy obowiązek, a tym samym podlegać będzie odpowiedzialności administracyjnej, jeżeli nie pobierze danych z karty kierowcy co najmniej raz na 28 dni. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, organ odwoławczy stoi na prawidłowym stanowisku, że przy obliczaniu terminu na wczytanie danych cyfrowych z kart kierowców, powinny być brane pod uwagę wyłącznie dni zarejestrowanej działalności. Dniami zarejestrowanej działalności są dni, w których działalność kierowcy powinna być zarejestrowana dla potrzeb skutecznej kontroli przestrzegania przez przedsiębiorstwo przepisów dotyczących czasu prowadzenia pojazdów i okresu odpoczynku ustanowionych rozporządzeniem (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz.Urz.UE.L 102 z 11 kwietnia 2006 r. - dalej: "rozporządzenie nr 561/2006". Okresami składającymi się z nierejestrowanej działalności są natomiast okresy, gdy nie można przedsiębiorcy przypisać ustawowego obowiązku rejestrowania działalności kierowcy, czyli dni, w których kierowca nie prowadzi pojazdu i jednocześnie nie podlega obowiązkowi odpoczynku (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2015 r. sygn. akt II GSK 2396/14). Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja w uzasadnieniu nie wskazuje w sposób precyzyjny sposobu obliczenia dni zarejestrowanej działalności. Decyzja nie zawiera uzasadnienia, które pozwoliłoby na weryfikację prawidłowości nałożenia na skarżącego kary za niewczytywanie danych z urządzenia rejestrującego, karty kierowcy oraz za nierejestrowanie za pomocą urządzenia rejestrującego lub cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi, co powoduje, że decyzja w tej części nie może być prawidłowo skontrolowana przez Sąd. Jest to tym bardziej istotne, że skarżąca w skardze postanowiła taki sam zarzut dotyczący powyższej kwestii, jak w odwołaniu. Sąd podziela prezentowane w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 17 stycznia 2017 r., sygn.. akt II SA/Rz 845/16) stanowisko, że jednoznaczne i precyzyjne ustalenia w tym zakresie są konieczne, aby umożliwić stronie postępowania oraz Sądowi weryfikację poprawności obliczenia przez organ upływu terminu 28 dni na tle wszystkich dni działalności kierowcy. Ogólnikowe stwierdzenia zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie pozwalają na jednoznaczną ocenę czy proces obliczania upływu maksymalnego terminu na wczytanie danych z karty kierowcy został prawidłowo dokonany i czy zgodnie z zaprezentowanym wyżej stanowiskiem zostały w nim uwzględnione wyłącznie dni zarejestrowanej działalności (zgodnie z pkt. 3 preambuły do rozporządzenia Komisji (UE) nr 581/2010 z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawie maksymalnych okresów na wczytywanie odpowiednich danych z jednostek pojazdowych oraz kart kierowców). Konieczność precyzyjnych i jednoznacznych ustaleń w tym zakresie musi wynikać nie tylko z akt sprawy, lecz przede wszystkim z uzasadnienia decyzji. Organy orzekające muszą więc wyraźnie wskazać, jakie dni zostały uznane za "dni rejestrowanej działalności" oraz w którym dniu nastąpiło przekroczenie maksymalnego okresu 28 dni na wczytanie danych. Dopiero pełne i wyczerpujące ustalenia oraz rozważania w tym zakresie mogą stać się następnie przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w zakresie oceny prawidłowości zastosowania prawa materialnego. Zarzuty skargi dotyczące wskazanych powyżej naruszeń zasługiwały zatem na uwzględnienie, Sąd nie podzielił natomiast pozostałych zarzutów skargi. Należy podzielić prezentowane w uzasadnieniu decyzji stanowisko organu, że w zakresie naruszenia wymienionego w lp. 6.3.9. załącznika nr 3 zarejestrowane w pojeździe aktywności "prowadzenia pojazdu" mogą wyłącznie odnosić się do aktywności kierowcy, który prowadził pojazd w tym czasie, co nie zostało zaewidencjonowane przez przedsiębiorcę w formie zaświadczenia o działalności lub opisanego wydruku, ani też w sposób automatyczny na karcie kierowcy, który prowadził pojazd we wskazanych okresach. Tym samym ma rację organ twierdząc, że przedsiębiorca nie okazał w toku kontroli pełnych danych o okresach aktywności kierowcy prowadzącego pojazd w wymienionych okresach, nie było przy tym niezbędne wykazanie, o którego konkretnie kierowcę chodzi. Wskazane w uzasadnieniu skargi argumenty dotyczącej tej kwestii są zasadne w odniesieniu do naruszenia, o którym mowa w lp. 6.2.1 załącznika nr 3 do ustawy tj. nierejestrowania za pomocą cyfrowego urządzenia rejestrującego na wykresówce lub karcie kierowcy wskazań w zakresie prędkości pojazdu, aktywności kierowcy i przebytej drogi, zaś popełnienia takiego naruszenia skarżącej nie zarzucono. Odnośnie zarzutu nieuwzględnienia przez organ przy ocenie popełnienia naruszenia, o którym mowa w lp. 5.2. załącznika nr 3 do ustawy informacji skarżącej, że w niektórych przypadkach było to wynikiem błędnego operowania selektorem tachografu we wskazanych dniach, co kierowca potwierdził w złożonym oświadczeniu, Sąd wskazuje, że w czasie kontroli organ analizuje dane dotyczące aktywności kierowców, zapisane zgodnie z omawianymi wyżej przepisami, przez urządzenia rejestrujące zamontowane w pojeździe. Zeznania kierowców czy innych osób nie mogą ani zastąpić ani podważyć danych rejestrowanych na bieżąco na wykresówkach i kartach pracy. Nie jest zatem dopuszczalne wykazywanie odstępstw od przepisów o transporcie drogowym zeznaniami kierowców lub innych pracowników, a także samej skarżącej. Na koniec w ocenie Sądu w niniejszej sprawie organy w sposób prawidłowy rozważyły możliwość odstąpienia od wymierzenia kary w oparciu o art. 92b i art. 92c ustawy. Całokształt materiału dowodowego zgromadzony i oceniony przez organy administracji obu instancji nie świadczy o tym, że skarżąca z należytą starannością sprawowała nadzór nad organizacją pracy kierowców i przestrzeganiem przez nich obowiązujących przepisów dotyczących wykonywania transportu drogowego. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdzając, że naruszenie przez organ odwoławczy przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję. Wskazania co do dalszego postępowania wynikają wprost z przedstawionych wyżej rozważań Sądu. Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl).