III SA/Gd 406/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 28 lutego 2022 r. nr SO-IX.621.10.2022.DM w przedmiocie udostępnienia danych z rejestrów ewidencji ludności postanawia odrzucić skargę. J. J. (dalej jako "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 28 lutego 2022 r. nr SO-IX.621.10.2022.DM w przedmiocie udostępnienia danych z rejestrów ewidencji ludności. Postanowieniem z dnia 25 lipca 2022 r. (sygn. akt III SPP/Gd 68/22) referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 sierpnia 2022 r. zobowiązano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W terminie zakreślonym do uiszczenia wpisu sądowego skarżący wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych. Wniosek ten na etapie postępowania o przyznanie prawa pomocy został rozszerzony o ustanowienie adwokata z urzędu. Postanowieniem z dnia 26 października 2022 r. (sygn. akt III SPP/Gd 125/22) referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy. W następstwie wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w dniu 24 listopada 2022 r. postanowienia utrzymującego w mocy zakwestionowane przez skarżącego postanowienie referendarza sądowego z dnia 26 października 2022 r., zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III WSA w Gdańsku z dnia 6 grudnia 2022 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 19 sierpnia 2022 r. zobowiązującego do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł. W wydanym zarządzeniu zakreślono termin 7 dni na jego wykonanie oraz rygor odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 12 grudnia 2022 r. Skarżący nie uiścił w wyznaczonym terminie wpisu od skargi, złożył natomiast ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten został zarejestrowany pod sygn. akt III SPP/Gd 186/22. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 259; dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Za pismo wszczynające postepowanie uważa się m.in. skargę (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Z art. 219 § 1 p.p.s.a. wynika, że opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. W przypadku nieuiszczenia opłaty sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, w związku z którym obowiązek takiej opłaty powstał. W takim przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Jeżeli pismem tym jest skarga, a opłata nie została uiszczona pomimo wezwania, podlega ona odrzuceniu (art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.). Mając na uwadze okoliczności sprawy jaki i treść wskazanych wyżej przepisów ustawy, Przewodniczący Wydziału III WSA w Gdańsku wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi. Z akt sądowych sprawy wynika, że stosowne wezwanie nie zostało przez skarżącego wykonane. Skarżący zamiast uiścić wymagany wpis w terminie złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntował się pogląd, który Sąd w pełni podziela, że nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu od skargi wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych złożony po prawomocnym oddaleniu uprzednio złożonego wniosku w tym przedmiocie. Wniosek taki nie uchyla bowiem skutków prawomocnego rozstrzygnięcia w stosunku do toczącego się postępowania i obowiązku uiszczenia przez stronę wymaganego wpisu. Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie chroni skarżącego przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania (zob. w tej materii m.in.: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 11 maja 2010 r.; sygn. akt II OSK 831/10; z dnia 21 marca 2012 r.; sygn. akt II GZ 95/12 oraz z dnia 11 kwietnia 2013 r.; sygn. akt I OSK 536/13; treść postanowień dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). W tak ustalonych okolicznościach Sąd zobligowany był wniesioną skargę odrzucić, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.