III SA/Gd 407/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A. L. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 kwietnia 2012 r., którą organ utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia 5 października 2011 r. o skierowaniu skarżącego na badania lekarskie celem stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań do kierowania pojazdem. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji twierdząc, że jej wykonanie może prowadzić do powstania trudnych do usunięcia skutków. Podkreślił, że służy pomocą poważnie chorej konkubinie podwożąc ją do pracy oraz w codziennych czynnościach. Z uwagi na stwierdzone schorzenia konkubina nie powinna sama poruszać się samochodem czy korzystać ze środków komunikacji miejskiej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło m.in., że skarżący nie uprawdopodobnił wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków przez wykonanie zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Na wstępie należy zauważyć, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu sąd rozpatruje w oparciu o przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - w skrócie "p.p.s.a.". Sąd zatem nie bada zasadności skargi na etapie rozpoznawania takiego wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 sierpnia 2012 r., sygn. akt II OZ 690/12, baza Lex 1223981). Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Cytowany przepis zawiera zamknięty katalog przesłanek warunkujących wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia. Osoba wnioskująca o wstrzymanie wykonania decyzji jest obowiązana wykazać, że w konkretnej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 5 września 2008 r., sygn. akt II SA/Gd 652/08, baza Lex 477258, postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08, baza Lex 493672). Obowiązek ten polega na uprawdopodobnieniu zaistnienia takich sytuacji. W rozpatrywanej sprawie skarżący wskazał, że brak możliwości korzystania z samochodu uniemożliwi mu pomoc konkubinie. Argumentacja ta nie może zostać uwzględniona w kontekście ww. przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, gdyż sprawa dotyczy skierowania na badania lekarskie celem stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań do kierowania pojazdem. Samo skierowanie w żadne sposób nie wpływa na uprawnienia do kierowania pojazdami, dopiero ewentualne stwierdzenie przeciwwskazań zdrowotnych może spowodować pozbawienie skarżącego uprawnień w trybie określonym ustawą z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. nr 30, poz. 151 ze zm.). Wobec powyższego Sąd na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.