III SA/Gd 434/12
PostanowienieWSA w Gdańsku2012-09-19
Skład orzekający: Jacek Hyla
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy brak wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia w skardze, której przedmiotem jest należność pieniężna, stanowi brak formalny skargi podlegający odrzuceniu po wezwaniu do uzupełnienia?Ratio decidendi
Brak wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia w skardze, której przedmiotem jest należność pieniężna, stanowi brak formalny skargi. Strona jest zobowiązana do jego usunięcia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Niewykonanie tego obowiązku skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 PPSA.Stan faktyczny
Spółka A z o.o. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej określającą kwotę długu celnego. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz nadesłanie odpisu KRS. Skarżąca przedłożyła odpis KRS i wniosek o zwolnienie z kosztów, jednak nie podała wartości przedmiotu zaskarżenia. W związku z tym sąd postanowił odrzucić skargę.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 19 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z o.o. w H. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 4 maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie długu celnego postanawia odrzucić skargę.
A z o.o. z siedzibą w H. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 4 maja 2012 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 15 lutego 2012 r., nr [...] określającą kwotę długu celnego od towaru objętego procedurą uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń na podstawowe zgłoszenia celnego [...] z dnia 17 lipca 2007 r., w związku z niewykonaniem obowiązku wynikającego ze stosowania tej procedury celnej.
Zarządzeniem z dnia 2 lipca 2012r . Przewodniczący Wydziału III wezwał skarżącą Spółkę - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi - do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz nadesłanie pełnego odpisu KRS-u.
W odpowiedzi na to wezwanie skarżąca przedłożyła pełny odpis KRS-u spółki oraz wniosek o zwolnienie z kosztów. Nie usunęła jednak braku formalnego tj. nie wskazała wartości przedmiotu zaskarżenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
W myśl przepisu art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Pismem takim zgodnie z treścią art. 230 § 2 p.p.s.a. jest skarga, od której pobiera się wpis stosunkowy, gdy przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna (art. 231 p.p.s.a.).
W tej sytuacji nie wskazanie przez skarżącego w skardze, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, wartości przedmiotu zaskarżenia stanowi brak formalny skargi, który strona jest zobowiązana usunąć w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Zasadą jest, że zakres zaskarżenia decyzji (w całości lub w części) określa wola strony wyrażona w skardze lub wynikająca z jej treści, niezależnie od późniejszych uprawnień sądu administracyjnego do rozszerzenia granic rozpoznania skargi w danej sprawie na podstawie art. 134 i art. 135 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów z dnia 21 stycznia 2008 r. sygn. akt I GSK 2039/06 – publ. ONSAiWSA 2008 r. nr 5, poz. 80).
Wskazać należy, iż zawarte w omawianych przepisach określenie: wartość przedmiotu zaskarżenia, a tym samym wysokość należności pieniężnej (art. 215 § 1 i art. 216 p.p.s.a.) wskazuje, że akcent należy położyć na element zaskarżenia – to co zostało przez wnoszącego skargę zaskarżone.
Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 lipca 2010r., sygn. akt I OZ 543/11 z uwagi na istotę wpisu sądowego, którego uiszczenie jest warunkiem nadania biegu skardze, w przepisach tych chodzi zatem o wartość tego, co w ramach przedmiotu zaskarżonej decyzji jest w skardze kwestionowane wprost lub wynika z treści skargi i jej uzasadnienia, albo co wynika z istoty, charakteru i okoliczności sprawy.
Takie stanowisko pozostaje w korelacji z podjętą przez Naczelny Sąd Administracyjny uchwałą w składzie siedmiu sędziów z dnia 28 stycznia 2008 r. sygn. akt I FPS 7/07 (publ. ONSAiWSA 2008 r. nr 2, poz. 24), w której wskazano, że "w świetle przepisów art. 231 w zw. z art. 215 i 216 p.p.s.a. wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi tylko ta część należności pieniężnej, która została zakwestionowana w skardze".
Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy należy wskazać, że A spółka z o.o. z siedzibą w H. wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 4 maja 2012 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 15 lutego 2012 r., nr [...] określającą kwotę długu celnego od towaru objętego procedurą uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń na podstawowe zgłoszenia celnego [...] z dnia 17 lipca 2007 r., w związku z niewykonaniem obowiązku wynikającego ze stosowania tej procedury celnej nie wskazała wartości przedmiotu zaskarżenia wprost, ani nie wynika ona z treści skargi. W takiej sytuacji przewodniczący wydziału sądu administracyjnego zobowiązany był do wezwania skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi przez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, określonym w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., (por. powołane postanowienie NSA z dnia 21 stycznia 2008 r. sygn. akt I GSK 2039/06 oraz postanowienia NSA z dnia: 2 lipca 2008 r. sygn. akt I GSK 885/07 – Lex nr 505984 i 31 stycznia 2008 r. sygn. akt II FSK 1723/07 – Lex nr 453373).
Skarżąca pomimo stosownego wezwania wartości tej nie wskazała.
W tym stanie sprawy Sąd postanowił na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło