III SA/Gd 438/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Sudoł (spr.) Sędzia WSA Paweł Mierzejewski Protokolant Starszy sekretarz sądowy Anna Zegan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2018 r. sprawy ze skargi J. S. na pismo Komendanta Policji z dnia 17 kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie usunięcia punktów karnych z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego postanawia: odrzucić skargę. W dniu 31 maja 2017 r. na skutek zatrzymania J. S.(w skrócie - "strona") został ukarany czterema mandatami karnymi w łącznej wysokości 1.000 zł i 26 punktami karnymi, tj.: 1. wykroczenie z dnia 31 maja 2017 r., godz. 15:19 miejscowość D., nr drogi [...], niestosowanie się do znaku P-4 "linia podwójna ciągła", mandat karny kredytowany nr [...], kwota 200 zł, przyznano 5 punktów, 2. wykroczenie z dnia 31 maja 2017 r., godz. 15:20 miejscowość S., nr drogi [...], wyprzedzanie na przejściu dla pieszych i bezpośrednio przed nim, mandat karny kredytowany nr [...], kwota 200 zł, przyznano 10 punktów, 3. wykroczenie z dnia 31 maja 2017 r., godz. 15:21 miejscowość S., nr drogi [...], niezastosowanie się do znaku B-25, mandat karny kredytowany nr [...], kwota 200 zł, przyznano 5 punktów, 4. wykroczenie z dnia 31 maja 2017 r., godz. 15:22 miejscowość S., nr drogi [...], spowodowanie innego niż kolizja drogowa zagrożenia bezpieczeństwa ruchu drogowego, mandat karny kredytowany nr [...], kwota 400 zł, przyznano 6 punktów. Następnie pełnomocnik strony złożył do Sądu Rejonowego w M. wniosek o uchylenie powyższych prawomocnych mandatów karnych, jednakże wniosek ten postanowieniem Sądu Rejonowego w M. z dnia 14 grudnia 2017 r., sygn. akt II Ko 100/17 został oddalony. Pismem z dnia 20 grudnia 2017 r. pełnomocnik strony złożył do Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. wniosek o usunięcie wpisu punktów karnych w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. W odpowiedzi na powyższy wniosek, pismem z dnia 28 lutego 2018 r. Komendant Wojewódzki Policji w G. poinformował skarżącego o jego nieuwzględnieniu z uwagi na brak podstaw do usunięcia punktów karnych. Pismem z dnia 30 marca 2018 r. pełnomocnik strony wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na ww. wezwanie, pismem z dnia 17 kwietnia 2018 r. Komendant Wojewódzki Policji wskazał, że brak jest podstaw do anulowania wniosku o sprawdzenie kwalifikacji oraz skierowanie na badania psychologiczne bowiem został on sporządzony na podstawie wpisów ostatecznych dotyczących czterech wykroczeń popełnionych przez niego w okresie krótszym niż 12 miesięcy tj. od 31 maja 2017 r. do 31 maja 2017 r. o łącznej liczbie 26 punktów karnych. J. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę "na czynność z zakresu administracji publicznej na pismo z dnia 17 kwietnia 2018 r. Komendanta Wojewódzkiego Policji w G." domagając się m.in. uchylenia powyższego aktu, wykreślenia punktów karnych, przeprowadzenia dowodów i zasądzenia kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej odrzucenie, twierdząc, że skarżone pismo jako czynność materialno-techniczna, niedotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, nie stanowi decyzji administracyjnej ani postanowienia. Nie można go również zaliczyć do żadnej z kategorii aktów czy czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4-9 p.p.s.a. Skierowanie przez organ wniosków w przedmiocie skierowania skarżącego na badania psychologiczne oraz sprawdzenia kwalifikacji do prowadzenia pojazdu pozostaje w związku z przekroczeniem limitu 24 punktów karnych. Wynika wprost z przepisów prawa i nie zależy od uznania organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie J. S. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika (dalej jako - "skarżący") - uczynił pismo z dnia 17 kwietnia 2018 r. Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. - informujące m.in., że brak jest podstaw do anulowania wniosku o sprawdzenie kwalifikacji oraz skierowanie na badania psychologiczne, gdyż został on sporządzony na podstawie wpisów ostatecznych, dotyczących czterech wykroczeń popełnionych w okresie krótszym niż 12 miesięcy, o łącznej liczbie 26 punktów karnych. W okolicznościach niniejszej sprawy nie może budzić wątpliwości, że zaskarżone ww. pismo stanowiło odpowiedź udzieloną przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 30 marca 2018 r. Bezspornym było bowiem w sprawie, że pismem z dnia 20 grudnia 2017 r. skarżący złożył do Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. - wniosek o usunięcie wpisu punktów karnych - w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego przedstawił przebieg zdarzeń w dniu 31 maja 2017 r. oraz powołał się na uzasadnienie ww. wyroku Sądu Rejonowego w M. z dnia 14 grudnia 2017 r., w sprawie sygn. akt II Ko 100/17, w którym wskazano, że nie powinno dojść do matematycznego zsumowania liczby punktów za każde popełnione wykroczenie. W odpowiedzi na powyższy wniosek w sprawie usunięcia punktów karnych, pismem z dnia 28 lutego 2018 r. Komendant Wojewódzki Policji w G. poinformował skarżącego o jego nieuwzględnieniu, gdyż mimo dokonania ponownej oceny naruszeń wymienionych we wniosku, nie znaleziono podstaw do usunięcia punktów. Pismo zawierało uzasadnienie zajętego stanowiska wraz z przywołaniem podstawy prawnej, w tym art. 130 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r., poz. 1260 ze zm.) oraz obowiązującego w tej dacie rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. z 2012 r., poz. 488). Jest oczywiste, że pismo właściwego Komendanta Wojewódzkiego Policji, stanowiące odpowiedź na wniosek o usunięcie/skorygowanie wpisu punktów karnych do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego jest aktem z zakresu administracji publicznej. Takim aktem w niniejszej sprawie była niewątpliwie odpowiedź Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. z dnia 28 lutego 2018 r. - stanowiąca odpowiedź na wniosek skarżącego o usunięcie punktów karnych. Dla omawianej czynności nie jest przewidziana forma decyzji. W orzecznictwie sądowo-administracyjnym przeważa pogląd, że możliwość załatwienia sprawy w formie decyzji administracyjnej winna wynikać z przepisów prawa materialnego stanowiącego podstawę prowadzonego przez organ postępowania. Obowiązujące zaś przepisy nie przewidują takiej formy rozstrzygnięcia wniosku o usunięcie/skorygowanie punktów karnych z ewidencji. Stanowisko uznające pismo organu prowadzącego ewidencję w przedmiocie ustalenia/skorygowania liczby punktów karnych za akt inny, niż decyzje i postanowienia, podejmowane w sprawach indywidualnych, dotyczących uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa i mających charakter publicznoprawny, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., jest jednolite w orzecznictwie sądowo-administracyjnym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 marca 2010 r., sygn. akt I OSK 329/10 czy z dnia 11 maja 2011 r., sygn. akt I OSK 716/11). Jednocześnie jak podnosi się w judykaturze jest to akt podlegający zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, zwana dalej - "p.p.s.a.") określa art. 3 § 1-3 tej ustawy. Formy działalności administracji publicznej poddane kontroli sądów administracyjnych wymienione są w art. 3 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sąd administracyjny jest właściwy do rozpoznawania skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a., postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Jak wynika z przedstawionych Sądowi akt administracyjnych, pełnomocnik skarżącego, po otrzymaniu przywołanej powyżej odpowiedzi na złożony wniosek o usunięcie punktów karnych, wezwał pismem z dnia 30 marca 2018 r. do usunięcia naruszenia prawa, i po otrzymaniu pisma Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. z dnia 17 kwietnia 2018 r., zaskarżył je do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G.. Jednak pismo to, w związku z powyżej dokonanymi rozważaniami, pozostaje poza wskazanym w art. 3 p.p.s.a. zakresem kognicji sądu administracyjnego. Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie jest bowiem ani rozstrzygnięciem indywidualnym mającym postać decyzji administracyjnej lub postanowienia, ani też nie może być kwalifikowana jako inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Nie jest ona również aktem prawa miejscowego, ani też innym aktem podjętym w sprawie z zakresu administracji publicznej. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. zobligowany był do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl)