III SA/Gd 503/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 3 marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach o niskich wygranych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 3 grudnia 2015 r. nr [...]. P. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w S. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 3 marca 2016 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 3 grudnia 2015 r., którą organ wymierzył P. Sp. z o.o. z siedzibą w S. karę pieniężną w wysokości 12 000 zł z tytułu urządzania gier na automacie typu [...] poza kasynem gry w lokalu Z. w G.. W skardze skarżąca Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ponieważ zaskarżona decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Powołując się na wysokość kapitału zakładowego Spółki (5.000 zł) podkreślono, że wykonanie decyzji organu pierwszej instancji stanowiłoby realne zagrożenie dla jej aktualnej sytuacji ekonomicznej prowadząc do utraty płynności finansowej Spółki, gdyż wynikająca z decyzji kara (12.000 zł) przekracza wartość tego kapitału zakładowego. Zwrócono również uwagę na okoliczność, że w innych sprawach ze skarg Spółki łączna wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 156.000 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r., poz. 718, dalej jako "p.p.s.a."), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przywołany wyżej przepis rozszerza możliwość wstrzymywania zaskarżonych aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Użyty w treści art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrot "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować w świetle przedmiotu zaskarżenia daną skargą, rozpoznawaną w sprawie sądowoadministracyjnej, stosownie do brzmienia art. 3 § 2 p.p.s.a., który wskazuje na przedmiot sądowej kontroli. Treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. objęte będą zarówno akty zaskarżone jak i akty wydane w I instancji oraz akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2013 r., I OSK 1651/13 i z dnia 8 października 2013r., I OZ 851/13; dostępne pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie skarżąca zwróciła się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego. Wniosek ten, w ocenie Sądu, nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce wówczas, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który - wskutek swych właściwości - nie może być zastąpiony innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia. W orzecznictwie sądowym prezentowane jest stanowisko, które Sąd rozpoznający wniosek w pełni aprobuje, że w sytuacji, gdy wykonanie decyzji może spowodować ustanie bytu prawnego przedsiębiorcy i zwolnienie zatrudnionych pracowników, to okoliczność ta wyczerpuje dyspozycję przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt I GSK 1744/14; postanowienie NSA z dnia 25 lutego 2015 r., I GSK 80/15 – dostępne pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Ocena tego, czy wykonanie decyzji może spowodować skutki, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., wymaga dokładnej oceny okoliczności przedstawionych we wniosku. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Ponadto, do wniosku powinny zostać dołączone dokumenty popierające twierdzenie o spełnieniu przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 2 lutego 2016 r., sygn. akt II GZ 12/16, z dnia 9 lutego 2016r., sygn. akt II GZ 35/16, z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt II GZ 87/13, z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. akt I GSK 763/13 dostępne w Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl). Zdaniem Sądu skarżąca nie wykazała, że istotnie zaistniały okoliczności świadczące o możliwości wstrzymania wykonania decyzji. Uzasadniając swój wniosek skarżąca ograniczyła się do przywołania wysokości nałożonej na nią kary, wskazania wysokości kapitału zakładowego oraz lakonicznego powołania się na zagrożenie dla jej sytuacji ekonomicznej. Argumentacja ta nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy. Do wniosku nie załączono żadnych dokumentów, mogących uprawdopodobnić wystąpienie wskazanych przez skarżącą skutków wykonania decyzji, co pozwoliłoby Sądowi na dokonanie oceny faktycznego wpływu jej wykonania na dalszą działalność spółki. W szczególności spółka nie przedstawiła żadnych danych dotyczących jej majątku ruchomego i nieruchomego, wysokości środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych, czy posiadanych wierzytelności. Brak jest także danych o wysokości ponoszonych przez Spółkę wydatków. Dysponowanie takimi danymi jest niezbędne aby dokonać oceny, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku spółki, prowadząc do powstania znacznej szkody bądź powodując trudne do odwrócenia skutki. Należy podkreślić, że wskazywana w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wysokość kapitału zakładowego spółki nie przesądza o jej kondycji finansowej. Ponadto brak jest w aktach sprawy danych, odnoszących się do sytuacji majątkowej skarżącej , co uniemożliwiło Sądowi ustalenie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia wniosku. Nadmienić ponadto należy, że brak jest podstaw do oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pod kątem zasadności wniesionej skargi. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.