III SA/Gd 516/16
PostanowienieWSA w Gdańsku2017-10-06
Skład orzekający: Jacek Hyla, Paweł Mierzejewski, Bartłomiej Adamczak, Felicja Kajut
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek strony o wyłączenie sędziego od orzekania w sprawie jest uzasadniony, gdy opiera się na subiektywnym odczuciu strony co do celowości złożonego wniosku i niezadowoleniu z treści wydanych rozstrzygnięć proceduralnych, a sam sędzia złożył oświadczenie o braku przesłanek do wyłączenia?Ratio decidendi
Wniosek o wyłączenie sędziego nie zasługuje na uwzględnienie, gdy strona nie wykazała istnienia okoliczności mogących wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności. Niezadowolenie strony z treści rozstrzygnięć proceduralnych lub fakt, że ten sam sędzia uczestniczy w rozpoznawaniu różnych zagadnień proceduralnych w sprawie, nie stanowi samodzielnej podstawy do wyłączenia. Szczególnie, gdy sędzia złożył oświadczenie o braku przesłanek do wyłączenia, a jego prawdziwość nie budzi wątpliwości.Stan faktyczny
Strona złożyła wniosek o wyłączenie sędziego od orzekania w sprawie, argumentując, że zaskarżone postanowienie Sądu opiera się na innym postanowieniu wydanym przez tego samego sędziego, co budzi wątpliwości co do jego bezstronności. Wniosek został złożony w ramach zażalenia na postanowienie odmawiające sporządzenia uzasadnienia wyroku. Sędzia złożył oświadczenie o braku przesłanek do wyłączenia.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Felicji Kajut od orzekania w sprawie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla Sędziowie: Sędzia WSA Paweł Mierzejewski (spr.) Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 6 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Felicji Kajut od orzekania w sprawie o sygnaturze III SA/Gd 516/16 w sprawie ze skargi [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w [...] z dnia 24 lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wypłaty świadczeń pieniężnych ze stosunku pracy postanawia: oddalić wniosek o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Felicji Kajut od orzekania w sprawie o sygnaturze III SA/Gd 516/16.
Wyrokiem z dnia 2 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w [...] z dnia 24 lutego 2016 r. nr [...].
Wnioskiem z dnia 13 lutego 2017 r. Spółka wystąpiła o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem oraz o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Postanowieniem z dnia 23 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił Spółce przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 22 czerwca 2017 r. (sygn. akt I OZ 1017/17) oddalił zażalenie Spółki na wskazane powyżej postanowienie z dnia 23 lutego 2017 r.
Następnie, postanowieniem z dnia 20 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku.
W dniu 16 sierpnia 2017 r. Spółka złożyła zażalenie na wyżej wymienione postanowienie Sądu z dnia 20 lipca 2017 r. W zażaleniu zawarty został wniosek o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Felicji Kajut (sprawozdawcy) od orzekania w niniejszej sprawie.
Wniosek został uzasadniony wskazaniem, że zaskarżone postanowienie z dnia 20 lipca 2017 r. opiera się na innym postanowieniu Sądu wydanym przez tego samego sędziego w dniu 23 lutego 2017 r. Zdaniem Spółki, w takiej sytuacji zachodzi przesłanka z art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi albowiem Sąd uzasadnił odmowę sporządzenia uzasadnienia wyroku odmową przywrócenia terminu. Do wydania obu wyżej wymienionych postanowień doszło z udziałem tego samego sędziego, co stanowi okoliczność uzasadniającą wątpliwości co do tego sędziego.
Ze znajdującego się w aktach sprawy oświadczenia sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Felicji Kajut wynika, że w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzasadniające wyłączenie od udziału w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Wniosek [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] nie zasługuje na uwzględnienie.
W świetle art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") wyłączenie sędziego od orzekania w sprawie sądowoadministracyjnej może nastąpić z mocy samej ustawy, na żądanie sędziego lub na wniosek strony.
Przepis art. 18 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach:
1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;
2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;
3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;
6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;
6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;
7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.
W przedmiotowej sprawie nie zachodzi żadna z wyżej wskazanych przyczyn wyłączenia sędziego z mocy ustawy.
Niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, w art. 19 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wymienia się tzw. względne przesłanki wyłączenia. W świetle tej regulacji sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Okoliczności, o których mowa w art. 19 p.p.s.a., obejmują zarówno te związane z osobistymi stosunkami między sędzią, a stroną czy jej przedstawicielem, ale także inne uwarunkowania zewnętrzne i wewnętrzne, które w przypadku konkretnego sędziego mogą budzić uzasadnione wątpliwości co do wydania orzeczenia opartego na w pełni zobiektywizowanych przesłankach.
W orzecznictwie sądowym wskazuje się (zob. w tej materii m.in.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 marca 2014 r.; sygn. akt I OZ 138/14; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl), że obowiązek uprawdopodobnienia przyczyn wyłączenia spoczywa na stronie wnioskującej o wyłączenie sędziego. Powinny to być takie przyczyny, które pozostają w związku przyczynowym między ich wystąpieniem, a powstaniem oceny, że prawdopodobne jest, że w danych okolicznościach sędzia może okazać się nieobiektywny. Przepis art. 19 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie może być zaś zastosowany w sytuacji powołania abstrakcyjnej przyczyny, która w przekonaniu wnioskodawcy daje podstawę do wyłączenia.
Badając wniosek strony skarżącej w świetle art. 19 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd uznał, że Spółka nie wykazała w żaden sposób, by w sprawie mogły zachodzić jakiekolwiek wątpliwości co do bezstronności wymienionego sędziego.
Przesłanką taką nie może być wyłącznie subiektywne odczucie Spółki co do celowości złożonego wniosku, uzasadnione przekonaniem, że w sprawie ze skargi Spółki, rozpoznanej z udziałem tego sędziego, rozstrzygnięcie nie odpowiadało oczekiwaniom strony skarżącej. Niezadowolenie strony skarżącej, odnoszące się do sposobu prowadzenia konkretnej sprawy sądowej, czy też odnoszące się do treści wydanych w tej sprawie rozstrzygnięć o charakterze proceduralnym nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziego. Sama tylko okoliczność, że ten sam sędzia uczestniczy w rozpoznawaniu różnych zagadnień proceduralnych w sprawie, w której jest sprawozdawcą nie stanowi samodzielnej podstawy do postawienia takiemu sędziemu zarzutu stronniczości w postaci braku obiektywizmu lub negatywnego nastawienia do strony, zwłaszcza, jeżeli określone rozstrzygnięcia proceduralne w świetle obowiązujących regulacji normatywnych są oczywistą konsekwencją tych wcześniejszych. Mając na uwadze powyższe zapatrywanie należy wskazać, że postanowienie odmawiające sporządzenia uzasadnienia wyroku jest rozstrzygnięciem, które powinno być wydane w następstwie uprawomocnienia się postanowienia odmawiającego przywrócenia danej stronie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Wskazać ponadto należy, że w aktach sprawy znajduje się oświadczenie sędziego złożone na podstawie art. 22 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie zaś z utrwalonym poglądem judykatury, jeżeli sędzia, którego dotyczy wniosek o wyłączenie złoży oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 tej ustawy, dające podstawę do jego wyłączenia od rozpoznawania sprawy i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości - a tak jest w rozpatrywanym przypadku - to wniosek o wyłączenie sędziego nie zasługuje na uwzględnienie (zob. w tej materii m.in.: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 13 lutego 2013 r., sygn. akt I OZ 89/13 oraz z dnia 27 czerwca 2012 r., sygn. akt II OZ 541/12; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 22 § 1 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło