III SA/Gd 542/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 25 lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie działalności Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej postanawia: odrzucić skargę. W dniu 25 lutego 2016 r. Rada Miejska podjęła uchwałę nr [...] w sprawie skargi dotyczącej działalności Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. W podstawie prawnej uchwały wskazano m.in. art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 23). Zgodnie z § 1 tej uchwały skarga M. K. dotycząca działalności Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej została uznana za niezasadną. Pismem z dnia 11 kwietnia 2016 r. M. K. za pośrednictwem Rady Miejskiej wniósł skargę na powyższą uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Przedmiotem zaskarżenia w niniejszym postępowaniu jest uchwała Rady Miejskiej nr [...] wydana na podstawie art. 229 pkt 3 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, dotycząca rozpatrzenia skargi M. K. na działalność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. Przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest zatem uchwała wydana przez organ w ramach przewidzianego w Dziale VIII ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego postępowania w sprawie skarg i wniosków. Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest kwestia dopuszczalności wniesienia opisanej powyżej skargi na uchwałę wydaną w sprawie skargi z Działu VIII ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego do sądu administracyjnego. Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) określa art. 3 § 1-3 tej ustawy. Obejmuje on m.in. skargi na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, lub rozstrzygające sprawę co do istoty, a także inne niż określone w pkt 1-3 § 2 art. 3 ww. ustawy akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zaskarżona niniejszą skargą uchwała rady miejskiej rozstrzygająca skargę z Działu VIII ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego pozostaje poza wskazanym w art. 3 cytowanej ustawy zakresem kognicji sądu administracyjnego. Nie jest ona bowiem ani rozstrzygnięciem indywidualnym mającym postać decyzji administracyjnej lub postanowienia, ani też nie może być kwalifikowana jako "inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa" (por. m.in.: A. Matan [w:] G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Tom II, Zakamycze 2005, s. 545-546). Należy w tym miejscu wskazać, że istotą uregulowanych w Dziale VIII ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego skarg jest uruchomienie jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego o charakterze uproszczonym, kończącego się czynnością materialno-techniczną – zawiadomieniem (w realiach rozpatrywanej sprawy mającego formę uchwały rady gminy). Na powyższe zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi nie służy jednakże skarga do sądu administracyjnego, co potwierdza orzecznictwo sądów administracyjnych (zob. w tej materii m.in.: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2692/11 oraz z dnia 12 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 318/13, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd administracyjny zobligowany jest odrzucić skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Mając na uwadze wyżej wskazaną regulację normatywną oraz przytoczone okoliczności faktyczne Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zobligowany był odrzucić wniesioną skargę, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.