III SA/Gd 549/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze z dnia 14 marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. H. I. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 marca 2013 r. nr [...], wydaną w sprawie cofnięcia jej zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających od 4,5% do 18% alkoholu w sklepie ogólnospożywczym w U.. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, twierdząc, że istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreśliła, że dochód ze sprzedaży alkoholu stanowi znaczną część dochodu osiąganego z prowadzenia działalności gospodarczej. W przypadku uwzględnianie skargi ewentualna utrata tego dochodu będzie traktowana jako szkoda, która będzie mogła być dochodzona na zasadach ogólnych od organu. Zdaniem skarżącej brak wstrzymania ww. decyzji będzie skutkował natychmiastową i odczuwalną utratą dochodu przez jej rodzinę, a ewentualne naprawienie szkody będzie wiązało się z koniecznością wszczynania czasochłonnego i kosztownego postępowania sądowego. Zaznaczyła przy tym, że do czasu przekazania skargi przez organ Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy traktować jako adresowany do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie wstrzymało wykonania zaskarżonej decyzji, a w odpowiedzi na skargę w ogóle nie odniosło się do przedmiotowego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Instytucja wstrzymania wykonania decyzji jest odstępstwem od ogólnej zasady określonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a." zgodnie, z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu skargi przez organ, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Osoba wnioskująca o wstrzymanie wykonania decyzji jest obowiązana wykazać, że w konkretnej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 5 września 2008 r. II SA/Gd 652/08, baza LEX nr 477258, postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2008 r. II OZ 766/08, baza LEX nr 493672). Trudne do odwrócenia skutki to takie, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 13 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 182/10, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W ocenie Sądu okoliczności powołane we wniosku nie uprawdopodabniają w sposób dostateczny, że wykonanie decyzji wyrządzi skarżącej znaczną szkodę lub spowoduje nieodwracalne skutki finansowe. Należy podkreślić, że jej twierdzenia nie zostały poparte jakimikolwiek danymi, które Sąd mógłby poddać analizie. Pojęcie "znaczna część" dochodu, którym posługuje się skarżąca jest zbyt ogólne. W aktach sprawy nie ma informacji jaki udział w całkowitej sprzedaży w sklepie stanowi sprzedaż napojów alkoholowych oraz nie wiadomo, jakie są dochody rodziny – w kontekście pogorszenia się sytuacji rodziny skarżącej. Nadto skarżąca nadal ma możliwość prowadzenia działalności gospodarczej i sprzedaży innych artykułów w swoim sklepie. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 19 września 2012r., sygn. akt II GZ 308/12, dopiero precyzyjne dane liczbowe dotyczące wielkości strat w związku z cofnięciem zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych w stosunku do obrotów w sklepie mogłyby stanowić podstawę do wiarygodnej oceny w zakresie spełnienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji – Sąd w składzie rozpoznającym wniosek pogląd ten w pełni podziela ( wyrok dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Uznać zatem należało, że skarżąca nie wykazała, że w sprawie zaistniało niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.