III SA/Gd 647/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 19 kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 4 lipca 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 19 kwietnia 2016 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 28 kwietnia 2015 r. nr [...]. Wskazaną powyżej decyzją z dnia 28 kwietnia 2015 r. organ pierwszej instancji przyznał skarżącemu zasiłek celowy z przeznaczeniem na zakup obuwia letniego w miesiącu kwietniu 2015 r. Z treści decyzji organu pierwszej instancji wynika, że decyzji tej został nadany rygor natychmiastowej wykonalności w oparciu o art. 108 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego. W złożonej do Sądu skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który nie został przez skarżącego w żaden sposób uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718.; dalej w skrócie "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak według art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu skargi sądowi sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, że celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji, o której mowa w przepisie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest zapewnienie skarżącemu tzw. ochrony tymczasowej przed następstwami wadliwych aktów lub czynności organów administracji publicznej, których wykonanie może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Udzielenie ochrony tymczasowej ma na celu przede wszystkim wstrzymanie skutków prawnych, które zaskarżony akt lub czynność wywołuje. W swej istocie wiąże się więc zawsze z próbą zapobieżenia wystąpienia wyżej wskazanych zagrożeń, które mogą wystąpić jako następstwo wykonania aktu lub czynności. Należy ponadto mieć na względzie, że wskazana instytucja nie służy odwróceniu już zaistniałych następstw wykonania aktu lub czynności. Skoro bowiem postanowienie Sądu ma uchronić stronę przed skutkami wykonania aktu lub czynności, to wykonanie aktu (na przykład decyzji administracyjnej) lub czynności niweczy cel zastosowania instytucji, o której mowa w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Wykonanie decyzji przemawia za uznaniem, że nie jest już możliwe – poprzez wstrzymanie jej wykonania – osiągnięcie celu, jaki przyświeca instytucji ustanowionej w art. 61 § 3 powołanej ustawy (zob. w tej materii: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 19 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 621/08; z dnia 10 lipca 2009 r., sygn. akt I OZ 716/09; z dnia 6 stycznia 2010 r., sygn. akt I OZ 1172/09; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe zapatrywania w realia rozpatrywanej sprawy należy wskazać, że skarżącemu przyznano zasiłek celowy w dacie określonej w decyzji Prezydenta Miasta [...] nr [...], której to decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania decyzji jest w takim przypadku bezprzedmiotowe, nie ma bowiem możliwości odwrócenia dokonanych już czynności, wskutek wykonania utrzymanego zaskarżoną decyzją rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji (potwierdzenie realizacji świadczenia – uproszczona karta świadczeń rodziny – k. 51 akt administracyjnych organu odwoławczego). Ponadto wstrzymanie wykonania decyzji utrzymującej w mocy decyzję opatrzoną rygorem natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 108 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego byłoby działaniem sprzecznym z założeniem ustawodawcy i niweczyłoby cel takiego uregulowania. Skutki kwestionowanej przez skarżącego decyzji mogą być zatem zniwelowane jedynie przez orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku uwzględniające skargę, a nie przez wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Oczywistym jest przy tym, że na etapie rozpoznania wniosku o udzielenie tzw. ochrony tymczasowej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku nie może wypowiadać się co do zasadności wniesionej skargi. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.