III SA/Gd 649/16

PostanowienieWSA w Gdańsku2016-07-08

Skład orzekający: Paweł Mierzejewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności, może zostać uwzględniony, jeśli wykonanie tej decyzji zostało już w istocie dokonane?
Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności, jest bezprzedmiotowy, gdy wykonanie tej decyzji zostało już w istocie dokonane. Instytucja wstrzymania wykonania ma na celu zapobieganie negatywnym skutkom wykonania aktu, a nie odwracanie skutków już zaistniałych. Ponadto, wstrzymanie wykonania decyzji utrzymującej w mocy decyzję z rygorem natychmiastowej wykonalności byłoby sprzeczne z celem takiego uregulowania.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji przyznającą zasiłek celowy na zakup leków, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Skarżący złożył również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który nie został uzasadniony. Organ pierwszej instancji uzupełnił swoją decyzję, odmawiając przyznania zasiłku w pozostałym zakresie.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 9 maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 4 lipca 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 9 maja 2016 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 17 kwietnia 2015 r. nr [...]. Wskazaną powyżej decyzją z dnia 17 kwietnia 2015 r. organ pierwszej instancji przyznał skarżącemu zasiłek celowy z przeznaczeniem na pokrycie kosztów zakupu leków w miesiącu kwietniu 2015 r. Z treści decyzji organu pierwszej instancji wynika, że decyzji tej został nadany rygor natychmiastowej wykonalności w oparciu o art. 108 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego. Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2015 r. organ pierwszej instancji działając w następstwie wniosku skarżącego uzupełnił ww. decyzję własną wskazując, że odmawia skarżącemu udzielenia pomocy finansowej w formie zasiłku celowego na zakup leków w kwietniu 2015 r. w pozostałym zakresie (zgodnie z pierwotnym wnioskiem skarżący wniósł o przyznanie pomocy na zakup leków w kwocie 178 zł). W złożonej do Sądu skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który nie został przez skarżącego w żaden sposób uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718.; dalej w skrócie "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak według art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu skargi sądowi sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, że celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji, o której mowa w przepisie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest zapewnienie skarżącemu tzw. ochrony tymczasowej przed następstwami wadliwych aktów lub czynności organów administracji publicznej, których wykonanie może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Udzielenie ochrony tymczasowej ma na celu przede wszystkim wstrzymanie skutków prawnych, które zaskarżony akt lub czynność wywołuje. W swej istocie wiąże się więc zawsze z próbą zapobieżenia wystąpienia wyżej wskazanych zagrożeń, które mogą wystąpić jako następstwo wykonania aktu lub czynności. Należy ponadto mieć na względzie, że wskazana instytucja nie służy odwróceniu już zaistniałych następstw wykonania aktu lub czynności. Skoro bowiem postanowienie Sądu ma uchronić stronę przed skutkami wykonania aktu lub czynności, to wykonanie aktu (na przykład decyzji administracyjnej) lub czynności niweczy cel zastosowania instytucji, o której mowa w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Wykonanie decyzji przemawia za uznaniem, że nie jest już możliwe – poprzez wstrzymanie jej wykonania – osiągnięcie celu, jaki przyświeca instytucji ustanowionej w art. 61 § 3 powołanej ustawy (zob. w tej materii: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 19 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 621/08; z dnia 10 lipca 2009 r., sygn. akt I OZ 716/09; z dnia 6 stycznia 2010 r., sygn. akt I OZ 1172/09; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe zapatrywania w realia rozpatrywanej sprawy należy wskazać, że skarżącemu przyznano zasiłek celowy w dacie określonej w decyzji Prezydenta Miasta [...] nr [...]. Co istotne, wydanemu rozstrzygnięciu nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania decyzji jest w takim przypadku bezprzedmiotowe, nie ma bowiem możliwości odwrócenia dokonanych już czynności, wskutek wykonania utrzymanego zaskarżoną decyzją rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji (potwierdzenie realizacji świadczenia – uproszczona karta świadczeń rodziny – k. 51 verte akt administracyjnych organu odwoławczego). Ponadto wstrzymanie wykonania decyzji utrzymującej w mocy decyzję opatrzoną rygorem natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 108 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego byłoby działaniem sprzecznym z założeniem ustawodawcy i niweczyłoby cel takiego uregulowania. Z kolei wynikające z postanowienia uzupełniającego decyzję organu pierwszej instancji rozstrzygnięcie odmowne nie spowodowało przyznania skarżącemu żadnego prawa. Wskazane rozstrzygnięcie nie nałożyło również na skarżącego żadnego dodatkowego obowiązku, który posiadałby atrybut wykonalności. Skutki kwestionowanej przez skarżącego decyzji mogą być zatem zniwelowane jedynie przez orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku uwzględniające skargę, a nie przez wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Oczywistym jest przy tym, że na etapie rozpoznania wniosku o udzielenie tzw. ochrony tymczasowej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku nie może wypowiadać się co do zasadności wniesionej skargi. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło