III SA/Gd 673/14
PostanowienieWSA w Gdańsku2014-08-18
Skład orzekający: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji Wojewody w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną i prawa do zasiłku dla bezrobotnych, jeśli skarżący nie wykazał niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ skarżący nie wykazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co jest warunkiem koniecznym do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 PPSA. Brak wskazania konkretnych okoliczności i dokumentów uniemożliwia sądowi ocenę zasadności wniosku.Stan faktyczny
J. D. zaskarżył decyzję Wojewody z dnia 20 czerwca 2014 r., która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 22 maja 2014 r. o uchyleniu wcześniejszej decyzji i odmowie uznania J. D. za osobę bezrobotną oraz przyznania zasiłku dla bezrobotnych. Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na decyzję Wojewody z dnia 20 czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Decyzją z dnia 22 maja 2014 r. (nr [...]) Prezydent Miasta orzekł o uchyleniu swojej decyzji z dnia 25 stycznia 2013 r. oraz o odmowie uznania J. D. za osobę bezrobotną od dnia 23.01.2013 r., a także o odmowie przyznania wymienionemu zasiłku dla bezrobotnych od dnia 31.01.2013 r.
Strona odwołała się od tej decyzji, natomiast Wojewoda decyzją z dnia 20 czerwca 2014 r. (nr [..]) utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
J. D. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku ww. decyzję Wojewody dnia 20 czerwca 2014 r. Skarżący wniósł jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Skarżący uprawniony jest do złożenia stosownego wniosku o udzielenie mu ochrony tymczasowej przez wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie bowiem z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Osoba wnioskująca o wstrzymanie wykonania decyzji jest obowiązana wykazać jednak, że w konkretnej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 września 2008 r., sygn. akt II SA/Gd 652/08, LEX nr 477258; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08, LEX nr 493672). Obowiązek ten polega na uprawdopodobnieniu zaistnienia takich sytuacji. Innymi słowy, uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu (decyzji) w całości lub w części winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy (skarżącego) wstrzymanie zaskarżonej decyzji jest zasadne, a wywody zawarte we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinny zostać połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów (dokumentów) źródłowych potwierdzających prezentowaną przez stronę w tym zakresie argumentację (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2009 r., sygn. akt II GSK 257/09, LEX nr 575347; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2008 r., sygn. akt I FZ 229/08, LEX nr 478986).
W rozpatrywanej sprawie skarżący nie wskazał jakichkolwiek okoliczności ani też nie przedłożył żadnych dokumentów, które Sąd mógłby ocenić w odniesieniu do cytowanych wyżej przesłanek wstrzymania wykonania aktu. Sąd nie może domyślać się w czym skarżący dopatruje się wystąpienia tych przesłanek, a prowadzenie dochodzenia w tym zakresie nie jest obowiązkiem Sądu.
Sąd dodatkowo wskazuje, że odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie przesądza o zasadności skargi. Argumenty odnoszące się do wydanych w sprawie rozstrzygnięć administracyjnych będą jeszcze przedmiotem oceny Sądu.
Wobec powyższego Sąd na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło