III SA/Gd 694/06

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 23 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. I. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi B. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 27 października 2006 r. Nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie przydziału pomieszczenia zastępczego postanawia odmówić przyznania wnioskodawcy wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2007 r. sygn. akt III SA/Gd 694/06 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka [...] wyznaczyła na pełnomocnika B. F. z urzędu adwokata A. I., któremu skarżąca w dniu 5 lutego 2007 r. oraz 6 czerwca 2007 r. udzieliła pełnomocnictwa do reprezentowania jej w sprawie. Wyrokiem z dnia 15 marca 2007 r. sygn. akt III SA/Gd 694/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę na opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] i przyznał pełnomocnikowi skarżącej wynagrodzenie tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Skarżąca, reprezentowana przez wyznaczonego pełnomocnika z urzędu, złożyła skargę kasacyjną od powołanego wyroku z dnia 15 marca 2007 r, w której zawarty został również wniosek o przyznanie wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu, według norm przepisanych. Wniosek ten nie zawierał jednak oświadczenia, że koszty nie zostały opłacone w całości lub w części. Wyrokiem z dnia 7 sierpnia 2008 r. sygn. akt I OSK 1151/07 Naczelny Sąd Administracyjny opisaną skargę kasacyjną oddalił, wskazując w uzasadnieniu, iż nie rozpoznał wniosku dotyczącego przyznania wynagrodzenia ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącej. Wynagrodzenie to może być przyznawane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 – 261 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a. - po złożeniu przez tego pełnomocnika stosownego oświadczenia. Zgodnie z brzmieniem art. 250 P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te zostały uregulowane w przepisach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Stosownie do treści § 20 powyższego rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Nie ulega wątpliwości, iż z treści przepisu wynika, że aby Skarb Państwa mógł wypłacić wynagrodzenie wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi konieczne jest złożenie oświadczenia o wskazanej treści, gdyż pozwala to w istocie określić zakres, w jakim wynagrodzenie musi zostać pokryte przez Skarb Państwa. Wymaga przy tym podkreślenia, iż brak stosownego oświadczenia nie stanowi uchybienia formalnego, które podlegałoby uzupełnieniu na wezwanie sądu w trybie art. 49 P.p.s.a. Przyjmuje się bowiem, iż oświadczenie że opłaty z tytułu udzielenia pomocy prawnej nie zostały wypłacone w całości lub w części, jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została już wynagrodzona. Brak takiego oświadczenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2008 r. sygn. akt I OZ 390/08, niepubl.; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 2006 r. sygn. akt II FSK 862/05, LEX nr 242945; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 października 2005 r. sygn. akt III SA/Gd 373/04, LEX nr 235283). Reasumując, skoro zawarty w skardze kasacyjnej wniosek pełnomocnika strony skarżącej o zasądzenie kosztów zastępstwa adwokackiego z urzędu nie zawierał oświadczenia o ich nieuiszczeniu w całości lub w części, to w myśl powołanych wyżej przepisów należało orzec jak w sentencji postanowienia.