III SA/Gd 756/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. H. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 8 czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonanie transportu drogowego z naruszeniem prawa postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Postanowieniem z dnia 20 września 2016 r., sygn. akt III SA/Gd 756/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę M. H. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 8 czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonanie transportu drogowego z naruszeniem prawa. Odpis postanowienia został doręczony stronie w dniu 4 października 2016 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, dalej: "p.p.s.a."), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, a w oparciu o § 3 omawianego artykułu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Stosownie zaś do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis w niniejszej sprawie wynosi 200 zł. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 17 sierpnia 2016 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania, adresowana do skarżącego, została dwukrotnie awizowana (w dniu 25 sierpnia 2016 r. i 2 września 2016 r.) oraz uznana za skutecznie doręczoną w trybie art. 73 p.p.s.a. z upływem dnia 8 września 2016 r. W zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 15 września 2016 r., skarżący nie uiścił należnego wpisu. Strona uiściła wpis w dniu 11 października 2016 r. oraz tego też dnia złożyła wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżący wskazał, że od dnia 22 sierpnia 2016 r. do dnia 10 września 2016 r. przebywał na urlopie wypoczynkowym w związku z czym zadośćuczynienie zarządzeniu Sądu w zakreślonym terminie było niemożliwe. Niezwłocznie po powrocie z urlopu skarżący uzupełnił brak formalny skargi poprzez uiszczenie wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek podlega oddaleniu. Jak stanowi art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718., dalej: "p.p.s.a."), czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Przy czym, zgodnie z treścią art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest zatem łączne spełnienie przesłanek ustanowionych w przepisach art. 86 i art. 87 p.p.s.a., tj. uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1) i dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4). W przedmiotowej sprawie niewątpliwie niedokonanie przez skarżącego czynności w terminie powoduje dla niego ujemne skutki w postaci odrzucenia skargi. Wniosek został złożony w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. Równocześnie z wnioskiem skarżący dokonał uchybionej czynności - uiścił wpis sądowy. Kolejno, należy zatem ocenić uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu. Skarżący twierdzi, że powodem niedopełnienia czynności nakazanych przez Sąd była jego nieobecność z uwagi na przebywanie na urlopie wypoczynkowym. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się - zgodnie z orzecznictwem i literaturą przedmiotu - z obowiązkiem do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, której skarżący nie mógł usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie przez skarżącego, że mimo całej staranności nie mógł on dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niego niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2007 r., II OSK 479/07, publ: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Do okoliczności faktycznych, które mogą uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu należy np. nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. wyrok NSA z dnia 3 sierpnia 2001r., sygn. akt I SA/Wr 676/99, publ: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Biorąc pod uwagę powyższe należy wskazać, że skarżący nie uprawdopodobnił zaistnienia po jego stronie braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W ocenie Sądu, przede wszystkim nagłe oraz nie dające się wcześniej przewidzieć zdarzenie, może stanowić uprawdopodobnienie, o którym wyżej mowa, przemawiające za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu. Urlop wypoczynkowy z całą pewnością do takich zdarzeń nie należy. Urlop bowiem nie jest sytuacją, nad którą nie da się zapanować ani też, której nie da się przewidzieć lub zaplanować. Trzeba podkreślić, uwzględniając okoliczności niniejszej sprawy, iż skarżący miał świadomość, że sprawa sądowa zainicjowana przez niego jest w toku oraz że może być w związku z tym kierowana do niego korespondencja. Świadczy o tym jednoznacznie fakt wskazany przez niego we wniosku, że po powrocie z urlopu skarżący udał się na pocztę, gdzie go poinformowano, że przesyłka została zwrócona do nadawcy. Skarżący jest przedsiębiorcą, którego obowiązuje podwyższony miernik starannego działania. Zatem powinien on tak zorganizować odbiór korespondencji podczas swojej nieobecności, aby móc jak najszybciej i najskuteczniej działać, a tym samym uniknąć negatywnych skutków zaniechań, zwłaszcza w czasie przebywania na urlopie wypoczynkowym. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, trudno jest uznać, że wyjazd na urlop wypoczynkowy stanowi okoliczność, która uprawdopodabnia brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Podmiot uczestniczący w obrocie gospodarczym, a także inicjujący postępowanie sądowe zobowiązany jest dochować staranności polegającej między innymi na takim zorganizowaniu swojej działalności, by wyjazdy oraz zdarzenia losowe dotykające osoby pełniące funkcje decyzyjne nie wpływały negatywnie na firmę. Skarżący, mając świadomość, że jego sprawa jest w toku, winien wykazywać większą dbałość w jej prowadzeniu. Skoro zaś skarżący wadliwie zorganizował swoją działalność, a przez to nie uzupełnił braków formalnych skargi w zakreślonym przez Sąd terminie, to należało uznać, że uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpiło z winy skarżącego (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 14 września 2010 r., III SA/Wa 664/10, publ: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Konkludując, Sąd uznał, że nie została spełniona podstawowa przesłanka do przywrócenia terminu, czyli kryterium braku winy w uchybieniu terminu. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.