III SA/Gd 828/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak, Sędziowie Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.), Sędzia WSA Jolanta Sudoł, Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Pobojewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2019 r. sprawy ze skargi G. K. na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji [...] z dnia 13 września 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy usunięcia punktów z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego oddala skargę. Na skutek stwierdzonego w dniu 26 marca 2018 r. naruszenia przez G. K. przepisów ruchu drogowego, polegającego na kierowaniu pojazdem w stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu, przypisano skarżącemu w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego 10 punktów. Sytuacja ta spowodowała, że doszło do przekroczenia przez skarżącego 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Skarżący w piśmie z dnia 21 sierpnia 2018 r., skierowanym do Komendanta Wojewódzkiego Policji, wniósł o usunięcie z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego 10 punktów , nałożonych w związku z popełnieniem przez niego wykroczenia w dniu 26 marca 2018 r. Wskazał, że nie został poinformowany o związanym z wykroczeniem wpisie tymczasowym 10 punktów do ewidencji. Nie został również pouczony, że w przypadku skazania otrzyma 10 punktów. Nie pouczono go o posiadanej liczbie punktów w dniu wykroczenia oraz o tym, że spowoduje ona przekroczenie 24 punktów. Naruszono tym samym obowiązujące przepisy postępowania i narażono skarżącego na szkodę. Naruszenie art. 7 i 9 k.p.a. w zw. z art. 130 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym uniemożliwiło skarżącemu obronę w sprawie o wykroczenie i skorzystanie z kursu doszkalającego w odpowiednim czasie. Komendant Wojewódzki Policji czynnością z dnia 13 września 2018 r. nr [...] uznał, że przypisana liczba 26 punktów wynika z faktu popełnienia przez skarżącego wszystkich naruszeń, czym w istocie odmówił usunięcia z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego kwestionowanego wpisu. Wskazał, że zgodnie z art. 130 ustawy z dnia 20 marca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, natomiast zasady jej prowadzenia i punktowania za popełnione wykroczenia reguluje rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego. Wpisu ostatecznego dokonuje się, jeżeli naruszenia zostaną stwierdzone prawomocnym wyrokiem sądu o warunkowym umorzeniu postępowania , mandatem karnym albo orzeczeniem organu orzekającego w sprawie o naruszenie w postępowaniu dyscyplinarnym. Przed wydaniem takiego rozstrzygnięcia do ewidencji wprowadza się , niezwłocznie po ujawnieniu naruszenia, wpis tymczasowy . Zawiera on informacje o liczbie punktów , które zostaną ostatecznie przypisane w przypadku potwierdzenia naruszenia tym rozstrzygnięciem. Od dnia 17 maja 2017 r. do dnia 26 marca 2018 r. skarżący popełnił pięć wykroczeń o łącznej liczbie 26 punktów, a wpisy ich dotyczące są wpisami ostatecznymi. Skarżący G. K. w dniu 15 października 2018 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie wpisu do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Zarzuty skierowane zostały do okoliczności związanych z dokonaniem wpisu 10 punktów do ewidencji kierowców w związku ze zdarzeniem z dnia 26 marca 2018 r., lecz z uwagi na dokonane wezwanie Komendanta Wojewódzkiego Policji do usunięcia tego wpisu i odmowę usunięcia tego wpisu czynnością Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 13 września 2018 r., skargę należy uznać za wniesioną na czynność z dnia 13 września 2018 r. Skarżący, wnosząc o uchylenie zaskarżonej czynności lub o stwierdzenie jej bezskuteczności zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj. naruszenie: 1. art. 9 k.p.a. w zw. z § 2 i 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego poprzez niepoinformowanie i brak pouczenia skarżącego jako osoby podejrzanej o popełnienie wykroczenia o okoliczności prawnej mającej wpływ na jego prawa i obowiązki w postaci wysokości punktów karnych związanych z wykroczeniem z art. 87 § 1 k.w. oraz o skutkach prawnych wpisu tymczasowego i wpisu ostatecznego, o których mowa w art. 130 ustawy Prawo o ruchu drogowym w brzmieniu sprzed 4.06.2018 roku, co skutkowało wyrażeniem przez skarżącego pod wpływem istotnego błędu co do prawa zgody na dobrowolne poddanie się karze i skierowanie wniosku w trybie art. 58 § 1 k.p.w., 2. art. 10 § 1 k.p.a. poprzez niezapewnienie czynnego udziału skarżącego jako osoby, wobec której dokonano wpisu tymczasowego do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego w postępowaniu zakończonym dokonaniem czynności materialno-technicznej w postaci wpisu ostatecznego poprzez brak poinformowania o prowadzeniu postępowania z art. 130 ustawy Prawo o ruchu drogowym w brzmieniu sprzed 4.06.2018 r., 3. art. 9 k.p.a. oraz art. 10 § 1 k.p.a. poprzez niepoinformowanie i brak pouczenia skarżącego o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na czynność materialno-techniczną, jaką jest wpis punktów do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, co skutkowało uchybieniem przez skarżącego terminu do wniesienia skargi na tę czynność, 4. naruszenie art. 9 k.p.a. oraz art. 112 k.p.a. poprzez nieprawidłowe przeprowadzenie kontroli zaskarżonej czynności i naruszenie zasady informowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, a w szczególności poprzez niepoinformowanie o popełnionej pomyłce co do wybranego trybu zaskarżenia, co umożliwiłoby stronie dochowanie terminu do złożenia skargi do sądu administracyjnego, 5. art. 231 k.p.a. poprzez niewskazanie skarżącemu, że organ nie jest właściwy do rozpoznania skargi na czynność materialno-techniczną, tj. wpis punktów do ewidencji i poprzez brak wskazania, że właściwym do jej rozpoznania jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, co skutkowało uchybieniem przez skarżącego terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że dopiero w dniu 2 lipca 2018 r. z wniosku organu Policji o wszczęcie postępowania w sprawie sprawdzenia kwalifikacji dowiedział się, że w związku z wykroczeniem z dnia 26 marca 2018 r. został dokonany wpis punktów do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Wcześniej nie wiedział, że w stosunku do niego dokonano wpisu tymczasowego, związanego ze zdarzeniem z dnia 26.03.2018 r. W dniu 26.03.2018 r. ok. godz. 7.00 skarżący został poddany kontroli drogowej , m.in. kontroli zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu, które wykazało zawartość alkoholu na poziomie 0,11 mg/l oraz 0,10 mg/l w wydychanym powietrzu, czyli mieściło się w granicach błędu urządzenia użytego do pomiaru. W trakcie kontroli skarżący nie został poinformowany o związanym z wykroczeniem tymczasowym wpisie do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego 10 punktów. Prowadzący czynności zaproponowali obwinionemu karę grzywny oraz zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres sześciu miesięcy, nie pouczając go, że w przypadku skazania otrzyma również 10 punktów. Skarżący wniósł skargę na czynności funkcjonariuszy Komendy Miejskiej Policji do Komendanta Wojewódzkiego Policji. Organ w piśmie z dnia 13.09.2018 r. wyjaśnił zasady dokonywania wpisu punktów karnych, nie zawarł jednak pouczenia o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Z kolei Komendant Miejski Policji odniósł się czynności kontroli drogowej i dalszych związanych z postępowaniem w sprawie o wykroczenia. Skarżący stwierdził, że każde działanie funkcjonariuszy Policji, czy to oparte na postępowaniu w sprawie o wykroczenia, czy też w postępowaniu administracyjnym, nakłada na organ obowiązek informowania i pouczania strony, wobec czego istniał obowiązek pouczenia skarżącego o grożących mu za wykroczenie punktach karnych. Skarżący zakwestionował czynności postępowania administracyjnego przeprowadzanego przez funkcjonariuszy na mocy art. 130 ustawy Prawo o ruchu drogowym w brzmieniu sprzed 4.06.2018 r., zakończone czynnością materialno-techniczną w postaci wpisu podnosząc, że zgodnie z art. 9 k.p.a. organy administracji publicznej są obowiązane do należytego wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Zgodnie z zasadą informowania organ obowiązany jest do informowania stron zarówno o przepisach prawa dotyczących postępowania, jak i o przepisach prawa materialnego dotyczących rozpatrywanej sprawy. Skarżący, który nie został pouczony o zastosowaniu art. 130 ustawy Prawo o ruchu drogowym pozostawał w mylnym wyobrażeniu co do swojej sytuacji prawnej, i, pomimo pomiaru alkoholu w granicach błędu urządzenia pomiarowego, nie podjął możliwej i realnej na tym etapie obrony, co skutkowało przyjęciem odpowiedzialności na gruncie prawa wykroczeń, a co za tym idzie - dokonaniem wpisu ostatecznego przez organ Policji. Ponadto skarżący na żadnym etapie postępowania nie został pouczony o możliwości wniesienia skargi do sądu , wskazania takiego brak też w przepisach ustawy, wobec czego terminowi do wniesienia skargi uchybił bez swojej winy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona czynność dotyczy zdarzenia z dnia 26 marca 2018 r., kiedy to skarżący został zatrzymany do kontroli drogowej i stwierdzono naruszenie przez niego przepisów ruchu drogowego. Z przepisu art. 130 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym ( tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1260 ) w brzmieniu z dnia zdarzenia wynika, że Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji. Zgodnie z § 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. z 2012 r., poz.488), zwanego dalej "rozporządzeniem", ewidencję prowadzi komendant wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce zamieszkania ewidencjonowanych. Istotne dla rozstrzygnięcia sprawy przepisy rozporządzenia brzmią następująco: § 2 1. Do ewidencji wpisuje się kierowcę, który kierując pojazdem silnikowym lub motorowerem, dopuścił się naruszenia przepisów ruchu drogowego, zwanego dalej "naruszeniem". 3. Do ewidencji wpisuje się naruszenia wraz z odpowiadającą im liczbą punktów, zgodnie z wykazem określonym w załączniku nr 1 do rozporządzenia. § 4 1. Wpisu ostatecznego do ewidencji dokonuje się, jeżeli naruszenie zostało stwierdzone prawomocnym: wyrokiem sądu, postanowieniem sądu o warunkowym umorzeniu postępowania, mandatem karnym albo orzeczeniem organu orzekającego w sprawie o naruszenie w postępowaniu dyscyplinarnym. 2. Przed wydaniem rozstrzygnięcia, o którym mowa w ust. 1, do ewidencji wprowadza się, niezwłocznie po ujawnieniu naruszenia, wpis tymczasowy. Wpis tymczasowy zawiera informację o liczbie punktów, które zostaną ostatecznie przypisane w przypadku potwierdzenia naruszenia tym rozstrzygnięciem. 3. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio wobec osoby podlegającej ewidencji, która w chwili dopuszczenia się naruszenia nie ukończyła 17 lat, jeżeli czyn podlega postępowaniu przed sądem rodzinnym. 4. Wpis tymczasowy staje się wpisem ostatecznym po stwierdzeniu naruszenia rozstrzygnięciem, o którym mowa w ust. 1. § 5. 1. Organ prowadzący ewidencję usuwa z ewidencji wpis tymczasowy, o którym mowa w § 4 ust. 2, jeżeli w postępowaniu w sprawie o naruszenie prowadzonym przez właściwy organ: 1) zastosowano art. 41 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń (Dz. U. z 2010 r. Nr 46, poz. 275, z późn. zm.3)); 2) osoba, której dotyczy wpis, została uniewinniona od zarzutu popełnienia naruszenia prawomocnym orzeczeniem; 3) stwierdzono, że: a) czynu nie popełniono albo brak jest danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie jego popełnienia, b) czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego, c) nastąpiło przedawnienie karalności, d) osoba, której dotyczył wpis, zmarła. 2. Organ prowadzący ewidencję usuwa z ewidencji wpis ostateczny, jeżeli nastąpiło zatarcie ukarania (skazania) lub osoba wpisana do ewidencji zmarła. § 6. 1. Organ prowadzący ewidencję usuwa z ewidencji punkty przypisane na podstawie wpisu ostatecznego: 1) jeżeli wydano decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym, z wyjątkiem decyzji, o której mowa w art. 140 ust. 1 pkt 1, 1a lub 4 lit. b lub c ustawy; 2) w razie otrzymania informacji o pozytywnym wyniku kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji, o którym mowa w art. 114 ust. 1: a) pkt 1 lit. a ustawy, jeżeli sprawdzenie to obejmowało umiejętności praktyczne i wiedzę teoretyczną, b) pkt 1 lit. b albo pkt 2 ustawy; 3) jeżeli od dnia popełnienia naruszenia upłynął rok, chyba że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyłaby 24 punkty, a w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3 ustawy - 20 punktów; 4) w razie odbycia szkolenia, o którym mowa w art. 130 ust. 3 ustawy, z zastrzeżeniem § 8 ust. 4-6. Wpis do ewidencji jak też odmowa wykreślenia wpisu z ewidencji prowadzonej przez Komendanta Wojewódzkiego Policji stanowi czynność materialno- techniczną, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Mając powyższe na uwadze stwierdzenia wymaga, że - wbrew stanowisku skargi- czynność wpisu do ewidencji i jego wykreślenia z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego , dalej zwanej "ewidencją", nie są podejmowane w toku postępowania administracyjnego. Tymczasem skarżący zarzuca naruszenie zasad określonych przepisami kodeksu postępowania administracyjnego - art. 9 i art. 10 § 1 k.p.a. W art. 9 k.p.a. wskazano, że organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Z kolei art. 10 § 1 k.p.a. stanowi, że organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Z treści przywołanych przepisów jednoznacznie wynika, że obie zasady - tak zasada informowania stron, jak i zasada czynnego udziału strony w postępowaniu - mają zastosowanie do postępowania administracyjnego. W tej sytuacji ani wobec czynności związanych z prowadzeniem ewidencji, ani wobec czynności faktycznych podejmowanych w toku kontroli na drodze nie mają zastosowania wskazane w skardze przepisy art. 9 i art. 10 § 1 k.p.a. O ile Sąd dobrze odczytuje intencje skarżącego uważa on, że gdyby funkcjonariusze Policji udzielili mu w dniu 26 marca 2018 r. niezbędnych wskazówek i pouczeń, nie mogłoby dojść do wpisu 10 punktów do ewidencji, bowiem podjąłby on działania nakierowane na to, by nie został uznany za winnego popełnienia zarzucanego czynu. Jednak sądowoadministracyjna kontrola czynności materialno - technicznych wpisu do ewidencji czy odmowy wykreślenia wpisu nie jest dokonywana na takiej płaszczyźnie; nie podlegają ocenie tego sądu zachowania funkcjonariuszy Policji podczas kontroli na drodze czy też podczas innych sytuacji stwierdzenia przez nich naruszenia przez kierowcę przepisów ruchu drogowego. Nie podlegają takiej kontroli także czynności faktyczne dotyczące udzielania ( bądź nie udzielania) przez nich informacji czy pouczeń danemu kierowcy, w tym dotyczące także wpisu do ewidencji. Sądowoadministracyjna kontrola czynności dotyczących wpisu do ewidencji czy też odmowy wykreślenia z niej wpisu obejmuje swym zakresem jedynie prawidłowość tych konkretnych czynności. Wpisanie do ewidencji naruszenia wraz z odpowiadającą mu liczbą punktów zależy jedynie od tego, czy ujawnione zostało naruszenie przez kierowcę przepisów ruchu drogowego i czy naruszenie to zostało następnie stwierdzone wyrokiem sądu, postanowieniem sądu o warunkowym umorzeniu postępowania, mandatem karnym albo orzeczeniem organu orzekającego w sprawie o naruszenie w postępowaniu dyscyplinarnym. W przypadku skarżącego , na którego nie nałożono mandatu karnego, a o tym, czy w dniu 26 marca 2018 r. popełnił wkroczenie, miał rozstrzygnąć sąd , dokonano wpisu do ewidencji , który to wpis dotyczył informacji o liczbie punktów, które zostaną skarżącemu ostatecznie przypisane w przypadku potwierdzenia naruszenia orzeczeniem sądu, jak wynika z § 4 ust. 2 rozporządzenia. Liczba wpisanych punktów do ewidencji – 10 – jest zgodna z treścią wykazu określonego w załączniku nr 1 do rozporządzenia. W wykazie tym wskazano , że za kierowanie pojazdem mechanicznym w stanie po użyciu alkoholu lub środka podobnego do alkoholu – art. 87 § 1 k.w. - liczba punktów wynosi 10. Przekształcenie wpisu tymczasowego we wpis ostateczny następuje po stwierdzeniu naruszenia rozstrzygnięciem, o jakim mowa w § 4 ust. 1 rozporządzenia. Do takiej sytuacji doszło w niniejszej sprawie, bowiem skarżący prawomocnym wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego z dnia 18 kwietnia 2018 r., sygn. akt [...] został uznany za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu we wniosku o ukaranie , to jest tego, że w dniu 26 marca 2018 r., będąc w stanie po użyciu alkoholu kierował samochodem, czyli wykroczenia z art. 87 § 1 k.w., za co skazany został na karę grzywny oraz orzeczono wobec niego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 6 miesięcy. Brak było w tej sytuacji podstaw do usunięcia wpisu tymczasowego, bowiem nie zaistniały przesłanki z § 5 ust. 1 rozporządzenia. Usunięcie punktów przypisanych na podstawie wpisu ostatecznego związane jest natomiast z wydaniem decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami, pozytywnym wyniku kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji, upływu roku od popełnienia naruszenia czy też z odbyciem szkolenia, którego odbycie spowoduje zmniejszenie liczby punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Takie sytuacje w sprawie nie zachodziły i skarżący na nie się nie powoływał. Nadmienić należy, że odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i podlegających wpisowi tymczasowemu przekroczyła lub przekroczyłaby 24 ( § 8 ust. 6 rozporządzenia). Skarżącemu po popełnieniu przez niego naruszenia w dniu 26 marca 2018 r. przypisano 10 punktów co spowodowało , że suma punktów przekroczyła 24 , wobec czego nie mógłby on skorzystać z możliwości zmniejszenia ilości punktów poprzez odbycie szkolenia. Zarzuty dotyczące wadliwego działania organu, którego skutkiem była niemożność wniesienia skargi do sądu administracyjnego są , w ocenie Sądu, bezprzedmiotowe. Mając na uwadze powyższe Sąd, nie stwierdzając, by zaskarżona czynność materialno - techniczna Komendanta Wojewódzkiego Policji, dotycząca odmowy usunięcia z ewidencji 10 punktów przypisanych skarżącemu w związku ze zdarzeniem z dnia 26 marca 2018 r. naruszała prawo, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.