III SA/Gd 890/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie uznania świadczenia z funduszu alimentacyjnego za nienależnie pobrane odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A. M. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 września 2015 r. nr [...], którą organ utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 2 września 2015 r. uznającą kwotę 1.500 zł za nienależnie pobrane świadczenie z funduszu alimentacyjnego. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie egzekucji należności do czasu rozstrzygnięcia sprawy. Podała przy tym, że nie jest w stanie spłacić należności, gdyż uczy się i posiada orzeczenie o niepełnosprawności. Pracuje jedynie dorywczo. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie zajęło stanowiska w kwestii wstrzymania egzekucji zaskarżonej decyzji. Sad uznał, że zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie egzekucji należności stanowi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - zwanej dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Skarżący uprawniony jest do złożenia stosownego wniosku o udzielenie mu ochrony tymczasowej przez wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie bowiem z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Osoba wnioskująca o wstrzymanie wykonania decyzji jest obowiązana wykazać, że w konkretnej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 5 września 2008 r., sygn. akt II SA/Gd 652/08, LEX nr 477258; postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08, LEX nr 493672). Obowiązek ten polega na uprawdopodobnieniu zaistnienia takich sytuacji. Innymi słowy, uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu (decyzji) w całości lub w części winno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie zaskarżonej decyzji jest zasadne, a wywody zawarte we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinny zostać połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów (dokumentów) źródłowych potwierdzających prezentowaną przez stronę w tym zakresie argumentację (por. postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2009 r., sygn. akt II GSK 257/09, LEX nr 575347; postanowienie NSA z dnia 20 maja 2008 r., sygn. akt I FZ 229/08, LEX nr 478986). W rozpatrywanej sprawie skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności, które Sąd mógłby ocenić w odniesieniu do cytowanych wyżej przesłanek wstrzymania wykonania aktu. W ocenie Sądu fakt uczenia się oraz wykonywania dorywczych prac, nie mogą same w sobie przesądzać o wyrządzeniu znacznej szkody, czy trudnych do odwrócenia skutkach. Rozstrzygnięcie w kwestii wstrzymania wykonania decyzji nie przesądza o zasadności skargi. Wobec powyższego Sąd na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.