III SA/Gd 891/15

PostanowienieWSA w Gdańsku2015-12-22

Skład orzekający: Felicja Kajut

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie egzekucji należności z funduszu alimentacyjnego powinien zostać uwzględniony, jeśli skarżąca uprawdopodobniła jedynie fakt studiowania i dorywcze zatrudnienie jako podstawę do wstrzymania wykonania decyzji?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, uznając, że skarżąca nie uprawdopodobniła wystarczająco przesłanek określonych w art. 61 § 3 PPSA. Sam fakt studiowania i dorywczego zatrudnienia nie stanowi wystarczającej podstawy do stwierdzenia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Stan faktyczny
J. M. złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta o uznaniu 2.000 zł za nienależnie pobrane świadczenie z funduszu alimentacyjnego. Skarżąca wniosła o wstrzymanie egzekucji, podając, że studiuje i pracuje dorywczo, co uniemożliwia jej spłatę należności. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie uznania świadczenia z funduszu alimentacyjnego za nienależnie pobrane odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. J. M. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 września 2015r. nr [...], którą organ utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 2 września 2015 r. uznającą kwotę 2.000 zł za nienależnie pobrane świadczenie z funduszu alimentacyjnego. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie egzekucji należności do czasu rozstrzygnięcia sprawy. Podała przy tym, że nie jest w stanie spłacić należności gdyż jest osobą studiującą i pracuje jedynie dorywczo. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie zajęło stanowiska w kwestii wstrzymania egzekucji zaskarżonej decyzji. Sad uznał, że zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie egzekucji należności stanowi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - zwanej dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Skarżący uprawniony jest do złożenia stosownego wniosku o udzielenie mu ochrony tymczasowej przez wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie bowiem z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Osoba wnioskująca o wstrzymanie wykonania decyzji jest obowiązana wykazać, że w konkretnej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 5 września 2008 r., sygn. akt II SA/Gd 652/08, LEX nr 477258; postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08, LEX nr 493672). Obowiązek ten polega na uprawdopodobnieniu zaistnienia takich sytuacji. Innymi słowy, uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu (decyzji) w całości lub w części winno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie zaskarżonej decyzji jest zasadne, a wywody zawarte we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinny zostać połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów (dokumentów) źródłowych potwierdzających prezentowaną przez stronę w tym zakresie argumentację (por. postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2009 r., sygn. akt II GSK 257/09, LEX nr 575347; postanowienie NSA z dnia 20 maja 2008 r., sygn. akt I FZ 229/08, LEX nr 478986). W rozpatrywanej sprawie skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności, które Sąd mógłby ocenić w odniesieniu do cytowanych wyżej przesłanek wstrzymania wykonania aktu. W ocenie Sądu fakt studiowania oraz wykonywania dorywczych prac, nie mogą samie w sobie przesądzać o wyrządzeniu znacznej szkody, czy trudnych do odwrócenia skutkach. Rozstrzygnięcie w kwestii wstrzymania wykonania decyzji nie przesądza o zasadności skargi. Wobec powyższego Sąd na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło