III SA/Gd 892/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. W. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 12 maja 2017 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania dyscyplinarnego postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia 12 maja 2017 r., nr [...] Komendant Wojewódzki Policji, po rozpatrzeniu wniosku B. W. (zwanej dalej - "skarżącą") odmówił wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przeciwko mł insp. W. S., mł insp. R.K., asp. szt. J. W.. Podstawę prawą rozstrzygnięcia stanowił art. 135 ust. 1 pkt 1, art. 133 ust. 6 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1782 ze zm.). Skarżąca, pomimo prawidłowego pouczenia o prawie do wniesienia zażalenia od powyższego rozstrzygnięcia, złożyła na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej odrzucenie. Pełnomocnik organu wskazał, że skarżąca nie wyczerpała w pełni trybu odwoławczego, albowiem w terminie nie złożyła zażalenia na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania do Komendanta Głównego Policji. Jest to z kolei jednoznaczne z uprawomocnieniem się zaskarżonego postanowienia i wyklucza dalsze procedowanie w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy sąd administracyjny w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić - dopuszczalność drogi sądowej - gdyż jej brak wymaga odrzucenia skargi, stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej zwanej "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 pkt 2 i 3 p.p.s.a. kontrola sądu administracyjnego obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty oraz na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Niewątpliwe, strona skarżąca nie wyczerpała w pełni trybu odwoławczego, gdyż nie złożyła zażalenia na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania do Komendanta Głównego Policji, co zasadniczo wyklucza możliwość dalszego procedowania przez sąd administracyjny w odniesieniu do rozstrzygnięcia o charakterze pierwszo-instancyjnym. Niemiej trzeba podkreślić, że w orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że postępowania w sprawach dyscyplinarnych podlegają kognicji sądu administracyjnego tylko wtedy, gdy przepisy szczególne na to pozwalają (por. postanowienia NSA: z 31 maja 2012 r. sygn. akt I OSK 1067/12, z 12 lipca 2016 r. sygn. akt I OSK 1608/16 - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - orzeczenia.nsa.gov.pl). W odniesieniu do postępowań dyscyplinarnych dotyczących funkcjonariuszy Policji przepisem szczególnym, dopuszczającym kontrolę sądu administracyjnego jest art. 138 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2017 r. poz. 2067, ze zm.). Przepis ten stanowi, iż od orzeczenia oraz postanowienia kończącego postępowanie dyscyplinarne policjantowi przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Oznacza to, że tylko orzeczenie oraz postanowienie kończące postępowanie dyscyplinarne może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, wnoszonej przez policjanta. Wprawdzie w myśl art. 135 ust. 2 zdanie drugie ustawy o Policji na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego oraz na orzeczenie o umorzeniu tego postępowania pokrzywdzony może wnieść odpowiednio zażalenie lub odwołanie, w terminie 7 dni od dnia ich doręczenia. Jednakże postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego nie kończy takiego postępowania dyscyplinarnego, a dodatkowo rozstrzygnięcia wydawane w tego rodzaju sprawach nie mają charakteru administracyjnego. Z powyższego wynika więc, że na rozstrzygnięcie zarówno o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego, jak i na postanowienie utrzymujące je w mocy wydane na podstawie art. 135 ust. 2 ustawy o Policji, skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Zatem skarga skarżącej jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia