III SA/Gd 92/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. D. na decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia 27 grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty przypadającej do zwrotu postanawia: odrzucić zażalenie na postanowienie z dnia 4 kwietnia 2018 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną z dnia 16 marca 2018 r. sporządzoną w imieniu skarżącego K. D. przez pełnomocnika E. D. W uzasadnieniu wydanego postanowienia Sąd odnosząc się do regulacji zawartych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazał, że przedłożenie przez E. D. pełnomocnictwa udzielonego mu przez syna nie oznacza, że E. D. jest umocowany do dokonywania wszystkich czynności w toku prowadzonego postępowania sądowoadministracyjnego. Z art. 175 § 1 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika bowiem, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Sąd wskazał jednocześnie, że z akt rozpatrywanej sprawy nie wynika aby E. D. był osobiście uprawniony do sporządzenia skargi kasacyjnej. Przedmiotowe ustalenie przesądza o niedopuszczalności wniesionego środka odwoławczego. Odpis postanowienia z dnia 4 kwietnia 2018 r. wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka odwoławczego (ze wskazaniem wymogu sporządzenia zażalenia przez adwokata lub radcę prawnego – zob.: punkt 5 pisma zawierającego pouczenie) został pełnomocnikowi skarżącego doręczony w dniu 17 kwietnia 2018 r. (pismo przewodnie – k. 84 wraz z pouczeniami; potwierdzenie odbioru - k. 87 akt sądowych). W dniu 25 kwietnia 2018 r. pełnomocnik skarżącego E. D. wniósł pismo zatytułowane "sprzeciw – wniosek", które zostało uznane za osobiście sporządzone zażalenie na wyżej wskazane postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej wniesione z uchybieniem terminu (zob.: zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 maja 2018 r. – k. 98 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 194 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Z kolei art. 194 § 4 p.p.s.a. stanowi, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego Jednym z wyjątków od tej zasady jest sytuacja, gdy zażalenie sporządzone jest przez sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych, będącego stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 194 § 4 w zw. z art.175 § 2 p.p.s.a.). W kategorii wyjątku od powyższej zasady należy postrzegać także sytuację, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej (art. 194 § 4 w zw. z art.175 § 2a p.p.s.a.). Przepis art. 197 § 2 p.p.s.a. stanowi z kolei, iż do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Sąd wskazuje, że w sprawie niniejszej bezspornym jest fakt, że doręczenie pełnomocnikowi skarżącego odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej nastąpiło w dniu 17 kwietnia 2018 r. Siedmiodniowy, ustawowy termin na wniesienie zażalenia upływał zatem w dniu 24 kwietnia 2018 r. Zażalenie zostało przez pełnomocnika skarżącego wniesione w dniu 25 kwietnia 2018 r. (data stempla pocztowego na kopercie – k. 97 akt sądowych), stąd też jako spóźnione podlega odrzuceniu. Niezależnie od powyższego należy wskazać, że sporządzenie zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej przez osobę mającą kwalifikacje wymagane w wyżej wskazanym przepisie przesądza o jego dopuszczalności, natomiast wniesienie zażalenia z naruszeniem art. 194 § 4 p.p.s.a. czyni je niedopuszczalnym i podlegającym odrzuceniu. Niezachowanie przymusu adwokacko - radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej stanowi bowiem brak niepodlegający konwalidacji w trybie art. 49 p.p.s.a. W takiej sytuacji sąd zobligowany jest do odrzucenia wniesionego zażalenia bez wzywania do uzupełnienia braków (zob. w tej materii: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 września 2016 r., sygn. akt II FZ 513/16 oraz z dnia 20 marca 2012 r., sygn. akt I OZ 169/12; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie E. D. pomimo prawidłowego pouczenia o tym, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego (zob.: pkt 5 wyżej wskazanego powyżej pisma zawierającego pouczenie), złożył w imieniu syna zażalenie sporządzone osobiście. W okolicznościach niniejszej sprawy złożone zażalenie obarczone jest brakiem, który czyni je niedopuszczalnym. Pełnomocnik skarżącego nie jest bowiem adwokatem ani radcą prawnym, ani nie posiada kwalifikacji wymienionych w art. 175 § 2 – 2a p.p.s.a. W reasumpcji powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 194 § 2 i § 4 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. odrzucił wniesione zażalenie, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.