III SA/Gd 938/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak, Sędziowie Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.), Sędzia WSA Jolanta Sudoł, Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Pobojewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2019 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 1 września 2018 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry oddala skargę. Decyzją z dnia 20 kwietnia 2018 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 1 ust. 2, art. 2 ust. 3-5, art. 6 ust. 1, art. 89 ust. 1 pkt 1, art. 89 ust. 4 pkt 1 lit. a, art. 90 ust. 1 pkt 1, art. 91 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 165 ze zm.), zwanej dalej " ustawą", Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego wymierzył A Spółce z o.o. z siedzibą w B. karę pieniężną w wysokości 400.000 zł za urządzanie gier hazardowych – gier na automatach: Energy nr [...], Hot Fun nr [...], Turbo nr [...] i Turbo nr [...] bez koncesji w Salonie Gier B przy ul. L. [...] w K. Organ wskazał, że funkcjonariusze Urzędu Celno-Skarbowego w G. w dniu 26 października 2017 r. przeprowadzili w ww. lokalu kontrolę w zakresie przestrzegania przepisów prawa regulujących urządzanie i prowadzenie gier hazardowych. Opisane wyżej urządzenia były podłączone do sieci elektrycznej, włączone i gotowe do gry. Przeprowadzono oględziny urządzeń oraz eksperymenty procesowe polegające na odtworzeniu gier na poszczególnych automatach. Wykazały one losowy i komercyjny charakter gier urządzanych na kontrolowanych automatach, stanowiących urządzenia elektroniczne. Aby rozegrać grę, automaty należy zasilić środkami pieniężnymi. Po uruchomieniu gry obracające się na ekranie bębny zatrzymywały się samoczynnie, bez udziału grającego. Przy użyciu wygranych punktów można było rozpocząć kolejne gry, co oznacza, że automaty są przystosowane do realizacji wygranych rzeczowych w rozumieniu art. 2 ust. 3 w zw. z ust. 4 ustawy. W wyniku kontroli Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego wszczął z urzędu postępowanie w sprawie wymierzenia skarżącej kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach. Spółka twierdziła, że gry na urządzeniach nie mają charakteru czy elementu losowego – są to gry logiczne. Jako dowody w sprawie przyjęto między innymi protokół z ww. kontroli oraz opinie techniczne C. Nadto za dowody w postępowaniu uznane zostały ekspertyzy biegłego sądowego mgr. inż. W. K. z oględzin automatów Hot Fun Energy Vision nr [...] oraz Hot Fun Turbo Vision nr [...] z oprogramowaniem V. G. W opiniach tych wskazano, że gry mają charakter losowy, końcowy układ symboli na bębnach nie zależy od zręczności gracza ani od jego pamięci (spostrzegawczości). W grach można teoretycznie sprawdzić wyniki wszystkich rozgrywanych gier, jednak ze względu na ilość dostępnych kombinacji i sposób w jaki one są udostępnione graczowi, opcja ta jest w praktyce nieprzydatna. Ponadto wyniki wyświetlane przez automat nie są zgodne z udostępnionym wzorcem wyników, co decyduje o losowym charakterze gier. Zdaniem organu I instancji iluzoryczne jest twierdzenie strony, że gracz może w każdej chwili sprawdzić, jaki będzie następny układ symboli, a tym samym że gra ma charakter logiczny (pamięciowy), a nie losowy. Losowość gier należy rozumieć jako niemożliwość przewidzenia wyników gier w normalnych , a nie ekstremalnych warunkach. Wprowadzenie dodatkowego elementu, jakim jest teoretyczna możliwość przejrzenia i zapamiętania wszystkich układów symboli w opcji "Pomoc" ma jedynie stwarzać pozory zależności uzyskiwanego rezultatu gry od umiejętności gracza (pamięci i strategii). W niniejszej sprawie przebieg gier wskazuje na to, że na automatach urządzane były gry w rozumieniu art. 2 ust. 3 w zw. z ust. 4 ustawy, tj. o wygrane rzeczowe, w których gra zawiera element losowości. Skarżąca zorganizowała odpowiednie miejsce do zamontowania automatów, a następnie urządziła salon gier na automatach, w którym zainstalowała przedmiotowe automaty, przystosowała lokal do danego rodzaju działalności i utrzymywała automaty w stanie stałej aktywności. Skarżąca nie posiada i nie posiadała w dniu kontroli koncesji na prowadzenie kasyna wymaganej na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy. Tym samym urządzała gry na ujawnionych w dniu kontroli automatach, co powoduje, że podlega karze pieniężnej określonej w art. 89 ust. 1 i ust. 4 pkt 1 lit. a ustawy. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej decyzją z dnia 1 września 2018 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania spółki, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy powołał się na treść przepisów ustawy o grach hazardowych zawierających definicję gier hazardowych, gier na automatach, wygranej rzeczowej oraz określających zasady prowadzenia działalności w zakresie urządzania gier losowych, zakładów wzajemnych, gier w karty i gier na automatach oraz wskazał na przepis art. 89 ust. 1 pkt 2 oraz art. 89 ust.4 pkt 1 tej ustawy jako podstawy nałożenia kary pieniężnej we wskazanej wysokości. W ocenie organu wykonane przez kontrolujących czynności pozwoliły na ustalenie sposobu działania przedmiotowych urządzeń, dając podstawę do ich klasyfikacji do gier podlegających ustawie o grach hazardowych. Zdaniem organu odwoławczego organ I instancji w sposób wyczerpujący odniósł się w decyzji do dowodów z opinii technicznych o nr [...], nr [...] oraz nr [...]. Organ porównał dowody zaprezentowane przez stronę z dowodami z ekspertyz przeprowadzonych przez biegłego sądowego na automatach z oprogramowaniem V. G. Na podstawie porównania dowodów wyciągnął wnioski dotyczące prawidłowej kwalifikacji gier urządzanych na automatach; wykazał losowy charakter prowadzonych gier. Zdaniem organu odwoławczego dowodem mającym istotne znaczenie dla niniejszej sprawy był protokół z kontroli urządzania gier na automatach z dnia 26 października 2017 r. Stwierdzono, że gry były organizowane w celach komercyjnych, były prowadzone na urządzeniach elektronicznych, a także posiadały charakter losowy. Bezsporne jest , że automaty wyposażone były w akceptory banknotów i wrzutniki monet, zachęcające do gry klientów lokalu, w związku z czym gry miały charakter zarobkowy, bowiem generowały bezpośrednio przychody z uczestnictwa, jak i mogły wpływać na zwiększenie atrakcyjności lokalu. Przeprowadzone eksperymenty pokazały przebieg gier na przedmiotowych automatach i pozwoliły utwierdzić się w przekonaniu o zasadności podejrzenia, że gra na przedmiotowych urządzeniach jest grą na automacie w rozumieniu ustawy o grach hazardowych. Zgodnie z art. 64 ust 1 pkt 14 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej w ramach kontroli celno-skarbowej przysługuje uprawnienie do przeprowadzania w uzasadnionych przypadkach, w drodze eksperymentu, doświadczenia lub odtworzenia możliwości gry na automacie lub gry na innym urządzeniu. Nie ma więc przeszkód do korzystania w postępowaniu prowadzonym przez organy celno-skarbowe r z dowodu w postaci eksperymentu przeprowadzonego przez funkcjonariuszy. Organ I instancji uznał jako dowód w sprawie szereg dowodów, w tym oferowanych przez stronę, a nie istnieje nieograniczony obowiązek dowodzenia wszystkich okoliczności. Bezzasadne zatem były zarzuty dotyczące zaniechania dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z zakresu elektroniki i informatyki na okoliczność ustalenia charakteru gier na przedmiotowych urządzeniach. W sprawie jednoznacznie wykazano, że spółka urządzała poza kasynem gry na automatach, spełniające definicję z art. 2 ustawy o grach hazardowych, bez wymaganej koncesji, zatem nałożenie kary pieniężnej było zasadne, nie było natomiast podstaw do uchylenia decyzji i umorzenia postępowania, o co wnosiła spółka. A Spółka z o.o. z siedzibą w B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższą decyzję, wnosząc o uchylenie decyzji organów obu instancji i zarzucając: 1. błąd w zakresie ustaleń faktycznych poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że przedmiotowe urządzenia do gier logicznych klasy V. oferują gry na automatach w rozumieniu art. 2 ust. 3-5 ustawy, bowiem taka kwalifikacja prawna jest błędna, gdyż gry nie mają ani charakteru losowego, ani też żadnego losowego elementu, co wyklucza taką ich ocenę, 2. rażące naruszenie przepisu art. 89 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 4 pkt 1 lit. a ustawy, poprzez bezzasadne ich zastosowanie, to jest nałożenie kary za urządzanie gier na automatach, mimo że gry dostępne na urządzeniach zakwestionowanych przez organ mają charakter logiczny, a nie losowy, nie są zatem grami na automatach, których urządzanie wymaga koncesji, 3. rażące naruszenie art. 188 w zw. z art. 197 Ordynacji podatkowej poprzez odmowę uwzględnienia wniosku skarżącej o przeprowadzenie dowodu z opinii jednostki badającej, o której mowa w art. 23f ustawy, szczególnie gdy dowód ten zastąpiono opinią sporządzoną przez biegłego sądowego w ramach innego postępowania karno-skarbowego, tj. prowadzonego wobec innych urządzeń do gier, a więc opinią pozostającą bez związku z przedmiotem niniejszego postępowania. Skarżąca wniosła o przeprowadzenie dowodów z dokumentów załączonych do skargi wskazując, że ich treść ma zasadnicze znaczenie dla wydania prawidłowego orzeczenia w sprawie, a ich przeprowadzenie nie spowoduje przedłużenia postępowania. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że dla poparcia twierdzenia o nielosowym charakterze gier na przedmiotowych automatach skarżąca składała do akt opinie techniczne jednostki badającej, które zostały zignorowane w toku postępowania. Zdaniem skarżącej w trakcie eksperymentów przeprowadzonych przez funkcjonariuszy celno-skarbowych nie zbadano rzetelnie dostępnej w każdej grze sekcji "Pomoc" gdzie użytkownik może w dowolnej chwili sprawdzić wyniki gier przyszłych, rozegrać lub z nich zrezygnować. Możliwość ustalenia wyników gier przyszłych wyklucza prawidłowość ustalenia o losowym charakterze gier. Na nielosowy charakter gier urządzanych na kontrolowanych automatach wskazują ponadto załączone do skargi opinie rzeczoznawcy dr A. W. Opinie biegłego W. K. dotyczą innych urządzeń, niż kontrolowane w przedmiotowym postępowaniu. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Na rozprawie w dniu 21 lutego 2019 r. pełnomocnik skarżącej zarzucił ponadto, że choć kontrolę przeprowadzono w trybie karno-skarbowym, to protokół nie został sporządzony w procedurze karnej. Z treści protokołu nie wynika, jacy funkcjonariusze go sporządzili, brak jest także wskazania czasu kontroli. W treści protokołu wskazano, że kontrolowane automaty posiadały funkcję "generatora losowości", z czym skarżąca się nie zgadza. Taka funkcjonalność nie wynika z opinii biegłego K., wniosku takiego nie potwierdzają też ekspertyzy C w W. Zatrzymane urządzenia poprzez opcję "pomoc" dawały graczowi możliwość przewidzenia wyniku gry, a opcję tę pominięto w protokole kontroli. Organy powinny dopuścić dowód z opinii biegłego. Pełnomocnik organu oświadczył, że protokół został sporządzony w oparciu o przepisy ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej. W trakcie kontroli ustalono, że automaty posiadają element losowy niezależnie od dodatkowych funkcji. Skarżąca nie zwróciła się do Ministra Finansów o opinię na temat charakteru gier prowadzonych na automatach, a art. 23f ustawy wskazuje na to, kto jest uprawniony do przeprowadzenia badań, a nie wydawania opinii. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu były decyzje nakładające na skarżącą spółkę karę pieniężną na podstawie art. 89 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych ( Dz.U. z 2016 r., poz.471 ze zm.) , zwanej dalej "ustawą". Zgodnie z tym przepisem karze pieniężnej podlega urządzający gry hazardowe bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia. W myśl art.1 ust. 2 ustawy grami hazardowymi są gry losowe, zakłady wzajemne, gry w karty, gry na automatach. Wysokość kary pieniężnej wymierzanej w przypadku, o którym mowa w art. 89 ust.1 pkt 1 ustawy wynosi – w przypadku gier na automatach – 100 tys. zł od każdego automatu. Na skarżącą spółkę nałożona została kara pieniężna w wysokości 400.000 zł – za urządzanie gier hazardowych na czterech automatach poza kasynem gry, bez wymaganej koncesji. Fakt ten stwierdzono podczas kontroli przestrzegania przepisów prawa regulujących urządzanie i prowadzenie gier hazardowych , przeprowadzonej w oparciu o przepisy ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (tj. Dz.U. z 2016r., poz. 1947 ze zm.) w wyżej opisanym salonie gier w K. W myśl art. 54 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o KAS kontroli celno-skarbowej podlega przestrzeganie przepisów regulujących urządzanie i prowadzenie gier hazardowych, o których mowa w ustawie o grach hazardowych , a także zgodność tej działalności ze zgłoszeniem, udzieloną koncesją lub zezwoleniem oraz zatwierdzonym regulaminem oraz przestrzeganie przepisów w zakresie posiadania automatów do gier hazardowych. Organy uznały, że skarżąca spółka prowadziła działalność na przedmiotowych automatach niezgodnie z wymogami ustawy. W myśl art. 3 ustawy urządzanie gier losowych, zakładów wzajemnych, gier w karty i gier na automatach oraz prowadzenie działalności w tym zakresie jest dozwolone na podstawie właściwej koncesji, zezwolenia lub dokonanego zgłoszenia. Zgodnie natomiast z art. 14 ust.1 ustawy urządzanie gier na automatach jest dozwolone wyłącznie w kasynach gier na zasadach i warunkach określonych w zatwierdzonym regulaminie i udzielonej koncesji lub udzielonym zezwoleniu, a także wynikających z przepisów ustawy. Z przedłożonych akt administracyjnych nie wynika, by skarżąca spółka wykazała, że warunki te spełnia. Skarżąca w skardze podnosiła, że wadliwie ustalono stan faktyczny, bowiem zakwestionowane urządzenia nie są automatami do gier. Gry na tych urządzeniach mają nielosowy charakter, co potwierdzają opinie techniczne jednostki badającej, a przeprowadzone przez funkcjonariuszy celnych "eksperymenty" są nierzetelne. Opinie biegłego W. K. dotyczą zupełnie innych urządzeń, niż objęte niniejszym postępowaniem, a ponadto wadliwie odmówiono przeprowadzenia dowodu z opinii jednostki badającej. Odnosząc się do powyższych zarzutów dotyczących naruszenia przepisów postępowania stwierdzić należy, że przeprowadzony w trakcie kontroli eksperyment jest dowodem dozwolonym przez prawo. W ramach kontroli przysługuje bowiem uprawnienie m.in. do dokonywania oględzin, przeprowadzenia w drodze eksperymentu , doświadczenia lub odtworzenia możliwości gry na automacie lub gry na innym urządzeniu ( art. 64 ust.1 pkt 3 i 14 ustawy o KAS). Z opisu przeprowadzonego eksperymentu wynika, że w toku rozgrywanych gier bębny zatrzymywały się w sposób przypadkowy bez udziału gracza, który nie miał wpływu na grę. Na podstawie przebiegu eksperymentu stwierdzono, że w grach brak jest elementów zręcznościowych, wygrana zależy wyłącznie od rachunku prawdopodobieństwa, organizowane gry zawierały element losowości i spełniają przesłanki z art. 2 ust. 3 i 4 ustawy. Z zaskarżonej decyzji wynika, że dowodem mającym istotne znaczenie był protokół z przeprowadzonej kontroli. Zgodzić się należy z wyrażonym w decyzji tej stanowiskiem, że organy uprawnione są do czynienia własnych ustaleń , np. w drodze eksperymentu. Samo stwierdzenie przez funkcjonariuszy celnych organizowania gier na automatach znajdujących się w lokalu niespełniającym ustawowych warunków urządzania gier hazardowych , w sytuacji, gdy organizujący grę nie legitymuje się stosownym zezwoleniem , daje wystarczającą podstawę do przeprowadzenia eksperymentu , czyli do zbadania rodzaju urządzenia, jego funkcjonowania, a także do ewentualnego wykorzystania do organizowania gier , o których mowa w art. 2 u.g.h. (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 23 października 2013 r., sygn. akt III SA/Wr 545/13, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Pogląd ten jest aktualny także w niniejszej sprawie, bowiem funkcjonariusze stwierdzili urządzanie gier na automatach o wyglądzie automatów do gier hazardowych, a skarżąca nie przedłożyła zezwolenia na urządzanie i prowadzenie gier na automatach. Należy zgodzić się z wnioskiem płynącym ze stanowiska organu odwoławczego, że wynik przeprowadzonego eksperymentu pozwolił na pokazanie przebiegu gier prowadzonych na przedmiotowych automatach. Eksperyment i opis przebiegu gier ukazuje sposób wykorzystania tych konkretnych automatów i najlepiej odzwierciedla charakter rozgrywanych na nich gier. Sąd nie podziela stanowiska skarżącej, że wyniki eksperymentu są nierzetelne z powodu pominięcia przez funkcjonariuszy zasad gier i ich funkcjonalności zawartej w sekcji pomoc, w której użytkownik mógł sprawdzić wynik gry. Samo wskazanie w "zasadach gry", że urządzenie nie oferuje gier na automatach nie stanowi o charakterze tych gier. Istotne jest to, jak w istocie gry te funkcjonują, nie zaś to, jak ich funkcjonowanie jest opisane czy przedstawione. Gry na przedmiotowych automatach można było przeprowadzać bez użycia opcji pomoc i miały one element losowości , co wprost wynika z protokołu kontroli. Skarżąca twierdzi, że opcja pomoc pozwala graczowi na sprawdzenie, jaki będzie wynik gry, co decydować ma o tym, że nie mają one charakteru losowego; o charakterze gier decydować ma umiejętność zapamiętywania i spostrzegawczość grającego. Pamiętać jednak należy, że gra przebiega niezależnie od pamięci i spostrzegawczości grającego – jej wynik zależy od przypadkowego układu symboli, na który gracz nie ma żadnego wpływu , co ustalono w wyniku eksperymentu. Ponadto charakter gier oceniać należy przez pryzmat umiejętności przeciętnego gracza, nie zaś gracza obdarzonego ponadprzeciętną spostrzegawczością czy umiejętnością zapamiętywania. Prezentowana opcja pomoc ( przedstawiona na płycie) nie pozwala, w ocenie Sądu, przeciętnemu graczowi na zapamiętanie poszczególnych sekwencji i przewidzenie wyniku gier. Nawet podczas prezentacji tej opcji posłużono się urządzeniem utrwalającym poszczególne sekwencje. W kontrolowanej sprawie ustaleń dokonano na podstawie eksperymentu procesowego i były one wystarczające do jednoznacznego określenia charakteru gier rozgrywanych na przedmiotowych automatach. Ustalenia co do losowego charakteru gier (elementu losowości) dotyczyły stanu automatów w chwili kontroli i z perspektywy umiejętności przeciętnego gracza, z jakiej oceniać należy charakter gier. Nie było zatem podstaw do przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego. Bezzasadny jest też zarzut skargi dotyczący nie przeprowadzenia dowodu z opinii jednostki badającej. Jednostki badające nie są uprawnione do rozstrzygania o tym, czy gra na danym urządzeniu jest grą na automacie w rozumieniu ustawy o grach hazardowych. Zgodnie z art. 2 ust. 6 u.g.h. to minister właściwy do spraw finansów publicznych rozstrzyga, w drodze decyzji, czy gra lub zakład posiadające cechy wymienione w ust. 1-5 są grą losową, zakładem wzajemnym albo grą na automacie w rozumieniu ustawy. Takiej decyzji , zgodnie z art. 2 ust. 7a ustawy, nie wydaje się, jeżeli charakter gier na danym urządzeniu został ustalony w wyniku kontroli lub czynności procesowych przeprowadzonych zgodnie z odrębnymi przepisami przez organy Krajowej Administracji Skarbowej. Przedłożone przez skarżącą opinie techniczne C z siedzibą w W. nie dotyczą przedmiotowych automatów, a ponadto - na co wskazano powyżej – nie mogły rozstrzygać o charakterze gier. Sądowi wiadomo też z urzędu, że jednostce tej Minister Finansów cofnął upoważnienie do badań technicznych automatów i urządzeń do gier decyzją z dnia 19 lipca 2017 r. ( informacja zawarta w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 grudnia 2018 r., sygn. akt III SA/Kr 1121/18, publ. CBOSA). Opinie biegłego K., z których wynika, że opcja pomoc ma charakter iluzoryczny, bowiem odnalezienie aktualnego układu symboli jest bardzo czasochłonne, a po sprawdzeniu kolejności układów – układ symboli ulega zmianie, nie były sporządzane po oględzinach przedmiotowych automatów. Odnosząc się do zarzutów dotyczących wadliwości protokołu kontroli wskazać należy, że zgodnie z art. 81 ust.2 ustawy o KAS protokół sporządza się tak, aby z jego treści wynikało, kto, kiedy, gdzie i jakich czynności kontrolnych dokonał, kto i w jakim charakterze był przy nich obecny, co i w jaki sposób w wyniku tych czynności ustalono i jakie uwagi zgłosiły obecne osoby. Protokół z kontroli przeprowadzonej w dniu 26 października 2017 r. warunki te spełnia. Wymieniono w nim z imienia , nazwiska i funkcji funkcjonariuszy celno- skarbowych, datę kontroli, miejsce kontroli, rodzaj czynności kontrolnych , osoby obecne przy czynnościach kontrolnych i w jakim charakterze były obecne , co i w jaki sposób ustalono w wyniku czynności kontrolnych, treść uwag zgłoszonych przez osoby obecne przy kontroli. W tej sytuacji zarzuty skarżącej dotyczące wadliwości protokołu są chybione. Mając na uwadze powyższe Sąd doszedł do przekonania, że organy zgromadziły kompletny materiał dowodowy , pozwalający na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy oraz że na jego podstawie prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego, nakładając na skarżącą spółkę karę pieniężną w wysokości 400 000 zł ( po 100 000 zł od każdego automatu). Nie było też podstaw do przeprowadzenia dowodów wnioskowanych przez skarżącą spółkę. Nadmienić jedynie należy, że wysokość nałożonej kary nie była kwestionowana ( co do sposobu jej ustalenia ) i nie budzi też ona wątpliwości Sądu. Sąd, mając na uwadze treść art. 106 § 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie, oddalił wniosek skarżącej o dopuszczenie dowodów wskazanych w skardze. Wniosek dotyczył ekspertyz technicznych rzeczoznawcy A. W. Przedłożone ekspertyzy mają charakter opinii biegłego, a art. 106 § 3 p.p.s.a. nie daje podstaw do dopuszczenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym dowodu z dokumentu, który w istocie ma charakter opinii biegłego ( por. wyrok NSA w składzie siedmiu sędziów z dnia 25 września 2000 r. , sygn. akt FSA 1/00 , publ. ONSA 2001, nr 1 poz. 1, wyrok NSA z dnia 6 lutego 2008 r. sygn. akt II OSK 1932/06 , publ. CBOSA). Wobec powyższego Sąd, nie podzielając zarzutów skargi i nie stwierdzając naruszenia przez organy naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy ani naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 151 p.p.s.a oddalił skargę.