III SO/Gd 15/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. K. w przedmiocie wymierzenia Komendantowi Portu Wojennego kary grzywny z powodu nieprzekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi postanawia 1. wymierzyć Komendantowi Portu Wojennego grzywnę w kwocie 500 (pięćset) złotych, 2. oddalić żądanie zawarte w punkcie 2 wniosku. P. K. w piśmie z dnia 6 listopada 2012 r. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z wnioskiem o wymierzenie Komendantowi Portu Wojennego grzywny w wysokości jednokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu z powodu nieprzekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi. Nadto wniósł o zawiadomienie o naruszeniu powyższego obowiązku w trybie art. 55 § 3 p.p.s.a. organ nadrzędny tj. Dowódcę Marynarki Wojennej. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w dniu 11 września 2012 r. skarżący wniósł za pośrednictwem Komendanta Portu Wojennego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na niewykonanie prawomocnego wyroku tego sądu z dnia 15 marca 2012 r., sygn. akt III SA/Gd 427/12. Na potwierdzenie powyższego do wniosku dołączono kopie dowodu nadania skargi oraz zwrotnego potwierdzenia jej odbioru przez organ. Wynika z nich, że skarga wpłynęła do organu w dniu 13 września 2012 r. Organ winien był zatem przekazać skargę do tut. Sądu w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia, czego do dnia złożenia wniosku o ukaranie grzywną nie zrobił. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku doręczono organowi odpis wniosku P. K., zobowiązując go do udzielenia odpowiedzi. W odpowiedzi na wniosek organ w piśmie z dnia 29 listopada 2012 r. wniósł o jego oddalenie, zasądzenie kosztów postępowania ewentualnie zawieszenie postępowania w sprawie. Z uzasadnienia ww. pisma wynika, że odnosi się ono głównie do wniesionej przez P. K. skargi na niewykonanie wyroku sądu. W uzasadnieniu wniosku o zawieszenie postępowania wskazano na toczące się w Naczelnym Sądzie Administracyjnym postępowanie w sprawie o sygn. akt I OSK 863/12 ze skargi kasacyjnej Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] od wyroku WSA w Gdańsku z dnia 8 grudnia 2011 r. sygn. akt III SA/Gd 425/11. Ww. wyrokiem Sąd rozpoznał skargę P. K. na decyzję, którą orzeczono o jego zwolnieniu ze służby. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W pierwszej kolejności Sąd stwierdza, że nie znalazł podstaw do zawieszenia niniejszego postępowania. W myśl art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego. Wynik toczącego się w Naczelnym Sądzie Administracyjnym postępowania w sprawie o sygn. akt I OSK 863/12 nie ma żadnego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy będącej przedmiotem niniejszego postępowania. W świetle art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi; organ zaś zobligowany jest przekazać skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Niezastosowanie się do powyższego obowiązku uzasadniać może wymierzenie organowi przez sąd, na wniosek skarżącego, w trybie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 w/w aktu normatywnego grzywny w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 12 listopada 2012 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w trzecim kwartale 2012 r. (M.P. poz. 842) przeciętne wynagrodzenie miesięczne w trzecim kwartale 2012 r. wyniosło 3.510,22 zł. Wskazać należy, że wniosek o wymierzenie organowi grzywny wszczyna incydentalne postępowanie w ramach toczącego się już postępowania sądowoadministracyjnego. Wyłączną zaś materialnoprawną przesłanką wymierzenia grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków inicjowanych wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Co istotne, kwestia wymierzenia grzywny pozostawiona została uznaniu Sądu, który "może orzec o wymierzeniu organowi grzywny". Jak wskazuje się w piśmiennictwie (por. T. Woś [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 259) taka regulacja oznacza, iż sąd administracyjny podejmując rozstrzygnięcie w przedmiotowej kwestii powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ przypisanych obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi oraz to czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ swoim obowiązkom uczynił zadość. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, iż z akt sprawy tut. Sądu wynika, że przedmiotowa skarga wpłynęła do organu w dniu 13 września 2012 r., co wynika z dołączonej przez skarżącego do wniosku kserokopii zwrotnego potwierdzenia odbioru skargi przez organ – czemu ten nie zaprzecza. Zatem termin przekazania skargi do Sądu upłynął w dniu 15 października 2012 r., zaś organ przesłał ją dopiero w dniu 29 listopada 2012 r., dołączając ją do pisma będącego odpowiedzią na zobowiązanie Sądu z dnia 19 listopada 2012 r. Analiza zgromadzonych w sprawie dokumentów prowadzi do konkluzji, że skarga wraz z odpowiedzią na skargę nie została przekazana do sądu, mimo bezwzględnego obowiązku zakreślonego w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący prawidłowo bowiem wniósł w dniu 11 września 2012 r. skargę wyraźnie wskazując, że kieruje ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku i obowiązkiem organu było przekazanie jej do tutejszego Sądu, gdyż ocena w zakresie merytorycznym należy do kognicji sądu administracyjnego. Z powyższych względów Sąd, uznając argumenty podniesione we wniosku o wymierzenie grzywny za zasadne, jak również mając na uwadze wszystkie okoliczności sprawy, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 cytowanej ustawy wymierzył organowi grzywnę w kwocie 500 złotych uznając, że jest ona adekwatna do stopnia winy organu w niewykonaniu ciążącego na nim obowiązku, jak również, że spełni ona cele represyjne i prewencyjne. Odnośnie żądania zawartego w pkt 2 wniosku Sądu uznał, że nie zachodzą przesłanki do tzw. wystąpienia sygnalizacyjnego, o którym mowa w art. 55 § 3 ustawy p.p.s.a. Sąd stwierdził, że przekroczenie terminu do przekazania skargi jakie miało miejsce w niniejszej sprawie, przy uwzględnieniu, że przed rozpoznaniem wniosku skarga została przez organ do Sądu przekazana, nie daje podstaw do przyjęcia, że doszło w tym przypadku do rażącego naruszenia obowiązku o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a.