III SO/Gd 15/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 29 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. Z. o wymierzenie kary grzywny organowi z powodu nieprzekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi w sprawie ze skargi S. Z. na decyzję Dowódcy [...] z dnia 24 maja 2017 r., nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby i przeniesienia do rezerwy zarejestrowanej pod sygn. akt III SA/Gd 632/17 postanawia: oddalić wniosek o wymierzenie kary grzywny. Decyzją z dnia 24 maja 2017 r. nr [...] Dowódca [...] utrzymał w mocy decyzję nr [...] Komendanta [...] z dnia 6 marca 2017 r. dotyczącą zwolnienia marynarza, S. Z. z dalszego pełnienia służby przygotowawczej i przeniesienia do rezerwy. W dniu 20 czerwca 2017 r. S. Z. zaskarżył opisaną wyżej decyzję organu II instancji w drodze skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. (dowód: k. 4 akt sądowych) Skarga została nadana na adres organu i doręczona adresatowi w dniu 22 czerwca 2017 r. (dowód k. 5 akt sądowych ). W dniu 3 sierpnia 2017 r. S. Z. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z wnioskiem o ukaranie organu grzywną. Skarżący wskazał, że wymierzenie kary jest konieczne, ponieważ organ miał obowiązek przesłać do Sądu skargę do dnia 22 lipca 2017 r. Natomiast, jak ustalił skarżący, do Sądu jak dotąd nie trafiła ani jego skarga, ani też akta administracyjne sprawy dotyczące postępowania zakończonego decyzją Dowódcy [...] z dnia 24 maja 2017 r. nr [...]. Pismem z dnia 21 sierpnia 2017 r. Sąd zwrócił się do organu o ustosunkowanie się do wniosku strony w terminie 7 dni. Odpis wniosku wraz z ww. wezwaniem został doręczone pełnomocnikowi organu w dniu 31 sierpnia 2017 r. Pismem z dnia 7 września 2017 r. pełnomocnik organu poinformował Sąd, że skarga wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi została już przesłana do Sądu. Wyjaśniając powody dokonania tej czynności po dniu 22 lipca 2017 r., pełnomocnik organu wskazał, że w przedmiotowej sprawie zaistniała konieczność do złożenia reklamacji u operatora pocztowego, tj. [...], który w imieniu organu doręczał skarżącemu decyzję administracyjną nr [...] z dnia 24 maja 2017 r. W dacie złożenia przez skarżącego skargi na decyzję, operator nie przekazał bowiem jeszcze do organu zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji. Organ przesłał więc do Sądu skargę, odpowiedź na skargę i akta sprawy, niezwłocznie po rozpatrzeniu przez operatora zgłoszonej reklamacji. Do pisma dołączono kserokopię reklamacji z dnia 18 lipca 2017 r. oraz kserokopię zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017, poz. 1369, dalej jako p.p.s.a.) organ zobligowany jest przekazać skargę wniesioną za jego pośrednictwem do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania. Obowiązek ten obejmuje przekazanie skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią organu na skargę. W razie nieprzekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na nią w przepisanym terminie, stosownie do art. 55 § 1 p.p.s.a., Sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny za niedopełnienie opisanego obowiązku. Grzywna jest wymierzana przez Sąd w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. tj. do wysokości dziesięciokrotności przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, Podkreślenia wymaga, iż art. 55 § 1 p.p.s.a. nie obliguje Sądu do wymierzenia organowi grzywny w razie spełnienia wskazanych w nim przesłanek, a jedynie wprowadza fakultatywnie możliwość jej orzeczenia. Użycie przez ustawodawcę w powołanym przepisie wyrazu "może" każe przyjąć, że Sąd, wobec stwierdzenia uchybienia terminu do dokonania czynności określonej w art. 54 § 2 p.p.s.a. lub innych przepisach szczególnych, nie kieruje się automatyzmem w wymierzeniu grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Istnieją bowiem okoliczności, w których organ, pomimo ewidentnego opóźnienia w przekazaniu skargi, nie może ponosić tego rodzaju materialnej odpowiedzialności (por. postanowienie NSA z dnia 2 lipca 2013 r. sygn. akt I OZ 534/13). Za okoliczności takie w ocenie Sądu należy przede wszystkim uznać te, z których wynika, że bez winy organu przesłanie do Sądu kompletnych akt sprawy, nie było wcześniej obiektywnie możliwe. Reasumując, nie można więc a priori wykluczać istnienia okoliczności szczególnych, które przemawiać będą za oddaleniem wniosku o wymierzenie grzywny, pomimo stwierdzonego uchybienia. W przedmiotowej sprawie, przekazanie przez organ skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy nastąpiło w dniu 8 sierpnia 2017 r., a zatem po terminie, jednak w odstępie tylko kilku (5) dni od wystąpienia przez skarżącego o wymierzenie grzywny (3 sierpnia 2017 r.). Co istotne, nie było też skutkiem wniosku o wymierzenie grzywny. Z wnioskiem tym organ mógł zapoznać się bowiem dopiero w dniu 31 sierpnia 2017 r. Z powyższego wynika, że nieprzekazanie skargi w terminie nie miało na celu uniemożliwienia przeprowadzenia kontroli sądowej. Nie przedłużyło też toku postępowania. Skarga została bowiem niezwłocznie zarejestrowana przez Sąd (dnia 9 sierpnia 2017 r.), a termin jej rozpoznania został wyznaczony już na dzień 26 października 2017 r. Sąd postanowił o oddaleniu wniosku o ukaranie organu grzywną mając na uwadze przede wszystkim tą okoliczność szczególną, że spóźnienie organu wynikało z wcześniej podjętych przezeń działań naprawczych. Przed upływem terminu do przekazania dokumentów, pełnomocnik organu zauważył bowiem brak zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji, co wykluczało uznanie akt za kompletne, a także uniemożliwiało zajęcie stanowiska, co do terminowości wniesionej skargi. Jednocześnie organ uprawdopodobnił, że jeszcze przed upływem terminu do przekazania skargi, wystąpił do operatora pocztowego z reklamacją dotyczącą doręczenia skarżącemu decyzji [...] z dnia 24 maja 2017 r. nr [...]. Okoliczność, że operator pocztowy rozpatrzył reklamację już po tym terminie, nie może tym samym obciążać organu, również w wymiarze finansowym. Nieprzekazanie nadawcy zwrotnego potwierdzenia odbioru było bowiem okolicznością zawinioną przez operatora pocztowego. Postępowanie sądowe w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny może być wszczęte jedynie na wniosek skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 7 kwietnia 2008 r. II FPS 1/08 uznał, że wspomniany wniosek jest pismem wszczynającym odrębne postępowanie w rozumieniu art. 63 p.p.s.a. Na zasadzie art. 63 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze. Ze swej istoty jest to zatem postępowanie odrębne od postępowania sądowego. Przedmiotem niniejszego postępowanie nie jest bowiem ocena zgodności z prawem wskazanej w skardze decyzji, lecz wyłącznie ustalenie czy organ naruszył tryb przekazania skargi określony w art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a., a jeżeli tak, to, czy okoliczności towarzyszące temu naruszeniu uzasadniają konieczność wymierzenia kary. Zarzuty podniesione przez skarżącego we wniosku z dnia 3 sierpnia 2017 r., a dotyczące zaskarżonej decyzji, pozostają zatem bez znaczenia dla dokonanej wyżej przez Sąd oceny podstaw prawnych i zasadności wymierzenia organowi grzywny za spóźnienie w przekazaniu skargi S. Z. zarejestrowanej pod sygn. akt III SA/Gd 632/17. Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym stanie sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 151 w zw. z art. 63 § 3 ustawy p.p.s.a. oddalił wniosek skarżącego nie znajdując podstaw do przypisania organowi winy w uchybieniu terminu do przekazania skargi.