III SO/Gd 2/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. F. w przedmiocie wymierzenia Rektorowi Uniwersytetu grzywny z tytułu przekazania niekompletnych akt postanawia: zawiesić postępowanie. Pismem z dnia 6 lipca 2018 r. J. F. wniosła o wymierzenie Rektorowi Uniwersytetu grzywny z tytułu przekazania Sądowi niekompletnych akt w sprawie ze skargi z dnia 30 kwietnia 2016 r. na decyzję Rektora Uniwersytetu z dnia 15 marca 2016 r. utrzymującą w mocy decyzję Dziekana Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu z dnia 19 stycznia 2016 r. o skreśleniu jej z listy studentów (sygn. akt III SA/Gd 588/16). Postanowieniem z dnia 3 września 2018 r., sygn. akt III SO/Gd 20/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił powyższy wniosek. W uzasadnieniu wskazano, że poza sporem pozostawała niekompletność przekazanych Sądowi przez organ uczelni akt administracyjnych. W konsekwencji też, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 7 czerwca 2017r., III SO/Gd 53/16, nałożył na Rektora Uniwersytetu grzywnę. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 1 września 2017 r., I OZ 1272/17, oddalił zażalenie na to postanowienie. Wyrokiem z dnia 12 lipca 2018r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku rozpoznał skargę J. F. w sprawie III SA/Gd 588/16, uchylając zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą. W uzasadnieniu tego wyroku podniesiono m.in., że organ nie powoływał się na argumentację inną, niż wynikającą z przesłanych dokumentów. Sąd orzekający w zaistniałej sytuacji procedował na podstawie przedłożonych akt administracyjnych, mimo podjęcia czynności zmierzających do ich uzupełnienia. Tym samym, Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie na stanie faktycznym, wynikającym z przedstawionych przez organ akt sprawy (art. 133 § 1 p.p.s.a.). Mając na uwadze powyższe okoliczności niedopuszczalne jest domaganie się przez skarżącą ponownego nałożenia grzywny. Zatem wniosek podlegał odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie wywiodła J. F., a w jej uzasadnieniu podniesiono, że od czasu wydania postanowienia z 9 czerwca 2017 r. o wymierzeniu organowi grzywny z powodu nieprzekazania do WSA w Gdańsku kompletnych akt sprawy upłynął okres ponad roku (licząc zaś od czasu uprawomocnienia się tego orzeczenia – minęło 10 miesięcy), a brakujące dokumenty, niezbędne do rzetelnego, a tym samym sprawiedliwego rozpoznania sprawy III SA/Gd 588/16 w dalszym ciągu nie zostały przekazane do Sądu. Z treści wniosku skarżącej jednoznacznie wynikało, że przyczyną jego złożenia było dalsze niewywiązywanie się przez organ z ciążącego na nim ustawowego obowiązku przedłożenia sądowi kompletnych akt sprawy określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. Doszło więc do powstania nowej sprawy, odmiennej przedmiotowo względem sprawy rozpoznanej przez WSA w Gdańsku w postępowaniu o sygn. akt III SO/Gd 53/16 – przedmiotem kolejnego wniosku skarżącej była bowiem dalsza opieszałość organu. Jako podstawę prawną odrzucenia rzeczonego wniosku Sąd podał art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. lecz w uzasadnieniu nie wyjaśnił z jakiego konkretnie powodu uznał wniosek skarżącej za niedopuszczalny. Odwoływanie się przez Sąd do faktu wcześniejszego prawomocnego ukarania organu za niedopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. byłoby uzasadnione jedynie wówczas, gdyby Sąd odrzucił wniosek skarżącej na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., a nie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Poza tym, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem ponowny wniosek o wymierzenie grzywny organowi w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. nie może być uznany za niedopuszczalny w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 4 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. tylko dlatego, że grzywna ta została organowi już raz wymierzona, skoro organ nadal nie wywiązuje się z obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Argument Sądu, polegający na odwołaniu się do okoliczności zaistniałych w sprawie III SA/Gd 588/16, jest nieuprawniony. Jeżeli zdaniem sądu wniosek skarżącej należało odrzucić z uwagi na fakt, że Sąd wydał już wyrok w sprawie III SA/Gd 588/16 i na skutek tego bezprzedmiotowym stało się żądanie, aby organ uzupełnił akta sprawy, to takie założenie Sądu było błędne z uwagi na fakt, że postępowanie sądowoadministracyjne jest dwuinstancyjne, więc nie można było uznać, że skutkiem wydania orzeczenia przez WSA była bezprzedmiotowość wniosku skarżącej o zdyscyplinowanie organu przez wymierzenie mu grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Skarżąca tymczasem wniosła skargę kasacyjną do NSA od tego wyroku. W tej sytuacji w pełni aktualna pozostaje potrzeba dysponowania kompletnymi aktami w postępowaniu sądowoadministracyjnym, aby możliwe było sprawiedliwe rozstrzygnięcie sprawy. Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2018 r., sygn. akt I OSK 4215/18 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 3 września 2018 r., sygn. akt III SO/Gd 20/18 i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA w Gdańsku. W uzasadnieniu wskazano, że skarga kasacyjna ma usprawiedliwione podstawy, ponieważ w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji nie wyjaśnił, co – jego zdaniem – było przyczyną niedopuszczalności wniosku wniesionego w niniejszej sprawie, mimo takiego obowiązku wynikającego z art. 141 § 4 p.p.s.a. Jest to uchybienie przepisom postępowania, które może mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.), ponieważ uniemożliwia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu kontrolę instancyjną zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 punkt 1 p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W realiach rozpatrywanej sprawy zachodzi podstawa do zawieszenia postępowania w oparciu o wyżej wskazaną regulację, gdyż wydanie orzeczenia w sprawie o sygnaturze akt I OSK 3963/18 (sprawa ze skargi kasacyjnej J. F. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 lipca 2018 r. sygn. akt III SA/Gd 588/16) ma znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy zainicjowanej wnioskiem skarżącej o wymierzenie organowi grzywny z powodu przekazania niekompletnych akt. Należy wskazać, że w uzasadnieniu zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 lipca 2018 r. sygn. akt III SA/Gd 588/16 wskazano wprost, że sąd pierwszej instancji oparł swoje rozstrzygnięcie na stanie faktycznym, wynikającym z przedstawionych przez organ akt sprawy. W sprawie nie było przy tym kwestionowane, iż przekazane przez organ akta administracyjne są niekompletne. Sąd wskazał jednakże, że organ nie powoływał się na argumentację inną, niż wynikającą z przesłanych dokumentów. W zaistniałej sytuacji WSA w Gdańsku musiał procedować na podstawie przedłożonych akt administracyjnych, mimo podjęcia czynności zmierzających do ich uzupełnienia. Przez akta sprawy należy rozumieć pełną dokumentację stanowiącą dowód przeprowadzonych przez organy orzekające i strony czynności prawnomaterialnych i procesowych pozwalających na kontrolę prawidłowości ustaleń poczynionych w sprawie przez organy prowadzące postępowanie administracyjne. Akta te muszą również pozwalać na ocenę zarzutów zawartych w skardze i w rezultacie na kontrolę zgodności z prawem podjętego rozstrzygnięcia. Konieczne jest podkreślenie, że stosowanie środka dyscyplinująco-represyjnego, o którym mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. możliwe jest tak długo dopóki brak kompletnych akt sprawy uniemożliwia dokonanie rozstrzygnięcia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał nadesłane przez organ akta administracyjne za wystarczające, by rozpoznać istotę sprawy i wydać wyrok z dnia 12 lipca 2018 r. sygn. akt III SA/Gd 588/16. Gdyby doszło do podważenia tej oceny przez Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrujący skargę kasacyjną, należałoby uznać za dopuszczalne ponowne ukaranie organu grzywną za nienadesłanie kompletnych akt administracyjnych. Natomiast uznanie przez Naczelny Sąd Administracyjny, że akta administracyjne sprawy przekazane przez organ w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 588/16 były wystarczające do oceny zarzutów zawartych w skardze i umożliwiały kontrolę zgodności z prawem podjętych przez organy rozstrzygnięć, stanowić będzie negatywną przesłankę, uniemożliwiającą wymierzenie Rektorowi Uniwersytetu grzywny z powodu przekazania niekompletnych akt. W tym stanie sprawy, uznając, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy uzależnione będzie od rozstrzygnięcia sprawy ze skargi kasacyjnej wniesionej od wyroku z dnia 12 lipca 2018r. sygn. akt III SA/Gd 588/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 125 § 1 punkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.