III SO/Gd 24/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku C. W. w przedmiocie wymierzenia Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych grzywny z powodu nieprzekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia wymierzyć Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych grzywnę w kwocie 1000 ( jeden tysiąc ) złotych. W piśmie z dnia 6 marca 2010 r. C. W. wniósł o wymierzenie Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych grzywny z powodu nieprzekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Odpis wniosku z wezwaniem do złożenia nań odpowiedzi doręczono ZUS w dniu 7 maja 2010 r. ( k. [...] akt). Skarga C. W. zawarta w piśmie z dnia 19 maja 2009 r., złożona bezpośrednio w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku na decyzję ZUS z dnia 29 października 2004 r. o przyznaniu renty, została przekazana według właściwości do Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. Inspektorat [...] – Śródmieście, mieszczącemu się przy ul. [...] w G. pismem przewodnim z dnia 3 czerwca 2009 r., które wpłynęło do w/w organu w dniu 9 czerwca 2009 r.( z.p.o. pisma przy piśmie [...] z dnia 3 czerwca 2009 r.). W dniu 27 sierpnia 2010 r. ( data stempla pocztowego ) wpłynęło pismo ZUS Oddziału w G. z dnia 26 sierpnia 2010 r. skierowane do spraw o sygn. akt III SO/Gd 13/10 oraz III 017/30/10, którym organ w żaden sposób nie odniósł się merytorycznie do treści wniosku skarżącego o wymierzenie organowi grzywny, lecz do spraw dotyczących merytorycznej oceny decyzji ZUS z dnia 29 października 2004 i 24 lipca 2001 r. Także wniosek o zawieszenie postępowania, zawarty w treści pisma organu, nie dotyczył zawieszenia niniejszego postępowania. Postanowieniem z dnia 3 września 2010 r. Sygn. akt III SO/Gd 13/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł o wymierzeniu Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w G. grzywny w kwocie 1000 ( jeden tysiąc ) złotych uznając, że zachodziły w sprawie przesłanki do wymierzenia organowi grzywny na mocy art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zażalenie na to postanowienie złożył C. W., jak również Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 19 listopada 2010 r. sygn. akt I OZ 871/10 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku. W uzasadnieniu wyroku wskazano, że w świetle zawartości akt nie można podzielić stanowiska tut. Sądu, że skarga C. W. w dniu 9 czerwca 2009 r. została doręczona Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G., skoro w istocie przesłana została do podległej temu Oddziałowi terenowej jednostki organizacyjnej Zakładu, jaką jest Inspektorat G. – [...]. Brak było zatem podstaw by uznać, że skarga C. W. doręczona została do ZUS Oddział w G. w dniu 9 czerwca 2009 r. W takiej sytuacji nie można temu organowi czynić zarzutu, że nie wykonał obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. W konsekwencji też brak było podstaw, by uznać, że wystąpiły w sprawie przesłanki do zastosowania art. 55 § 1 p.p.s.a. i wymierzenia organowi grzywny, o której mowa w art. 154 § 6 tej ustawy. Zarządzeniem z dnia 17 marca 2011 r. pełnomocnik Zakładu Ubezpieczeń Oddział w G. został wezwany do przesłania akt administracyjnych, w tym również skargi C. W. z dnia 19 maja 2009 r. z potwierdzeniem daty jej przekazania przez ZUS Oddział w G. Inspektorat [...] – Śródmieście ul. [...], do siedziby Oddziału mieszczącej się przy ul. [...] w G. W odpowiedzi na powyższe organ przesłał akta administracyjne, które nie zawierają przedmiotowej skargi, nie wskazano również daty przekazania skargi do siedziby Oddziału. Wskazać przy tym należy, że aktach administracyjnych znajduje się pismo pełnomocnika organu z dnia 21 września 2010 r. znak: [...] skierowane do Inspektoratu ZUS w G. - Śródmieściu Wydział świadczeń Emerytalno-Rentowych, w którym znalazła się prośba o odszukanie pisma z WSA w Gdańsku z dnia 3 czerwca 2009 r., do którego była dołączona skarga C. W. z dnia 19 maja 2009 r. ( akta administracyjne tom 5 karty nienumerowane, k. 202 akt sadowych ). W piśmie stwierdzono, że : " Skarga do chwili obecnej nie została w żaden sposób załatwiona, ani nie została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z odpowiedzią i aktami sprawy". W piśmie stwierdzono również, że ponownie kopię skargi C. W. tutejszy Sąd przesłał do Wydziału Obsługi Prawnej Oddziału ZUS w G. w dniu 7 maja 2010 r., który przesłał ja do Inspektoratu przy ul. [...] w G. W aktach sprawy brak jest odpowiedzi Inspektoratu na powyższe pismo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Postępowanie przed sądami administracyjnymi prowadzone jest zaś na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwana p.p.s.a. Sąd ponownie rozpoznający sprawę z mocy art. 190 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi związany jest wykładnią prawa dokonaną w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 listopada 2010 r. sygn. akt I OZ 871/10. Zgodnie z art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi; organ zaś zobligowany jest przekazać skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Niezastosowanie się do powyższego obowiązku uzasadniać może wymierzenie organowi przez sąd, na wniosek skarżącego, w trybie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 w/w aktu normatywnego grzywny w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów ( wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2010 r., według komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2011 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2010 r. (M. P. z 2011 r. Nr 11, poz. 120) wynosiła 3 224, 98 zł). W orzecznictwie sądów administracyjnych przeważa pogląd wskazujący, że regulacja zawarta w art. 55 § 1 ustawy zmierza do dyscyplinowania organów administracji publicznej, co oznacza, że wymierzenie grzywny jest środkiem służącym realizacji celu jakim jest przekazanie skargi wraz z aktami Sądowi. ( por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2007 r., Sygn. akt I OSK 2015/06). Przechodząc do konkretnych okoliczności niniejszej sprawy wskazać należy, że skarga C. W. na decyzję ZUS z dnia 29 października 2004 r. o przyznaniu renty zawarta w piśmie z dnia 19 maja 2009 r. została złożona bezpośrednio w tutejszym Sądzie, który przy piśmie z dnia 3 czerwca 2009 r. przekazał tę skargę, zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. według właściwości do ZUS Oddział w G. Inspektorat [...] – Śródmieście, mieszczącemu się przy ul. [...] w G. W/w pismo wraz ze skargą wpłynęło do tego organu w dniu 9 czerwca 2009r. Z kolei w toku postępowania kopia skargi C. W. została przesłana do Wydziału Obsługi Prawnej Oddziału ZUS w G. w dniu 7 maja 2010 r. Z dokonanych w oparciu o akta sprawy oraz akta administracyjne ustaleń wynika bezspornie, że skarga C. W. z dnia 19 maja 2009 r. do dnia rozpoznawania wniosku nie została przez ZUS Oddział w G. do tutejszego Sądu przekazana, co stanowi przeszkodę w jej rozpoznaniu. Jakkolwiek nie można wskazać daty, w której skarga wpłynęła do siedziby Oddziału ZUS w G., to jednak Wydział Obsługi Prawnej ZUS Oddział w G. i reprezentujący organ w niniejszej sprawie pełnomocnik wiedzieli od długiego czasu o fakcie wniesienia skargi na decyzję ZUS z dnia 29 października 2010 r., co wynika z przesłanej do Sądu odpowiedzi na skargę z dnia 26 sierpnia 2010 r., w której pełnomocnik organu odnosi się wprost do skargi C. W. na decyzję ZUS z dnia 29 października 2004r. Również z treści pisma pełnomocnika organu z dnia 21 września 2010 r. skierowanego do Inspektoratu ZUS w G. - Śródmieściu wynika wprost, że zdawał on sobie sprawę z faktu, że przekazana przez Sąd według właściwości skarga nie została przekazana do Sądu z odpowiedzią i aktami sprawy. Warto też zauważyć, że organ nigdy nie udzielił odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny. Analiza zgromadzonych w sprawie dokumentów prowadzi do konkluzji, że skarga C. W. nie została przekazana do sądu mimo bezwzględnego obowiązku zakreślonego w art. 54 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przy czym należy stwierdzić, że skarżący prawidłowo wskazał w niej, że jest ono skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, zatem obowiązkiem organu było przekazanie jej do Sądu. Zdaniem Sądu nie może nieprzesłania skargi do Sądu tłumaczyć fakt, że została ona przesłana najpierw do Inspektoratu ZUS w G. – [...], nie zaś bezpośrednio do siedziby Oddziału. Obowiązkiem Inspektoratu było przekazanie pisma Sądu wraz ze skargą osobie bądź komórce organizacyjnej oddziału zajmującej się obsługa prawna urzędu. Z kolei – jako że Inspektorat jest jednostką podległą Oddziałowi ZUS w G., ten ponosi odpowiedzialność za jego sprawne działanie. Na koniec należy zauważyć, że podmiot wnoszący skargę nie może ponosić ujemnych konsekwencji braku sprawnego działania urzędu i być pozbawiony możliwości rozpoznania złożonej przez siebie skargi w sytuacji, gdy organ ociąga się z jej przekazaniem. Z powyższych względów Sąd, uznając argumenty podniesione we wniosku o wymierzenie grzywny za zasadne, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 cytowanej ustawy wymierzył organowi grzywnę w kwocie 1000 złotych. Wysokość orzeczonej grzywny Sąd przyjął mając na uwadze wszystkie okoliczności sprawy, w tym nieprzesłanie przez organ do dnia dzisiejszego skargi wraz z odpowiedzią pomimo trwającego od maja 2010 r. postępowania, jak również - zdyscyplinowanie organu do przestrzegania swoich obowiązków w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sąd uwzględnił jako okoliczność łagodzącą fakt, że w tutejszym Sądzie, jak również w Sądzie Okręgowym – Sądzie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w G. z siedzibą w G. toczy się wiele spraw, których przedmiotem są skargi i odwołania wnoszone przez C. W., co mogło przyczynić się do powstania sytuacji jaka zaistniała w niniejszej sprawie.