III SO/Gd 7/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. W. o wymierzenie Dyrektorowi Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddziału Regionalnego grzywny z powodu nieprzekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi p o s t a n a w i a oddalić wniosek K. W. złożyła w dniu 6 sierpnia 2006r. wniosek na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, domagając się wymierzenia Dyrektorowi Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 w/w ustawy. Z uzasadnienia wniosku wynika, że wniesione przez wnioskodawczynię do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pisma z dnia 10 marca 2006r. oraz z 10 czerwca 2006r. o wymierzenie grzywny organowi administracji w związku z niewykonaniem wyroku sądu, zostały przez ten sąd niezwłocznie przesłane do organu - Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej i. Z informacji uzyskanych przez stronę, do dnia 28 lipca 2006r. organ nie przesłał do sądu w/w skarg wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Powołując się na treść art. 54 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżąca wskazała na niewykonanie przez organ wynikających z tego przepisów obowiązków, upatrując w tym celowe działanie organu zmierzające do przeciągania toczącego się w sprawie skarżącej postępowania. W odpowiedzi na wniosek Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wniósł o oddalenie wniosku w przedmiocie wymierzenia grzywny organowi z powodu nie przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i nie wykonanie wyroku Sądu. W uzasadnieniu odpowiedzi organ przedstawił stan faktyczny sprawy i wyjaśnił sposób działania organów w toku toczących się od szeregu lat licznych postępowań, których przedmiotem jest sprawa przydziału K. W. osobnej kwatery stałej. Do odpowiedzi na skargę dołączono akta sprawy, w której znajdowała się również skarga, w której strona wniosła o wymierzenie grzywny organowi administracji w związku z niewykonaniem wyroku sądu. Mając to na uwadze zarządzeniem z dnia 1 grudnia 2006r. wyłączono z akt administracyjnych w/w skargę K.W., która została zarejestrowana w repertorium Sądu pod sygn. akt III SA/Gd 665/06. Sąd włączył również do akt w/w sprawy kserokopię odpowiedzi na wniosek, który w przeważającej części odnosił się do przedmiotu skargi K.W. o wymierzenie grzywny organowi administracji w związku z niewykonaniem wyroku sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że organ, za którego pośrednictwem wnosi się skargę do sądu administracyjnego, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Z dyspozycji przepisu art. 55 § 1 cytowanej ustawy wynika, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art.154 § 6. Przepis art. 55 § 2 ustawy stanowi natomiast, że jeżeli organ nie przekazał sądowi skargi mimo wymierzenia grzywny, sąd może na żądanie skarżącego rozpoznać sprawę na podstawie nadesłanego odpisu skargi , gdy stan faktyczny i prawny sprawy przedstawiony w skardze nie budzi uzasadnionych wątpliwości. Z zestawienia powyższych przepisów wynika, że przepis art. 55 § 1 ustawy ma na celu wywarcie nacisku na organ, by nadesłał on skargę, akta i odpowiedź na skargę, które są niezbędne dla prawidłowego orzekania merytorycznego w sprawie. Nie jest to środek represji za sam fakt nienadesłania tych dokumentów w ogóle czy ich nie nadesłanie w terminie, lecz środek dyscyplinujący organ. Należy zatem przyjąć, że przekazanie sądowi skargi wraz odpowiedzią na skargę i aktami sprawy po upływie terminu określonego w art. 54 § 2 cytowanej ustawy oraz po złożeniu wniosku przez skarżącego o wymierzenie temu organowi grzywny, jednak przed podjęciem przez ten sąd rozstrzygnięcia w przedmiocie grzywny, czyni wniosek o ukaranie bezzasadnym z uwagi na cel wymierzenia grzywny, który w takim przypadku został już osiągnięty ( podobnie por. J.P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis , Warszawa 2004r., str. 108, czy A. Kabat, B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005 str. 151). Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy, w ocenie sądu brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku strony i wymierzenia Dyrektorowi Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej grzywny w trybie art. 55 § 1 powołanej ustawy, z uwagi na fakt, że podstawowy cel (przekazanie dokumentów do Sądu) został osiągnięty, przy czym organ uczynił to przed podjęciem przez sąd rozstrzygnięcia w przedmiocie grzywny. Brak było zatem uzasadnienia dla wymierzenia organowi grzywny mającej być przecież środkiem dyscyplinującym organ. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.