I SA/Gl 1014/16

PostanowienieWSA w Gliwicach2016-09-12

Skład orzekający: Anna Tyszkiewicz-Ziętek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na decyzję ustalającą wymiar podatku od nieruchomości powinna zostać odrzucona z powodu niepodania wartości przedmiotu zaskarżenia, mimo wezwania do uzupełnienia tego braku formalnego?
Ratio decidendi
Skarga dotycząca decyzji ustalającej wymiar podatku od nieruchomości podlega odrzuceniu, jeśli skarżący, wezwany do uzupełnienia braku formalnego w postaci niepodania wartości przedmiotu zaskarżenia, nie uczyni tego w wyznaczonym terminie. Jest to spowodowane tym, że w sprawach podatkowych, gdzie przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, a jej brak stanowi podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący W. G. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., która utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji ustalającą wymiar podatku od nieruchomości za 2016 r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu, jednakże brak formalny nie został uzupełniony.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 12 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. G. (G.) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2016 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Zaskarżoną decyzją, oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia, Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji, ustalającą W. G. (dalej "skarżący") wymiar podatku od nieruchomości za 2016 r. w kwocie [...] zł. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 sierpnia 2016 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka polecona z dnia 8 sierpnia 2016 r., skierowana do skarżącego i zawierająca powyższe wezwanie, została doręczona w dniu 12 sierpnia 2016 r. Dotąd nie został uzupełniony brak formalny skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej "ppsa") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do § 2 tego artykułu, pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl z kolei art. 231 ppsa wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Ponadto zgodnie z art. 215 § 1 ppsa w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten nakłada zatem na stronę wszczynającą postępowanie w danej instancji w drodze skargi, skargi kasacyjnej lub skargi o wznowienie postępowania obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Niedochowanie zaś tego wymogu stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 ppsa (zob. M. Niezgódka – Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 535). W myśl tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Tak jest w przypadku, gdy pismem tym jest skarga, gdyż niewykonanie w terminie wezwania do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, do jej odrzucenia. Przez sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, należy rozumieć te, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną bądź stwierdzające jej istnienie (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 15 grudnia 2011 r., sygn. akt II FZ 755/11, publ. LEX nr 1151464, z dnia 27 marca 2012 r., sygn. akt II FZ 237/12, publ. LEX nr 1137743, z dnia 2 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FZ 289/12, publ. LEX nr 1137792). W sprawach podatkowych w przypadku skarg m.in. na decyzje dotyczące wymiaru (określenia lub ustalenia) podatku, przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 października 2010 r., sygn. akt II FZ 500/10, publ. LEX nr 742554). W rozpoznawanej sprawie skarga dotyczy decyzji ustalającej podatek od nieruchomości, a więc przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Należy zatem od tej skargi pobrać wpis stosunkowy. Z tego względu wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Termin do uzupełnienia tego braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie w dniu 19 sierpnia 2016 r. Wobec powyższego skargę należy odrzucić i dlatego Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło