I SA/Gl 102/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie opłaty targowej p o s t a n a w i a pozostawić bez rozpoznania wniosek strony skarżącej z dnia 26 lutego 2014 r. o przyznanie prawa pomocy. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Skarżący pismem z dnia 26 lutego 2014 r., w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, wniósł o zwolnienie go z obowiązku uiszczenia tego wpisu. Ponieważ wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony w przewidzianej prawem formie, referendarz sądowy pismem z dnia 4 marca 2014 r. wezwał stronę skarżącą do złożenia tego wniosku na urzędowym formularzu (PPF) w terminie 7 dni, licząc od daty doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Przesyłka polecona z dnia 5 marca 2014 r., skierowana do skarżącego i zawierająca powyższe wezwanie, została dwukrotnie awizowana, tj. po raz pierwszy w dniu 11 marca 2014 r. i powtórnie w dniu 19 marca 2014 r., a następnie wydana skarżącemu w dniu 26 marca 2014 r. W dniu 2 kwietnia 2014 r. (data nadania) skarżący złożył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 11 kwietnia 2014 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego z dnia 26 lutego 2014 r. o przyznanie prawa pomocy. W treści uzasadnienia referendarz sądowy wskazał, że skarżący nie uzupełnił braków wniosku w zakreślonym terminie. Przesyłka polecona z dnia 14 kwietnia 2014 r., skierowana do skarżącego i zawierająca odpis powyższego zarządzenia, została dwukrotnie awizowana, tj. po raz pierwszy w dniu 17 kwietnia 2014 r. i powtórnie w dniu 25 kwietnia 2014 r., a następnie w dniu 5 maja 2014 r. zwrócono ją do nadawcy z adnotacją "nie podjęto w terminie". Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 maja 2014 r. przesyłkę tę uznano za skutecznie doręczoną w dniu 2 maja 2014 r. W dniu 9 maja 2014 r. (data nadania) skarżący wniósł sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 11 kwietnia 2014 r. W treści uzasadnienia skarżący podniósł, że Sąd nie zapoznał się z jego sytuacją materialną i finansową. Oświadczył nadto, że został pozbawiony możliwości skutecznej obrony praw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Na wstępie należy stwierdzić, iż zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "ppsa") w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. W związku z tym każde rozstrzygnięcie wydane przez Sąd po wniesieniu sprzeciwu przybiera formę postanowienia. Wskazać w tym miejscu należy, że w myśl art. 252 § 2 ppsa wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się do sądu na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru, stanowiącym – w przypadku osób fizycznych – załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). Niezachowanie tego wymogu stanowi brak formalny wniosku w rozumieniu art. 49 § 1 ppsa (zob. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OPS 1/08, ONSAiWSA 2008, nr 5, poz. 74). Skoro zaś tak, to na podstawie art. 49 § 1 ppsa należy wezwać do uzupełnienia tego braku w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W konsekwencji uchybienie temu terminowi musi pociągnąć za sobą realizację wskazanego rygoru, czyli pozostawienie wniosku bez rozpoznania, o czym stanowi art. 257 ppsa. W myśl bowiem tego przepisu wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Zwrócić w tym miejscu należy uwagę, że stosownie do art. 73 ppsa, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 cytowanej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. W rozpatrywanej sprawie ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej wezwanie referendarza sądowego z dnia 4 marca 2014 r. wynika, że została ona doręczona w dniu 26 marca 2014 r. Niemniej jednak, mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację, przyjdzie stwierdzić, że skoro przesyłkę tę awizowano po raz pierwszy w dniu 11 marca 2014 r., a następnie po raz drugi w dniu 19 marca 2014 r., to doręczenie zgodnie z przytoczoną regułą zawartą w art. 73 ppsa nastąpiło już wcześniej, tj. z dniem 25 marca 2014 r. Termin bowiem do odebrania tej przesyłki biegł od daty pierwszego awizowania przez kolejnych 14 dni. Podkreślić należy, że w orzecznictwie wyrażono pogląd, że okoliczność, iż adresatowi wydano przesyłkę w terminie późniejszym nie ma żadnego znaczenia dla liczenia terminu wg wskazanego powyżej art. 73 ppsa (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2010 r., sygn. akt II FZ 541/10, II FZ 542/10, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl, a także z dnia 28 maja 2013 r., sygn. akt II FZ 248/13, publ. LEX nr 1318910). Wobec powyższego siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF upłynął z dniem 1 kwietnia 2014 r. Skarżący złożył natomiast ten formularz w dniu 2 kwietnia 2014 r., a więc już po upływie zakreślonego terminu dla dokonania tej czynności. W konsekwencji wniosek o prawo pomocy jako niezłożony na urzędowym formularzu należy pozostawić bez rozpoznania, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 257 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.