I SA/Gl 1021/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 29 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie kompensacji wzajemnych zobowiązań p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji w sprawie umorzenia postępowania podatkowego wszczętego na wniosek A Sp. z o.o. w Z. z dnia 23 stycznia 2012 r. o potrącenie wzajemnych zobowiązań z kwoty zwrotu podatku od towarów i usług wykazanego w korekcie deklaracji VAT-7 z dnia 30 listopada 2003 r. za październik 2001 r. w wysokości [...] zł z zobowiązaniami podatnika wobec Prezydenta Miasta w G. z tytułu podatku od nieruchomości w kwocie [...]zł oraz zwrot na wskazany przez podatnika rachunek bankowy pozostałej po potrąceniu kwoty zwrotu podatku od towarów i usług wykazanego w korekcie deklaracji VAT-7. W dniu 20 lipca 2012 r. (data nadania) spółka wniosła skargę na wskazaną wyżej decyzję. Na podstawie zarządzeń Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 sierpnia 2012 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi na powyższą decyzję przez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego) oraz do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł. Jednocześnie pouczono stronę, że brak formalny należy usunąć, a wpis uiścić, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania oraz odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą m.in. powyższe wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego doręczono stronie skarżącej skutecznie w dniu 14 września 2012 r. W odpowiedzi na wezwanie strona skarżąca złożyła skan dokumentu, o który została wezwana. Jednocześnie w terminie do uiszczenia wpisu strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 września 2012 r. ponownie wezwano stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez złożenie oryginału dokumentu z właściwego sądu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego) bądź złożenie odpisu tego dokumentu poświadczonego za zgodność z oryginałem przez notariusza. Jednocześnie poinformowano stronę skarżącą, że przedłożyła skan Krajowego Rejestru Sądowego oraz pouczono ją o treści art. 48 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wezwanie doręczono stronie skarżącej w dniu 12 października 2012 r. W piśmie z dnia 19 października 2012 r. strona skarżąca oświadczyła, że "aktualny odpis z KRS, co do którego (...) wpisy nie uległy zmianie został przesłany w poprzedniej korespondencji". Do chwili obecnej brak formalny skargi nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej "ppsa"), przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Dokumentem stwierdzającym umocowanie do reprezentacji strony w odniesieniu do spółek kapitałowych jest aktualny odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2007 r., sygn. akt I FSK 927/07, publ. LEX nr 516658). Brak zaś dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 ppsa (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04, ONSAiWSA 2005/5/91). W myśl tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku więc, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do złożenia takiego dokumentu obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, do jej odrzucenia. Ponadto należy wskazać, że stosownie do art. 48 § 3 ppsa zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Z powyższego wynika, że dokument winien więc być złożony do sądu w postaci oryginału bądź jego odpisu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym (art. 48 § 3 ppsa). Oznacza to, że art. 48 § 3 ppsa dopuszcza jedynie dwie możliwe postacie dokumentów składanych do sądu: oryginały lub odpisy uwierzytelnione przez notariusza lub pełnomocnika – profesjonalistę. Również dokument wykazujący umocowanie do wniesienia skargi i określający sposób reprezentacji strony skarżącej, jeżeli nie jest złożony w oryginale, winien być poświadczony za zgodność z oryginałem zgodnie z art. 48 § 3 ppsa. Obowiązku wykazania swojego umocowania przez osobę dokonującą czynności w postępowaniu w imieniu osoby prawnej nie zmienia regulacja zawarta w art. 15 ust. 1 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym, zgodnie z którą "od dnia ogłoszenia w Monitorze Sądowym i Gospodarczym nikt nie może zasłaniać się nieznajomością ogłoszonych wpisów", jak i domniemanie prawdziwości danych wpisanych do rejestru, wynikające z art. 17 tej ustawy (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2010 r., sygn. akt II GSK 1407/10, publ. LEX nr 707983). W omawianej sprawie strona skarżąca w odpowiedzi na pierwsze wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi złożyła jedynie skan żądanego dokumentu. Trzeba podkreślić, że skan dokumentu nie może być uznany za oryginał. Dokument ten mógłby wprawdzie czynić zadość "odpisowi", gdyby jednak był poświadczony za zgodność z oryginałem w sposób, który przewiduje treść art. 48 § 3 ppsa (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 lipca 2011 r., sygn. akt I SA/Gl 288/11, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tego względu ponownie wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi, wskazując jednocześnie w jaki sposób może zostać uwierzytelniona kopia odpisu KRS. Tymczasem skarżąca spółka nie wykonała zarządzenia i nie przedstawiła takiego odpisu. Termin zaś do uzupełnienia braku skargi, wyznaczony przez Sąd w wezwaniu pod rygorem jej odrzucenia, upłynął bezskutecznie w dniu 19 października 2012 r. Na marginesie podkreślić trzeba, że dla konstatacji takiej bez znaczenia pozostaje to, w jaki sposób strona ustosunkowała się do wezwania dotyczącego wpisu od skargi. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa orzekł jak w sentencji.