I SA/Gl 1038/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Miliczek – Ciszewska, , , po rozpoznaniu w dniu 29 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy [...] na pismo Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu gminie utraconych dochodów z tytułu zwolnienia z podatku od nieruchomości p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Gmina [...] (dalej: "Gmina" albo "skarżąca"), reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na "czynność Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w K." (dalej: "Fundusz"), wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia, polegającą na odmowie zwrotu utraconych przez Gminę dochodów z tytułu zwolnienia z podatku od nieruchomości, będących własnością Skarbu Państwa, gruntów pokrytych wodami jezior o ciągłym dopływie lub odpływie wód powierzchniowych oraz gruntów zajętych pod sztuczne zbiorniki wodne za lata od 2008 do 2011. Wniesienie skargi do Sądu Gmina poprzedziła skierowaniem do Funduszu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Odpowiadając na skargę, pełnomocnik Funduszu wniósł o jej odrzucenie. W ocenie tego pełnomocnika, sprawy dotyczące zwrotu Gminie utraconych dochodów za lata 2008 – 2009 były już przedmiotem postępowania sądowego, w sprawach o sygn. akt I SA/Gl 5/13 oraz I SA/Gl 6/13, gdzie prawomocnie odrzucono skargi. Natomiast odnośnie zwrotu utraconych przez Gminę dochodów za lata 2010 – 2011 w toku pozostają sprawy ze skarg Gminy na bezczynność Funduszu o sygn. akt I SAB/Gl 1/13 oraz I SAB/Gl 2/13. Zdaniem pełnomocnika Funduszu, skarga w rozpatrywanej sprawie winna zostać zatem odrzucona z uwagi na fakt, iż sprawa będąca w toku między tymi samymi stronami jest w toku lub została prawomocnie osądzona. Postanowieniem z dnia 28 listopada 2013 r. sygn. akt I SA/Gl 877/13 Sąd odrzucił skargę Gminy, jednakże z innych przyczyn aniżeli domagał się tego pełnomocnik Funduszu. W pierwszej kolejności Sąd przyjął, iż sprawa dotycząca zwrotu gminom utraconych dochodów podlega kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne a Fundusz jest organem administracji publicznej i może wydawać akty władcze. Sąd zaakcentował dalej, że w sprawie niniejszej oraz wskazanych przez pełnomocnika Funduszu nie zachodzi tożsamość postępowań sądowych, gdyż dotyczą one odrębnych wniosków złożonych przez skarżącą. Nadto, skargi dotyczą różnych rozstrzygnięć Funduszu. Co więcej, postanowienie o odrzuceniu skargi nie ma powagi rzeczy osądzonej, gdyż nie wyklucza możliwości wniesienia nowej skargi. Następnie Sąd zaakcentował, że w rozpatrywanej sprawie Gmina zaskarżając czynność polegającą na odmowie zwrotu utraconych dochodów dokonała jej błędnej kwalifikacji, gdyż zaskarżona czynność, wyrażona w piśmie Funduszu z dnia 15 kwietnia 2013 r., jest w istocie postanowieniem o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie zwrotu utraconych dochodów z tytułu podatku od nieruchomości. Pismo to zawiera bowiem wszystkie istotne elementy postanowienia, tj. oznaczenie organu, wskazanie adresata, rozstrzygnięcie oraz podpis osoby reprezentującej Fundusz. Sąd zaznaczył, że na postanowienie Funduszu nie został wniesiony środek zaskarżenia, co czyni skargę niedopuszczalną. Na skutek skargi kasacyjnej Gminy Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 24 czerwca 2014 r. sygn. akt II GSK 387/14 uchylił zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, że istota sporu sprowadza się do oceny charakteru prawnego zaskarżonej czynności, a tym samym dopuszczalności kognicji sądu administracyjnego. Wskazał również, że podstawę prawną kontroli działań Funduszu stanowią przepisy art. 7 ust. 1 pkt 8a, art. 7 ust. 6 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych a także art. 3 pkt 14 lit. b ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska. Sąd ten stwierdził również, że w jego ocenie czynności dokonywane na podstawie art. 7 ust. 6 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie są objęte zakresem kontroli sądowej przewidzianej w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwana dalej: P.p.s.a. Wskazując na tryb i zasady zwrotu gminom utraconych dochodów Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Sąd pierwszej instancji niezasadnie skoncentrował się na tym, czy czynność organu stanowi postanowienie a nie zbadał, czy czynność ta może zostać uznana za akt, którego sądową kontrolę przewiduje art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Po zwrocie akt sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny otrzymała ona nową sygn. akt I SA/Gl 1038/14. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przepis powyższy umożliwia sądowi administracyjnemu zawieszenie postępowania ze względu na występującą w sprawie kwestię prejudycjalną, której rozstrzygnięcie może mieć wpływ na wynik toczącego się postępowania. Przez zagadnienie wstępne (kwestię prejudycjalną) rozumieć należy przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik (por. np. wyrok NSA z 19 kwietnia 2006 r., sygn. akt I FSK 845/05, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu warunek ten został spełniony w rozpatrywanej sprawie. Należy bowiem zaznaczyć, że postanowieniem z dnia 15 lipca 2014 r., sygn. akt II GSK 296/14 Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów tego Sądu zagadnienie prawne, budzące poważne wątpliwości: "Czy na odmowę zwrotu, o którym mowa w art. 7 ust. 6 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz.U. z 2010 r., nr 95, poz. 613 z późn. zm.) gminie utraconych dochodów ze środków wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej, z tytułu zwolnienia od podatku od nieruchomości będących własnością Skarbu Państwa gruntów pokrytych wodami jezior o ciągłym dopływie lub odpływie wód powierzchniowych oraz gruntów zajętych pod sztuczne zbiorniki wodne, przysługuje skarga do sądu administracyjnego?". Należy podkreślić, że rozstrzygnięcie powyższego zagadnienia prawnego ma istotne znaczenie dla niniejszej sprawy, w której istotę sporu stanowi przede wszystkim problem dopuszczalności wniesienia skargi na akt odmawiający zwrotu gminie utraconych dochodów z tytułu zwolnienia z podatku od nieruchomości. Stwierdzając zatem, że wynik niniejszego postępowania zależy od rozstrzygnięcia przez skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego powyższego zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości, za celowe należało uznać wstrzymanie się z rozpoznaniem skargi wniesionej w niniejszej sprawie do czasu rozstrzygnięcia tego zagadnienia. Okoliczność ta uzasadnia zawieszenie niniejszego postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.