I SA/Gl 1053/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja – Klimczyk, , , po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego zażalenia na postanowienie z dnia 2 października 2017 r. Postanowieniem z dnia 2 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę R. Ł. na wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K., z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia 25 października 2017 r. skarżący wniósł zażalenie na ww. postanowienie z dnia 2 października 2017 r., które nie zostało podpisane. Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 października 2017 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braku formalnego zażalenia wniesionego przez skarżącego poprzez jego podpisanie w siedzibie tut. Sądu lub nadesłanie egzemplarza zażalenia opatrzonego własnoręcznym podpisem, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Przesyłka polecona zawierająca powyższe wezwanie została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 10 listopada 2017 r. W dniu 17 listopada 2017 r. (data nadania) skarżący nadesłał kolejny niepodpisany egzemplarz zażalenia. Następnie w dniu 21 listopada 2017 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego zażalenia, nadsyłając jednocześnie podpisany egzemplarz zażalenia. W uzasadnieniu wskazał, że uzupełniając braki formalne zażalenia omyłkowo skierował do Sądu plik niepodpisanych dokumentów sporządzonych dla jego użytku, a plik przeznaczony dla Sądu nie został przesłany. Zaznaczył, że nienadesłanie podpisanych dokumentów w terminie jest wynikiem przeoczenia, które naprawia niezwłocznie w chwili, gdy się o nim dowiedział. Podniósł przy tym, że skierowanie w terminie do uzupełnienia braku formalnego zażalenia przesyłki zawierającej niepodpisane dokumenty świadczy o zamiarze uzupełnienia tego braku, a jedynie oczywista omyłka spowodowała, że w Sądzie nie znalazły się prawidłowe dokumenty. Końcowo zaznaczył, że z uwagi na to, że toczy się wiele spraw z jego udziałem, nie jest w stanie zawsze wszystkiego kontrolować i taka pomyłka, jak w niniejszej sprawie może się zdarzyć. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "ppsa") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 1 i § 2 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Odnosząc tę regulację do rozpatrywanej sprawy w pierwszej kolejności stwierdzić trzeba, iż wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony we wskazanym siedmiodniowym terminie. Wskazać bowiem przyjdzie, że pomiędzy datą nadania przesyłki zawierającej odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia braku formalnego zażalenia, a datą nadania wniosku o przywrócenie terminu nie upłynął termin, o którym mowa w art. 87 § 1 ppsa. Zaistniała sytuacja daje zatem możliwość dokonania merytorycznej oceny wniosku w świetle istnienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. Przechodząc zatem do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego zażalenia należy zauważyć, że zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie i piśmiennictwie stanowiskiem brak winy w uchybieniu terminu winien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2012, s. 270, uw. 5; M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod redakcją R. Hausera, M. Wierzbowskiego, C. H. Beck 2015, s. 462, nb 4; postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 580/08; orzeczenia sądów administracyjnych dostępne na: www.orzeczenia.nsa.gov.pl.). Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (postanowienie NSA z dnia 10 września 2010 r., sygn. akt II OZ 849/10). Odnosząc powyższe uwagi ogólne do niniejszej sprawy, stwierdzić trzeba, iż skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braku formalnego zażalenia. Za takie nie mogą być uznane okoliczności wskazane przez niego we wniosku. Zdaniem Sądu, niezamierzona omyłka polegająca na skierowaniu w odpowiedzi na wezwanie do uzupełniania braku formalnego zażalenia, kolejnego niepodpisanego egzemplarza zażalenia, nie stanowi okoliczności wyłączającej brak winy w uchybieniu terminu, gdyż wyniknęła z zaniedbania strony skarżącej i nie stanowi usprawiedliwionej przesłanki do przywrócenia terminu. Nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy uzasadniającego przywrócenie uchybionego terminu. Pomyłka, nieuwaga, czy zaniedbanie nie są okolicznościami wyjątkowymi, którym nie sposób zapobiec lub którym nie sposób przeciwdziałać, a tylko takie uzasadniają przywrócenie terminu. W konsekwencji, złożony w sprawie wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego zażalenia nie zasługiwał na uwzględnienie, gdyż skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.