I SA/Gl 108/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji udzielonej z budżetu miasta postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 8 stycznia 2013 r. pełnomocnik A Sp. z o.o. w Ł., przed przekazaniem przez organ do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...], wniósł na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Uzasadniając powyższy wniosek wskazał na wstępie, że zaskarżoną decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło w całości decyzję Prezydenta Miasta T. z dnia [...] nr [...] i stwierdziło, że A Sp. z o.o. w Ł. dotację w łącznej wysokości [...]zł udzieloną w roku 2010 z budżetu Miasta T., na prowadzenie szkół policealnych w T.: - pobrała w nadmiernej wysokości w kwocie [...]zł, - wykorzystała niezgodnie z przeznaczeniem w kwocie [...]zł. Zaznaczył, że nie zgadzając się z uzasadnieniem tej decyzji skarżąca podniosła szereg okoliczności wskazujących na to, iż decyzja ta narusza przepisy postępowania administracyjnego regulujące procedurę wydania decyzji. Podniosła w niej także liczne argumenty odnoszące się w sposób merytoryczny do problematyki objętej postępowaniem administracyjnym. Wskazując następnie na bardzo wysoką wartość przedmiotu zaskarżenia podkreślił, że wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do powstania nieodwracalnych lub też trudnych do odwrócenia następstw, bowiem ewentualne uwzględnienie skargi skutkować będzie wyeliminowaniem z obrotu prawnego decyzji stwierdzającej, że A Sp. z o.o. pobrała w nadmiernej wysokości dotację oświatową oraz wykorzystała niezgodnie z przeznaczeniem, którą na podstawie tej decyzji administracyjnej ma obowiązek zwrócić. Podniósł, że w przypadku gdy Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględni skargę, a decyzja zostanie już wykonana, organ zobowiązany będzie do ponownego przekazania zwróconych przez Spółkę dotacji, co pozostaje w sprzeczności z celem na jaki dotacja jest przyznawana. W ocenie pełnomocnika strony skarżącej fakt przekazania dotacji przez organ prowadzący szkoły do momentu prawomocnego zakończenia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym spowoduje istotną czy też trwałą zmianę w zakresie organizacji procesu kształcenia realizowanego przez Spółkę. Z uwagi bowiem na konieczność przekazania, w przypadku obowiązku wykonania decyzji, bardzo wysokiej kwoty przyznanej dotacji oświatowej, która została już wydatkowana i poniesionego w związku z tym uszczerbku przez organ prowadzący, powrót do stanu poprzedniego w zakresie wykonywania obowiązków związanych z organizacją szkół i procesem dydaktycznym będzie mógł nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków, co bez wątpienia wpłynie na cały proces edukacyjny realizowany przez A Sp. z o.o. W piśmie z dnia 4 lutego 2013 r. pełnomocnik strony skarżącej uzupełniając złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zaznaczył, że z istoty dotacji oświatowej wynika, ze środki, o których zwrocie orzekło Samorządowe Kolegium Odwoławcze zostały już wydane albowiem dotacja służy pokryciu wydatków zrealizowanych przez szkołę. W konsekwencji czego wykonanie decyzji już na obecnym jej etapie prowadziłoby do sytuacji w której szkoła ponownie musiałaby zwrócić środki, które już wydała. W dalszej części pisma pełnomocnik Spółki podniósł, że skarżąca jako organ prowadzący sieć szkół na terenie Miasta T. otrzymuje dotacje z budżetu jednostki samorządu terytorialnego, jednakże są to środki wykorzystywane na bieżące wydatki szkół związane z organizacją procesu dydaktycznego. Zaznaczył, że wydatki związane z funkcjonowaniem organu prowadzącego pokrywa on sam, dlatego egzekucja znaczącej kwoty w łącznej wysokości [...]zł bez wątpienia spowoduje wielki uszczerbek w budżecie Spółki, co również wpłynie na funkcjonowanie samych placówek oświatowych, których jest organem prowadzącym. Zaznaczył ponadto, że egzekucja przedmiotowej kwoty nie tylko spowoduje utratę płynności i realizację bieżących zadań skarżącej, ale również może wpłynąć negatywnie na ocenę zdolności finansowej strony przez ewentualnych kontrahentów oraz możliwość otrzymania pożyczek czy kredytów bankowych na dalszy rozwój prowadzonej działalności. Tym samym, w ocenie pełnomocnika skarżącej Spółki, przedwczesne wykonanie decyzji w sposób znaczący utrudni bieżące pozyskiwanie środków finansowych z prowadzonej działalności gospodarczej. Końcowo, powołując się na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lipca 2012 r., sygn. akt II OZ 572/12 wskazał, że sąd administracyjny rozpoznając wniosek o wstrzymanie aktu lub czynności organu administracji związany jest zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych, zaś wystąpienie którejkolwiek z nich niesie za sobą skutek w postaci uwzględnienia żądania w przedmiocie wstrzymania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej w skrócie p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego unormowania wywieść należy, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty, a zatem Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku. Przy czym obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z powołanego przepisu spoczywa na wnioskodawcy. Jest on bowiem zobowiązany "do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia tych ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej" (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I FSK 983/08, LEX nr 468877). Należy w tym miejscu podkreślić, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych (w tej sprawie do zwrotu dotacji w wysokości 836.646,00 zł) pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym (postanowienie NSA w Warszawie z dnia 28 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 49/11). Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 maja 2009 r., sygn. akt I FZ 148/09 (LEX nr 564208), w którym stwierdził, że uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń lub okoliczności, jednakże w taki sposób, aby sąd miał możliwość dokonania kontroli ich prawdziwości. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie – sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Kierując się powyższym Sąd stwierdza, że w przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącej Spółki nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia w czasie trwania postępowania sądowo- administracyjnego znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pełnomocnik Spółki podkreślił, że egzekucja kwoty [...]zł spowoduje utratę płynności finansowej i realizację bieżących zadań skarżącej, jednakże nie przedłożył żadnych dokumentów źródłowych, które zobrazowałby aktualną sytuację majątkową Spółki. W orzecznictwie jednolity jest zaś pogląd, iż wnioskodawca, formułując argumentację dotyczącą finansowych następstw decyzji powinien ją poprzeć dokumentami finansowymi oraz majątkowymi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04). Ogólnikowość wniosku we wskazanym zakresie nie pozwala Sądowi na zweryfikowanie, czy w istocie w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a - jak już wskazano wyżej - ciężar wykazania występowania tych przesłanek spoczywa na ubiegającej się o przyznanie ochrony tymczasowej stronie. Stąd też uznać należy, że brak jest w aktach sprawy danych uprawniających do stwierdzenia, że spełnione zostały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze wskazane okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.