I SA/Gl 108/14
PostanowienieWSA w Gliwicach2014-04-14
Skład orzekający: Wojciech Organiściak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podlega odrzuceniu, jeśli strona skarżąca nie usunęła braków formalnych (nie złożyła pełnomocnictwa) ani nie uiściła wpisu sądowego, pomimo prawidłowego wezwania do ich uzupełnienia?Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, jeśli strona skarżąca pomimo wezwania nie uiściła wpisu sądowego (art. 220 § 3 PPSA) lub nie usunęła braków formalnych pisma, takich jak brak pełnomocnictwa (art. 49 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 PPSA). W przypadku doręczania pism procesowych, gdy nie jest możliwe doręczenie w sposób przewidziany w art. 65-72 PPSA, stosuje się procedurę z art. 73 PPSA, gdzie doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma, nawet jeśli pismo zostało odebrane później.Stan faktyczny
Skarżący L. K. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych. Skarga została złożona wraz z innymi skargami, co skutkowało zarządzeniem o rozdzieleniu spraw i nadaniu im odrębnych sygnatur. Pełnomocnik skarżącego nie dołączył do skargi prawidłowego pełnomocnictwa procesowego ani nie uiścił wpisu sądowego, pomimo dwukrotnego wezwania sądu do uzupełnienia tych braków formalnych i fiskalnych.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Organiściak, , , po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia
Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji odmawiającą L. K. stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. w kwocie [...] zł od dochodu z tytułu wynagrodzenia otrzymanego ze stosunku pracy częściowo sfinansowanego ze środków pomocowych funduszu Unii Europejskiej przyznanych na realizację przez pracodawcę programu pomocowego.
W skardze z dnia 20 grudnia 2013 r. L. K., reprezentowany przez pełnomocnika będącego doradcą podatkowym, zaskarżył powyższą decyzję oraz 4 inne decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych. Do skargi załączono jedną wspólną dla wskazanych wyżej decyzji kserokopię pełnomocnictwa.
Z uwagi na zaskarżenie w skardze więcej niż jednej decyzji, Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 30 stycznia 2014 r., wydanym w aktach o sygn.
I SA/Gl 105/14, zarządził rozdzielenie tych skarg. W konsekwencji skargi zostały odrębnymi zarządzeniami wpisane pod sygn. akt od I SA/Gl 105/14 do I SA/Gl 109/14. Jednocześnie na podstawie zarządzenia wydanego w pierwszej z tych spraw, tj. w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 105/14, załączoną do skargi kserokopię pełnomocnictwa dołączono do akt o tej sygnaturze, do pozostałych zaś akt sporządzone zostały kserokopie.
Wobec powyższego na podstawie zarządzenia z dnia 30 stycznia 2014 r. wydanego w omawianej sprawie wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi na decyzję oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi lub złożenie odpisu pełnomocnictwa z dnia 19 grudnia 2013 r.,
w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie wskazano, że wraz ze skargą złożono kserokopię tego pełnomocnictwa.
Ponadto na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia
30 stycznia 2014 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 810 zł w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka zawierająca m.in. powyższe wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi oraz odpis zarządzania o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 7 lutego 2014 r.
W odpowiedzi pełnomocnik skarżącego nadesłał przy piśmie z dnia 13 lutego 2014 r., dotyczącym spraw o sygn. akt od I SA/Gl 105/14 do I SA/Gl 109/14, jeden odpis pełnomocnictwa wspólny dla spraw o ww. sygnaturach akt, który załączono do akt o sygn. I SA/Gl 105/14.
Wobec powyższego na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału
z dnia 19 lutego 2014 r. ponownie wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi lub złożenie odpisu pełnomocnictwa z dnia 19 grudnia 2013 r. Jednocześnie wskazano pełnomocnikowi skarżącego, że załączony do pisma z dnia 13 lutego 2014 r. dokument pełnomocnictwa dołączono do akt o sygn. I SA/Gl 105/14 jako sprawy
o najniższym numerze.
Przesyłka polecona z dnia 20 lutego 2014 r., skierowana do pełnomocnika skarżącego i zawierająca powyższe wezwanie, została awizowana (adnotacja "nie zastano"), a następnie wydana jej adresatowi w dniu 12 marca 2014 r.
W piśmie z dnia 3 kwietnia 2014 r. Naczelnik Urzędu Pocztowego,
w odpowiedzi na pismo z dnia 28 marca 2014 r. dotyczące złożenia wyjaśnień odnośnie sposobu doręczenia przesyłki poleconej z dnia 20 lutego 2014 r., wskazał, że przesyłka ta była dwukrotnie awizowana, tj. po raz pierwszy w dniu 25 lutego
2014 r. i ponownie w dniu 4 marca 2014 r., o czym pozostawiono awizo w skrzynce pocztowej adresata. Adresat tej przesyłki odebrał ją osobiście w dniu 12 marca
2014 r.
Do chwili obecnej brak formalny skargi nie został usunięty. Wpis od skargi również nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "ppsa"), skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie z dniem 14 lutego 2014 r.
Ponadto zgodnie z art. 37 § 1 ppsa, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W świetle z kolei art. 46 § 3 ppsa niedołączenie pełnomocnictwa należy traktować jako brak formalny pisma. Dlatego też wezwano pełnomocnika skarżącego, w trybie art. 49 ppsa, do usunięcia tego braku w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Na podstawie bowiem tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia jej braków obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, do jej odrzucenia.
Zwrócić w tym miejscu należy także uwagę, że stosownie do art. 73 ppsa,
w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 cytowanej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej
w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją
o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.
W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy.
W omawianej sprawie pełnomocnik skarżącego w odpowiedzi na pierwsze wezwanie złożył przy piśmie z dnia 13 lutego 2014 r., wspólnym dla spraw o sygn. akt od I SA/Gl 105/14 do I SA/Gl 109/14, tylko jeden odpis pełnomocnictwa, który załączono do sprawy o najniższym numerze. Z tego względu ponownie wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi. Pełnomocnik nie wykonał jednak tego wezwania, a termin upłynął w dniu 18 marca 2014 r. Wyjaśnić
w tym miejscu należy, że termin doręczenia przesyłki obliczony został zgodnie
z przytoczonym wyżej art. 73 ppsa. W tych ramach należy więc wskazać, że choć ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej ponowne wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi wynika, że została ona doręczona w dniu
12 marca 2014 r., to niemniej jednak, mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację, przyjedzie stwierdzić, że przesyłka ta została doręczona wcześniej. Skoro bowiem przesyłka ta została awizowana po raz pierwszy w dniu 25 lutego 2014 r.,
a następnie po raz drugi w dniu 4 marca 2014 r., to czternastodniowy okres, liczony od dnia pierwszego zawiadomienia upłynął w dniu 11 marca 2014 r. Jeśli strona nie odbierze przesyłki w ciągu 14 dni od dnia dostarczenia pierwszego awiza, uznać należy, że została ona doręczona prawidłowo. W konsekwencji siedmiodniowy termin na wykonanie tego wezwania upłynął, jak wyżej wskazano, z dniem 18 marca 2014 r. Podkreślić należy, że w orzecznictwie wyrażono pogląd, że okoliczność, iż adresatowi wydano przesyłkę w terminie późniejszym nie ma żadnego znaczenia dla liczenia terminu wg wskazanego powyżej art. 73 ppsa (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2010 r., sygn. akt II FZ 541/10, II FZ 542/10, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl, a także z dnia
28 maja 2013 r., sygn. akt II FZ 248/13, publ. LEX nr 1318910). Niezależnie jednak od tej okoliczności, wezwanie do usunięcia braku formalnego pozostało bez jakiejkolwiek odpowiedzi.
Reasumując, skarga dotknięta jest brakiem formalnym i brakiem fiskalnym, a taką skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa i art. 220 § 3 ppsa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło