I SA/Gl 1186/12

PostanowienieWSA w Gliwicach2013-11-18

Skład orzekający: Anna Tyszkiewicz-Ziętek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego, wniesiony przez pełnomocnika skarżącej w dniu 22 października 2013 r., został wniesiony z uchybieniem terminu, jeśli przesyłka zawierająca zarządzenie została awizowana dwukrotnie (30 września i 8 października 2013 r.) i wydana pełnomocnikowi do doręczeń 15 października 2013 r.?
Ratio decidendi
Sprzeciw został odrzucony z powodu uchybienia terminu. Zgodnie z art. 73 PPSA, doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastodniowego okresu od pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma, nawet jeśli przesyłka została faktycznie wydana później. W tym przypadku termin na wniesienie sprzeciwu upłynął 21 października 2013 r., a sprzeciw wniesiono 22 października 2013 r.
Stan faktyczny
Pełnomocnik skarżącej wniósł sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zarządzenie to zostało wysłane do pełnomocnika, awizowane dwukrotnie i wydane do doręczeń po upływie pierwszego terminu awizacji. Pełnomocnik wniósł sprzeciw w dniu 22 października 2013 r., jednak sąd uznał, że termin na jego wniesienie upłynął wcześniej.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono sprzeciw.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych w kwestii sprzeciwu z dnia 22 października 2013 r. wniesionego na zarządzenie z dnia 24 września 2013 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącej z dnia 12 sierpnia 2013 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym p o s t a n a w i a odrzucić sprzeciw. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Zarządzeniem z dnia 24 września 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącej z dnia 12 sierpnia 2013 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym z uwagi na niezłożenie go na urzędowym formularzu. Przesyłka polecona z dnia 25 września 2013 r., skierowana do pełnomocnika skarżącej i zawierająca odpis powyższego zarządzenia oraz pismo z pouczeniem o prawie i terminie wniesienia sprzeciwu, została awizowana w dniu 30 września 2013 r., a następnie wydana pełnomocnikowi do doręczeń adresata w dniu 15 października 2013 r. W dniu 22 października 2013 r. (data nadania) pełnomocnik skarżącej wniósł sprzeciw na powyższe zarządzenie referendarza sądowego. Następnie w odpowiedzi na wezwanie z dnia 29 października 2013 r. dotyczące awizowania przesyłki poleconej z dnia 25 września 2013 r., Naczelnik Urzędu Pocztowego w piśmie z dnia 5 listopada 2013 r. wyjaśnił, że przesyłka ta była z powodu nieobecności adresata awizowana dwukrotnie, tj. po raz pierwszy w dniu 30 września 2013 r. i powtórnie w dniu 8 października 2013 r., o czym pozostawiono zawiadomienia w drzwiach adresata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "ppsa"), od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt. 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. W myśl z kolei art. 259 § 2 ppsa sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym m.in. sprzeciw wniesiony po terminie. Zwrócić w tym miejscu należy uwagę, że stosownie do art. 73 ppsa, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 cytowanej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. W rozpatrywanej sprawie ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej odpis zarządzenia z dnia 24 września 2013 r. wynika, że została ona doręczona w dniu 15 października 2013 r. Niemniej jednak, mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację, przyjdzie stwierdzić, że skoro przesyłka ta została awizowana po raz pierwszy w dniu 30 września 2013 r., a następnie po raz drugi w dniu 8 października 2013 r., to doręczenie zgodnie z przytoczoną regułą zawartą w art. 73 ppsa nastąpiło już wcześniej, tj. z dniem 14 października 2013 r. Wobec tego siedmiodniowy termin na wniesienie sprzeciwu upłynął z dniem 21 października 2013 r. Pełnomocnik skarżącej wniósł natomiast sprzeciw w dniu 22 października 2013 r., a więc już po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. Podkreślić należy, że w orzecznictwie wyrażono pogląd, że okoliczność, iż adresatowi wydano przesyłkę w terminie późniejszym nie ma żadnego znaczenia dla liczenia terminu wg wskazanego powyżej art. 73 ppsa (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2010 r., sygn. akt II FZ 541/10, II FZ 542/10, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl, a także z dnia 28 maja 2013 r., sygn. akt II FZ 248/13, publ. LEX nr 1318910). Nie ulega zatem wątpliwości, że termin został uchybiony, co musi za sobą pociągnąć negatywne konsekwencje dla strony, które to konsekwencje znieść może jedynie ewentualne przywrócenie terminu orzeczone na wniosek, który strona może wnieść. W związku z powyższym, na podstawie art. 259 § 2 ppsa orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło