I SA/Gl 1208/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Teresa Randak po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia w trybie wznowienia postępowania decyzji ostatecznej w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] nr [...] mocą której odmówiono uchylenia decyzji ostatecznej Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] nr [...] określającej A. F. (dalej także: skarżący) zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. w wysokości [...]zł. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. pełnomocnik skarżącego wniósł o "wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji organu pierwszej i drugiej instancji z uwagi na to, iż dalsze prowadzenie postępowania egzekucyjnego przeciwko stronie spowoduje trudne do usunięcia skutki". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: P.p.s.a., sąd po przekazaniu mu skargi może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki powyższe, mogące uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu można rozważać dopiero po stwierdzeniu, że dany akt nadaje się do wykonania (por. w tej kwestii postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2009 r., sygn. akt II FZ 631/08, LEX nr 551927). Akt podlega wykonaniu, jeżeli dokonuje zmian w zakresie praw lub obowiązków strony (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2008 r., sygn. akt I FSK 431/07, LEX nr 471074). Aktami podlegającymi wykonaniu są w szczególności takie akty, które nakładają na ich adresatów obowiązek świadczenia. Należy dalej zaakcentować, że chociaż każdy akt administracyjny wywołuje określone następstwa prawne, to nie każdy podlega wykonaniu, rozumianemu jako możliwość realizacji płynących zeń uprawnień lub też konieczność podporządkowania się określonym w nim obowiązkom. Wskazuje się, że wykonaniu nie podlegają akty administracyjne odmowne (por. np. T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2005, s. 295). Z takimi zaś decyzjami mamy do czynienia w rozpatrywanej sprawie. Zaskarżona decyzja utrzymuje bowiem w mocy decyzję organu pierwszej instancji odmawiającą uchylenia – w trybie wznowienia postępowania – decyzji ostatecznej określającej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych. Zarówno zatem zaskarżona decyzja, jak i utrzymana przez nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji nie podlegają wykonaniu, gdyż nie nakładają na skarżącego żadnych obowiązków. Dla sprowadzenia określonego w nich stanu rzeczy nie są bowiem wymagane żadne czynności ze strony adresata decyzji. Zaakcentować równocześnie trzeba, że decyzje organu pierwszej instancji – co do zasady – nie podlegają wykonaniu, dlatego też nie można było orzec w rozpatrywanej sprawie o wstrzymaniu wykonania decyzji wydanej przez organ pierwszoinstancyjny (art. 239a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa; t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613). Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.