I SA/Gl 1229/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Pindel (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...], nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. stwierdził, że odwołanie A Sp. z o.o. w S. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...], nr [...] nie spełnia warunków wynikających z art. 222 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 749) i pozostawił je bez rozpatrzenia. Podaną decyzją określono Spółce wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych w kwocie [...] zł od umowy sprzedaży zawartej w dniu 9 kwietnia 2010 r. pomiędzy nią jako kupującym a B Sp. z o.o. w S.. Przedstawione wyżej postanowienie organu odwoławczego zostało doręczone A Sp. z o.o. w S. w dniu 27 sierpnia 2012 r. W dniu 27 września 2012 r. pełnomocnik tej Spółki, będący adwokatem, wniósł na nie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W piśmie tym ograniczył się do stwierdzenia, że postanowienie to skarży w całości i wnosi o jego uchylenie. W dniu 5 listopada 2012 r. Przewodniczący Wydziału I zarządził wezwanie pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez: określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do podpisania pełnomocnictwa i określającego sposób reprezentacji skarżącej (odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego). Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej za pośrednictwem osoby uprawnionej do odbioru tej przesyłki w dniu 9 listopada 2012 r. Dotychczas nie spotkało się ono z żadną reakcją wezwanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Rozpatrywana skarga podlega odrzuceniu jako wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, jak również z powodu niewykonania wezwania do uzupełnienia jej braków formalnych. Odnosząc się w pierwszej kolejności do kwestii terminu do wniesienia skargi, należy wskazać, że na podstawie art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej w skrócie: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Stosownie zaś do art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę na taką decyzję wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, który decyzję tę wydał, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia jej skarżącemu. Art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi z kolei, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jeżeli więc w niniejszej sprawie skarżąca otrzymała zaskarżone postanowienie w dniu 27 sierpnia 2012 r., to skargę na ten akt powinna wnieść najpóźniej w środę 26 września 2012 r. Jej pełnomocnik uczynił to jednakże w dniu 27 września 2012 r., a zatem po upływie wskazanego terminu i z tego względu skargę tę należało odrzucić na podstawie ostatnio powołanego przepisu. Niezależnie od tego wymaga dostrzeżenia, że w myśl art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a., jeżeli strona działa przed sądem przez pełnomocnika, to jest on obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. O obowiązku tym stanowi również art. 46 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym do pisma, a więc także do skargi, należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo to wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Co więcej, w przypadku gdy działa on w imieniu osoby prawnej, a tak jest wszak w niniejszej sprawie, to powinien nadto dołączyć dokument stwierdzający umocowanie do jej reprezentowania przez osobę, która pełnomocnictwa udzieliła. Zgodnie bowiem z art. 28 § 1 i art. 29 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W orzecznictwie sądowym podkreśla się, że odpowiednim w tym względzie dokumentem – w odniesieniu do spółek kapitałowych – jest dokument zawierający informacje z Krajowego Rejestru Sądowego (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 października 2010 r., sygn. akt I FSK 1148/10, LEX nr 740458 lub wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 stycznia 2009 r., sygn. akt I GSK 147/08, LEX nr 484878). Niedołączenie tych dokumentów do składanej skargi sprawia, że jest ona dotknięta brakami formalnymi (por. wyżej wymienione orzeczenia, a także następujące postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 31 lipca 2008 r., sygn. akt I FSK 1171/08, LEX nr 527708; z dnia 17 października 2007 r., sygn. akt I FSK 927/07, LEX nr 516658; z dnia 18 maja 2006 r., sygn. akt I FSK 389/05, LEX nr 179410). Skutek taki wywołuje również uchybienie przepisowi art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W tym miejscu odnotować należy, że zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a., a jeżeli pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym podlega ona odrzuceniu przez sąd. Jeżeli zatem w rozpatrywanym przypadku wezwanie takie doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 9 listopada 2012 r., to winno być ono wykonane najpóźniej w piątek 16 listopada 2012 r., co jednakże nie nastąpiło. Mając na względzie uchybienie terminowi do wniesienia skargi i niewykonanie wezwania do uzupełniania jej braków formalnych, na podstawie kolejno: art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.