I SA/Gl 1289/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.) po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych w kwestii wniosku skarżącej M. P. z dnia 11 kwietnia 2011 r. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia postanawia oddalić wniosek. Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w G. z dnia [...] nr [...], którym oddalono zarzuty zgłoszone w postępowaniu egzekucyjnym przez zobowiązaną M. P. z uwagi na to, że wierzyciel uznał je za niedopuszczalne. Egzekwowaną należnością jest grzywna w celu przymuszenia. W adresowanym do Sądu piśmie z dnia 11 kwietnia 2011 r. skarżąca sformułowała wniosek "o wstrzymanie wykonania zaskarżonej czynności - pobierania przez Izbę Skarbową kary przymusu". Wezwana następnie do sprecyzowania żądania, w piśmie z dnia 16 maja 2011 r. wyjaśniła, iż pisząc "zaskarżonej decyzji", miała na myśli "postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w K.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze. zm.), dalej powoływanej w skrócie jako p.p.s.a., wniesienie do sądu skargi na postanowienie nie wstrzymuje jego wykonania. Natomiast stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki mające uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu można jednak rozważać dopiero po stwierdzeniu, że nadaje się on do wykonania [zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2009 r., sygn. akt II FZ 631/08, Lex nr 551927]. Warunek ten zostaje spełniony, gdy akt ów dokonuje zmian w zakresie praw lub obowiązków strony [zob. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2008 r., sygn. akt I FSK 431/07, Lex nr 471074]. Podkreślenia zatem wymaga, iż choć każdy akt administracyjny wywołuje określone następstwa prawne, to nie każdy podlega wykonaniu, rozumianemu jako możliwość realizacji płynących zeń uprawnień lub też konieczność podporządkowania się określonym w nim obowiązkom [tak Ł. Strzępek (w:) "Pisma stron w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, orzecznictwo, wzory", R. Mikosz (red.), Warszawa 2008, str. 188]. Takiego przymiotu wykonalności nie ma także postanowienie zaskarżone w sprawie niniejszej. Utrzymanie w mocy rozstrzygnięcia o oddaleniu zarzutów, które skarżąca zgłosiła, kwestionując zasadność podjęcia i prowadzenia egzekucji, nie wywołuje wszak zmian w zakresie jej praw lub obowiązków, lecz przeciwnie: zachowuje istniejący stan. Z tego powodu rozpoznawany wniosek jest oczywiście niecelowy i podlega oddaleniu zgodnie z powołanym wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. Tytułem wyjaśnienia należy nadto wskazać, że takie, jak zaskarżone w niniejszej sprawie, postanowienie, nie jest podstawą do wszczęcia postępowania egzekucyjnego i dlatego żądanie wstrzymania wykonania tego aktu nie może prowadzić do zaniechania "pobierania przez Izbę Skarbową kary przymusu". Jeżeli więc intencją skarżącej jest wstrzymanie czynności egzekucyjnych lub wstrzymanie postępowania egzekucyjnego, to z takim żądaniem winna wystąpić do Dyrektora Izby Skarbowej w K., który w tym przypadku zgodnie z art. 23 §§ 1 i 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j. – Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) jest właściwy do jego rozpatrzenia.