I SA/Gl 1338/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kornacki po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie sprostowania decyzji ustalającej zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2016 r. postanawia: odrzucić skargę. Mocą postanowienia z [...] utrzymano w mocy zarządzenie Referendarza Sądowego z 6 marca 2018 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego z 2 stycznia 2018 r. o przyznanie prawa pomocy. Jednocześnie zarządzeniem wydanym tym samym dniu, tj. [...] wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu z 5 grudnia 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wniesionej w nn. sprawie w kwocie [...] zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis postanowienia z [...] wraz z wezwaniem do uiszczenia wpisu oraz pouczeniem o skutkach jego niewykonania, doręczone zostały skarżącemu w dniu 19 czerwca 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru). Zatem termin do uiszczenia wpisu upływał odpowiednio w dniu 26 czerwca 2018 r. Skarżący w przewidzianym siedmiodniowym terminie, nie uiścił jednak wymaganego wpisu od skargi, wniósł jednakże ponownie o zwolnienie go od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm. – dalej w skrócie p.p.s.a.), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jak stanowi z kolei art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do uiszczenia należnego wpisu i pouczony o skutkach nie zastosowania się do tego wezwania. Przesyłka zawierająca wezwanie z 29 maja 2018 r. została doręczona stronie w dniu 19 czerwca 2018 r. Tym samym termin do uiszczenia należnego w sprawie wpisu od skargi upływał w dniu 26 czerwca 2018 r. Wpis taki nie został uiszczony, a zatem zakreślony termin upłynął bezskutecznie. Sąd wskazuje przy tym, że na bieg terminu do uiszczenia wpisu sądowego nie mógł mieć wpływ ponowny wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych. Kwestia zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych była już rozstrzygnięta prawomocnym zarządzeniem Referendarza sądowego z 6 marca 2018 r., następnie utrzymanym w mocy postanowieniem Sądu z [...]. Jak trafnie wskazuje się w orzecznictwie, prawomocne rozstrzygnięcie kwestii prawa pomocy posiada również moc wiążącą wobec sądu, który je wydał. W takiej sytuacji kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonany w terminie określonym w wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie wywiera wpływu na bieg terminu określonego w art. 220 p.p.s.a. Inne rozumienie powyższego uregulowania dawałoby stronom postępowania możliwość nieograniczonego w czasie przewlekania postępowania sądowoadministracyjnego poprzez składanie kolejnych wniosków o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienia NSA z 23 marca 2009 r., I FZ 60/09; z 11 stycznia 2008 r. II FZ 616/07; z 18 września 2007 r., II FZ 330/07; z 7 kwietnia 2016 r., II FZ 135/16 oraz postanowienie WSA w Poznaniu z 20 stycznia 2016 r., I SA/Po 1403/15; publ.: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Uniemożliwiłoby to z przyczyn dotyczących wyłącznie strony, kontynuowanie postępowania sądowego wskutek rozpoznawania przez sąd kolejnych, obarczonych brakami formalnymi lub wniesionych po terminie wniosków o przyznanie prawa pomocy, skutkując nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania lub nawet niemożnością jego zakończenia. W tej sytuacji należy przyjąć, że pomimo upływu wyznaczonego terminu wpis nie został uiszczony. Mając na uwadze powyższe, Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.